Μικρασιάτικα Κάλαντα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
«Κάλαντα», πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα (1872, ιδιωτική συλλογή)

Τα κάλαντα αποτελούν δημοτικά ευχετικά τραγούδια που ψάλλονται εθιμικά κάθε χρόνο κυρίως την παραμονή μεγάλων θρησκευτικών εορτών, όπως των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς, των Θεοφανείων και των Βαΐων ή του Λαζάρου. Στη Μικρά Ασία ψάλλονταν από τα παιδιά το βράδυ της παραμονής των μεγάλων εορτών των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς, των Θεοφανείων. [1][2][3]

Στα μικρασιατικά παράλια τα παιδιά έψαλαν τα κάλαντα κρατώντας στα χέρια τους τραμπούκες και βαποράκια. Κατασκεύαζαν και στόλιζαν πολύχρωμα καράβια με φωτεινά φαναράκια και χάρτινα φουντάκια. Κάποιες φορές αντί για βαπόρια κατασκεύαζαν εκκλησίες χάρτινες και φωτιζόμενες εσωτερικά, μικρά ομοιώματα της Αγίας Σοφίας.[4][5]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Ελλήνων Παράδοση: Μικρά Ασία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκέμβριος 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκέμβριος 2016. 
  2. «Δίκτυο Μικρασιάτης: Μικρασιάτικα Κάλαντα Χριστουγέννων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Σεπτέμβριος 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκέμβριος 2016. 
  3. «Ένωση Μικρασιατών Φοιτητών - Το έθιμο της βασιλόπιτας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιανουάριος 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκέμβριος 2016. 
  4. Χριστός γεννιέται, χαρά στον κόσμο...Μικρασιάτικα Χριστούγεννα
  5. «Ορθόδοξο και βυζαντινό το χριστουγεννιάτικο δέντρο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιανουάριος 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκέμβριος 2016.