Μαρία Ηλιού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μαρία Ηλιού
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Μαρία Ηλιού (Ελληνικά)
Γέννηση Μαρία Ανδρέου Ηλιού
5 Δεκεμβρίου 1960 (1960-12-05)
Αθήνα, Ελλάδα
Εθνικότητα Ελληνίδα
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ελληνικά
Σπουδές Universita di Padova
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα Σεναριογράφος και Σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων και ιστορικών ντοκιμαντέρ
Οικογένεια
Σύζυγος Stefan Piree (1986- 1996)
Τέκνα 1

Η Μαρία Ηλιού[1] είναι Ελληνίδα σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός, γνωστή στην Ελλάδα και το εξωτερικό τόσο για τις ταινίες μυθοπλασίας όσο και για τα ιστορικά ντοκιμαντέρ που σκηνοθετεί τα τελευταία χρόνια. Γεννήθηκε στην Ελλάδα και ζει και εργάζεται στην Αθήνα και στη Νέα Υόρκη. Οι πιο γνωστές της ταινίες είναι οι ταινίες μυθοπλασίας, Οι Τρεις Εποχές (1996), Αλεξάνδρεια μια Ερωτική Ιστορία (2002),[2] και τα ιστορικά ντοκιμαντέρ Το Ταξίδι: Το Ελληνικό Όνειρο στην Αμερική (2007),[3] Σμύρνη, Η Καταστροφή μιας κοσμοπολίτικης πόλης, 1900-1922 (2012),[4] Από τις Δυο Πλευρές του Αιγαίου (2012) και Αγαπημένη Θεία Λένα (2017).[5] Τα έργα της έχουν προβληθεί σε διάφορες χώρες και έχουν πάρει σημαντικές διακρίσεις και βραβεία.

Πρώιμα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μαρία Ηλιού γεννήθηκε το 1960 στην Αθήνα, κόρη της Μαρίας-Λήδας Κροντηρά, παιδαγωγού και συγγραφέα παιδικών βιβλίων,[6] και του καπνέμπορου Ανδρέα Ηλιού. Η καταγωγή της μητέρας της ήταν από την Κεφαλονιά και την Αθήνα και του πατέρα της από τη Σμύρνη της Μικράς Ασίας.[7] Από πολύ μικρή ηλικία συμμετείχε στις ραδιοφωνικές εκπομπές της γιαγιάς της, της Αντιγόνης Μεταξά (Θείας Λένας) στην Ελληνική Κρατική Ραδιοφωνία (ΕΙΡ) λέγοντας παραμύθια και τραγούδια και στις θεατρικές ραδιοφωνικές εκπομπές του παππού της, Κώστα Κροντηρά, στο Θέατρο της Τετάρτης κάνοντας σε συνεργασία με τον ηχολήπτη, ήχους.

Σπούδασε Λογοτεχνία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Padova, (Universita di Padova) στην Ιταλία από όπου αποφοίτησε με άριστα και τιμητική διάκριση το 1983, υποστηρίζοντας μια διατριβή για τον έμμεσο ελεύθερο λόγο στo έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.

Παράλληλα αποφοίτησε στην Ελλάδα από την κινηματογραφική Σχολή Σταυράκου (σκηνοθεσία). Συνέχισε με υποτροφία του Ιταλικού κράτους σπουδές σκηνοθεσίας στην Ιταλία στη σχολή του Ermano Olmi, Ipotesi Cinema ενώ συμμετείχε σε σεμινάρια της Ευρωπαικής κοινότητας για τη συγγραφή σεναρίου, σκηνοθεσία και παραγωγή ταινιών: Eave (1993) Frank Daniel’s Workshop (1994), Sources (1995), Arista(1999).

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μαρία Ηλιού ξεκίνησε την καριέρα της στην Ελλάδα. Από το 1983-1985 εργάστηκε στην Αθήνα στο Ελληνικό κρατικό ραδιόφωνο στην ΕΡΤ, όπου σκηνοθετούσε την εκπομπή Μια Πόλη–Πλοίο που παρουσίαζε θέματα σε σχέση με τη σύγχρονη λογοτεχνία, τη μουσική και τον κινηματογράφο. Τα ίδια χρόνια εργάστηκε ως μεταφράστρια παρουσιάζοντας για πρώτη φορά βιβλίο του Αλμπέρτο Σαβίνιο στην Ελλάδα, Ο Μωπασσάν και ο άλλος, εκδόσεις Ύψιλον.

Στην Ιταλία από το 1987 έως το 1990 εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη και casting director με τον Giuseppe και Bernadro Bertolucci στις ταινίες I Cammelli,[8] Amori in Corso,[9] La Domenica Specialmente, Bologna 90.[10]

To 2003 ένα βραβείο καριέρας Fulbright την έφερε στη Νέα Υόρκη όπου συνεργάστηκε με την Marketa Kimbrell στο NYU Tisch School of Arts και με την Laurie Hutzler για τα σενάριά της.

Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας του κινηματογράφου και της Ελληνικής Ακαδημίας του Κινηματογράφου και έχει διατελέσει μέλος κριτικής επιτροπής σε διεθνή φεστιβάλ και επιτροπές διεθνών οργανισμών.

Ταινίες μυθοπλασίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1987 η πρώτη της ταινία η Συνάντηση βραβεύτηκε από το Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού. Το 1991 ίδρυσε την εταιρία παραγωγής ΜΙΑ ΠΟΛΗ – ΠΛΟΙΟ και η δεύτερη ταινία της Παράθυρο στη Θάλασσα (1992), βραβεύτηκε από το Istituto Luce στην Ιταλία το 1993. Το 1996 οι Τρείς Εποχές βραβεύτηκαν στο 37o Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και στο διεθνές φεστιβάλ του Würzburg στη Γερμανία.[11]

Η ταινία Αλεξάνδρεια μια ερωτική ιστορία (2001),[12] διηγείται την ιστορία μιας μητέρας και της κόρης της που ταξιδεύοντας στην Αίγυπτο ξανανακαλύπτουν η μια την άλλη μέσω μιας διήγησης, για μια παλιά ερωτική Αλεξανδρινή ιστορία της μητέρας. Η Αλεξάνδρεια μια ερωτική ιστορία, βραβεύτηκε από το Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού καθώς και στα διεθνή φεστιβάλ Sao Paulo στην Βραζιλία, Gran Canaria στην Ισπανία και Houston στις ΗΠΑ,[13] ενώ ο ιστορικός του κινηματογράφου Prof Karalis[14] την αποκάλεσε μια από τις καλύτερες Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του 2000 στην ιστορία του Ελληνικού κινηματογράφου.

Ιστορικά ντοκιμαντέρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To 2003 στην Νέα Υόρκη κάνοντας έρευνα στα αρχεία για να αναπτύξει το σενάριο της ταινίας μυθοπλασίας ‘Μία Φιλία στην Σμύρνη’ την περίοδο που είχε την υποτροφία καριέρας Fulbright,[15] ανακάλυψε ξεχασμένο οπτικό υλικό τόσο για την Σμύρνη όσο και για την μετανάστευση των Ελλήνων στην Αμερική. Το υλικό ήταν τόσο συναρπαστικό που την ώθησε αντί να κάνει ταινία μυθοπλασίας να κάνει ντοκιμαντέρ σώζωντας συγχρόνως το ξεχασμένο οπτικό υλικό.

Ίδρυσε το 2005 την μη κερδοσκοπική εταιρία PROTEUS NY INC & ΠΡΩΤΕΑΣ που σκοπό έχει να ανακαλύπτει και να συντηρεί οπτικοακουστικό αρχειακό υλικό σε σχέση με την ελληνική ιστορία κυρίως στην Αμερική και την Ευρώπη.[16][17] Σε συνεργασία με άλλους πολιτιστικούς οργανισμούς παράγει ταινίες, εκθέσεις, βιβλία που κάνουν προσιτές αυτές τις χαμένες εικόνες στο κοινό.

Από το 2007 έως σήμερα, έχει παρουσιάσει ιστορικά ντοκιμαντέρ που είχαν μεγάλη επιτυχία. Το Ταξίδι το Ελληνικό Όνειρο στην Αμερική,[18] ένα ντοκιμαντέρ για την μετανάστευση των Ελλήνων στην Αμερική, παρουσιάστηκε στο Μουσείο Μπενάκη στην Ελλάδα ενώ στη συνέχεια προβλήθηκε στο Metropolitan Museum of Art,[19] στην PBS στο Σικάγο, και βραβεύτηκε από το American Film Institute στην Washington DC ως μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς. ( The European Show Case).[20] Για το έργο της τιμήθηκε την επόμενη χρονιά από την πόλη της Νέας Υόρκης.[21]

Το 2012 παρουσίασε το ιστορικό ντοκιμαντέρ Σμύρνη, η Καταστροφή μιας κοσμοπολίτικης πόλης, 1900-1922, ένα ντοκιμαντέρ που φέρνει στο κοινό της χαμένες εικόνες της κοσμοπολίτικης Σμύρνης[22] από πάνω από 20 Αμερικανικά και Ευρωπαϊκά αρχεία αλλά και μια νέα ματιά στην ιστορία της πόλης. Το ντοκιμαντέρ μετά την προβολή στο μουσείο Μπενάκη[23][24] προβλήθηκε στους κινηματογράφους στην Ελλάδα αλλά και στην ελληνική τηλεόραση (συνολικά πάνω από 250.000 θεατές). Στη συνέχεια οι προβολές συνεχίστηκαν σε πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής, ενώ η προβολή του ντοκιμαντέρ στον κινηματογράφο Quad στη Νέα Υόρκη[25][26] κράτησε πάνω από τρεις βδομάδες. Με την υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος το ντοκιμαντέρ προβλήθηκε σε 22 πανεπιστήμια της Αμερικής και του Καναδά.

Ακολούθησε το ιστορικό ντοκιμαντέρ Από τις δυο πλευρές του Αιγαίου, για την Ανταλλαγή των πληθυσμών ανάμεσα στην Ελλάδα κια την Τουρκία (1922-1924).[27][28][29][30] Βασικός της συνεργάτης και στις τρείς αυτές ταινίες είναι ο ιστορικός σύμβουλος Αλέξανδρος Κιτροέφ (Haverford College).[31]

Το 2017 παρουσίασε το ντοκιμαντέρ Αγαπημένη Θεία Λένα[32][33] για τη ζωή και το έργο της παιδαγωγού Αντιγόνης Μεταξά, με την οποία μεγάλωσαν πολλές γενιές στην Ελλάδα παρακολουθώντας τις ραδιοφωνικές της εκπομπές και διαβάζοντας τα βιβλία της. Αυτό υπήρξε ένα προσωπικό έργο μια που η Θεία Λένα ήταν η γιαγιά της. Η Μαρία Ηλιού προετοιμάζει μια σειρά ντοκιμαντέρ για την ιστορία της σύγχρονης Αθήνας από το 1821 έως τις μέρες μας με τίτλο Athens Rising.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τίτλος Έτος Διάρκεια Τεχνικά Στοιχεία
Η Συνάντηση 1987 30’ 16mm
Παράθυρο στη Θάλασσα 1991 60’ 16mm
Αιγαίο 1995 60’ HD
Τρείς Εποχές 1996 1.30’ 35mm
Stop the Bombs 1999 30’ HD
Αλεξάνδρεια μια ερωτική ιστορία 2002 1.30’ 35mm
Το Ταξίδι, το Ελληνικό Όνειρο στην Αμερική 2007 1.30’ HD
Σμύρνη, η καταστροφή μιας κοσμοπολίτικης πόλης, 1900-1922 2012 1.30’ HD
Από τις δυο πλευρές του Αιγαίου, 1922-1924 2012 1.30’ HD
Αγαπημένη Θεία Λένα 2017 1.30’ HD

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Maria Iliou IMDB page
  2. Alexandreia, a love story IMDB page
  3. The Journey, The Greek American Dream IMDB page
  4. Smyrna, The Destruction of a Cosmopolitan City, 1900-1922 IMDB page
  5. «Αγαπημένη Θεία Λένα», Inside story, 30.12.2016
  6. Αντίο στη Λήδα Κροντηρά Νασσούφη που ‘έφυγε’ αφήνοντάς μας τα βιβλία της, Καθημερινή, 3.8.2005
  7. «Τη Σμύρνη μπορείς να την έχεις πάντα μαζί σου», Το Βήμα, 7.1.2012
  8. I Camelli IMDB page
  9. Amori in Corso, IMDB page
  10. La Domenic Specialmente, IMDB Page
  11. The Journey: The Greek American Dream, Ministry of Education
  12. ALEXANDRIA by Maria Iliou, Cineuropa
  13. Αλεξάνδρεια, Greek Film Festival of Sydney
  14. Karalis, Vrasidas (2012). A History of Greek Cinema. London, σελ. 160. https://books.google.gr/books?id=328oUbR8iT0C&q=maria+iliou#v=snippet&q=maria%20iliou&f=false. 
  15. Fulbright alumni in action
  16. A Master Class at the American Film Institute with director Maria Iliou ,The Next Generation Initiative, 22.7.2011
  17. Proteus NY Inc
  18. A poignant road to the new word, Kathimerini, 4.1.2017
  19. The Journey: Celebrationg the Greeks of America, The Greek News, 18.6.2017
  20. 2017 European Union Film Showcase, AFI
  21. Acknowledging the Contributions of Greek Heritage and Culture, Greek News, 24.3.2008
  22. http://www.smyrnadocumentary.org/?id=77#!page/77
  23. Smyrna. The destruction of a cosmopolitan city 1900-1922, The Benaki Museum, 18.3.2012
  24. Το Ρεύμα της ιστορίας παρασύρει τις ανθρώπινες σχέσεις, LIFO, 18.1.2012
  25. Smyrna: The Destruction of a Cosmopolitan City, The New York Times, 4.4.2013
  26. A sad, schocking education: Maria’s Iliou SMYRNA, TrustMovies, 2.4.2013
  27. Parallel Lives: Population Exchanges, Kathimerini, 1.4.2012
  28. From Both Sides of the Aegean, WNYC, 21.3.2014
  29. From Both Sides of Aegean, The National Herald, 28.3.2014
  30. Longing for their homeland, no matter which side of the Aegean, Kathimerini, 28.3.2014
  31. Alexander Kitroeff, Haverford College
  32. Η Αγαπημένη Θεία Λένα όλων των παιδιών επιστρέφει, Το ΒΗΜΑ, 31.12.2016
  33. Η Θεία Λένα ξέρει. Lifo, 13.1.2017

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]