Μίλιτσα Χρεμπελιάνοβιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μίλιτσα Χρεμπελιάνοβιτς
Kneginja Milica.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Милица Хребељановић (Σερβικά)
Γέννηση 1335 (περίπου)
Θάνατος 11  Νοεμβρίου 1405
Ljubostinja
Τόπος ταφής Ljubostinja (44°39′5″ s. š., 20°59′51″ v. d.)
Εθνικότητα Σέρβοι
Υπηκοότητα Σερβία του Μοράβα
Θρησκεία Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία
Eορτασμός αγίου 19 Ιουλίου
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Σερβικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ποιήτρια
συγγραφέας
πριγκίπισσα
Οικογένεια
Σύζυγος Λάζαρος Χρεμπελιάνοβιτς
Τέκνα Jelena Balšić (Lazarević)
Ολιβέρα Λαζάρεβιτς
Μάρα Μπράνκοβιτς Λαζάρεβιτς
Βουκ Λαζάρεβιτς
Ντράγκανα Λαζάρεβιτς Σισμάν
Στέφαν Λαζάρεβιτς
Τεοντόρα Λαζάρεβιτς
Γονείς Βράτκο Νεμάνια
Οικογένεια Οίκος Νεμάνια
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα abbess

Η Μίλιτσα Χρεμπελιάνοβιτς (σερβικά : Милица Хребељановић) (περίπου το 1335 - 11 Νοεμβρίου 1405) ήταν πριγκίπισσα της Σερβίας η σύζυγος του Σέρβου πρίγκιπα Λάζαρ και αγία της Σερβικής ορθόδοξης εκκλησίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καταγόταν από την βασιλική οικογένεια των Νεμάνια. Ο πατέρας της ήταν ο πρίγκιπας Βράτκο γιος του Βουκάν. Η Μίλιτσα γεννήθηκε περίπου το 1335 και το 1353 παντρεύτηκε τον Λάζαρο Χρεμπελιάνοβιτς. Μετά το θάνατο του γίνεται ηγεμόνας της Σερβίας του Μοράβα με πρωτεύουσα την Κρούσεβατς. Είχαν αποκτήσει επτά παιδιά.

Όταν ο σύζυγός της το 1389 σκοτώθηκε στη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου η Μίλιτσα ανέλαβε το θρόνο, ηγεμόνας, επειδή οι γιοι της ήταν ακόμα παιδιά. Όταν ο μεγαλύτερος γιος της Στέφαν μεγάλωσε του έδωσε την εξουσία. Στη συνέχεια πήγε στη μονή Ljubostinja όπου έγινε μοναχή και πήρε το όνομά "Ευγενία". Στην Μονή αυτή πέθανε στις 11 Νοέμβριου 1405 κι εκεί βρίσκεται θαμμένη.

Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία την γιορτάζει σαν αγία στις 19 Ιουλίου στο εορτολόγιο ή 1 Αυγούστου, σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Την ίδια μέρα γιορτάζεται με το γιο της επίσης άγιο Στέφαν Λαζάρεβιτς.

Η Μίλιτσα ασχολήθηκε με διπλωματική δραστηριότητα, το 1398 πήγε στον Σουλτάνο Βαγιαζήτ να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα του γιου της Στεφάνου. Με την ευκαιρία αυτή και με τη βοήθεια της κόρη της και συζύγου του Βαγιαζήτ Ολιβέρα μετέφερε το σκήνωμα της Οσίας Παρασκευής της Επιβατινής στο Βελιγράδι. Ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία γράφοντας δύο έργα το „Молитва матере“ και το „Удовству мојему женик“.

Η Μίλιτσα και ο Λαζάρος είχαν επτά παιδιά, δύο γιους και πέντε κόρες: τον Ντομπροβόι που πέθανε βρέφος, τον Στέφαν, την Μάρα, τον Βουκ, την Έλενα, την Ντράγκανα, την Τεοντόρα και την Ολιβέρα.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Милица Хребељановић της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).