Λουδοβίκος Β΄ του Βρανδεμβούργου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λουδοβίκος ΣΤ΄ ο Ρωμαίος
Ludwigvi.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 12  Μαΐου 1328 και 1330
Ρώμη
Θάνατος 17  Μαΐου 1365
Βερολίνο
Τόπος ταφής Grey Friars Monastery (Berlin)
Εθνικότητα Γερμανοί
Υπηκοότητα Γερμανία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα μονάρχης
Οικογένεια
Σύζυγος Ίνγκεμποργκ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν
Cunigunde of Poland
Γονείς Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας και Μαργαρίτα Β΄, κόμισσα του Αινώ
Αδέλφια Agnes of Bavaria
Μαργαρίτα της Βαυαρίας, δούκισσα της Σλαβονίας
Βεατρίκη της Βαυαρίας
Ελισάβετ της Βαυαρίας
Λουδοβίκος Ε΄ της Βαυαρίας
Στέφανος Β΄ της Βαυαρίας
Γουλιέλμος Α΄, δούκας της Βαυαρίας
Αλβέρτος Α΄, δούκας της Βαυαρίας
Όθων Ε΄ της Βαυαρίας
Matilda of Bavaria, Margravine of Meissen
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα πρίγκιπας-εκλέκτορας
δούκας της Βαυαρίας
Θυρεός
Armoiries électeur Brandebourg.svg

Ο Λουδοβίκος Β΄ ο Ρωμαίος, γερμ. Ludwig II der Römer (7 Μαίου 1328 - 17 Μαΐου 1365) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου (1351-65) και ΣΤ΄ ως δούκας της Βαυαρίας (1347-65).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Ρώμη, όταν ο πατέρας του βρισκόταν εκεί για τη στέψη του, από όπου και το παρωνύμιό του ο Ρωμαίος. Ήταν ο τρίτος γιος του Λουδοβίκου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και βασιλιά της Γερμανίας. Μητέρα του ήταν η Μαργαρίτα του Οίκου Αβέν κόμισσα του Αινώ και της Ολλανδίας, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Αινώ και της Ολλανδίας.

Το 1347 ο πατέρας του απεβίωσε και τον διαδέχθηκαν οι έξι γιοί του από κοινού στις κτήσεις του πατέρα τους. Οι τέσσερις γιοί που ήταν από τον δεύτερο γάμο, θα κληρονομούσαν και το Αινώ και την Ολλανδία της μητέρας τους. Ο Λουδοβίκος Β΄ αποσύρθηκε (1349) από τις μητρικές κτήσεις, μια και περίμενε να διαδεχθεί τον πεθερό του Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας. Όταν αυτό δεν έγινε, ζήτησε από τα μικρότερα αδέλφια του Γουλιέλμο Α΄ και Αλβέρτο Α΄ το μερίδιό του, αλλά αυτοί τον αγνόησαν, έτσι στην έριδα της μητέρας του με αυτούς πήρε το μέρος της πρώτης.

Το 1351 έλαβε το μαργραβάτο του Βρανδεμβούργου από τον ετεροθαλή αδελφό του Λουδοβίκο Ε΄ δούκα της Βαυαρίας με αντάλλαγμα να μείνει ο Λουδοβίκος Ε΄ μόνος δούκας της Άνω Βαυαρίας. Εκεί ο ψευδο-Βάλντεμαρ διεκδίκησε το Βρανδεμβούργο και υποστηρίχθηκε σε αυτό από μερικές πόλεις και τον Κάρολο Δ΄ του Οίκου Λουξεμβούργου της Γερμανίας. Στο τέλος οι Βίττελσμπαχ συμφώνησαν με τον Κάρολο Δ΄: ο Λουδοβίκος Β΄ έπρεπε να εγκαταλείψει τις αξιώσεις του στα φέουδα του Μεκλεμβούργου και της Πομερανίας.

Το 1356 η Χρυσή Βούλα αναβάθμισε τον μάργραβο του Βρανδεμβούργου σε εκλέκτορα. Δύο έτη μετά απαλλάχθηκε από το παπικό επιτίμιο. Το 1363 απεβίωσε ο γιος τού Λουδοβίκου Ε΄, ο Μάιναρντ άγαμος και τον διαδέχθηκε ο θείος του Στέφανος Β΄. Ο Λουδοβίκος Β΄ με τον μικρότερο αδελφό του Όθωνα Ε΄ διαφώνησαν με τον ετεροθαλή αδελφό τους Στέφανο Β΄ για την κληρονομία. Για να τον εκδικηθούν, δήλωσαν ότι μετά από αυτούς -που ήταν άτεκνοι- θα έδιναν το Βρανδεμβούργο στον Κάρολο Δ΄.

Απεβίωσε το 1365 στο Βερολίνο 37 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο πιο μικρός αδελφός του Όθων Ε΄ στο Βρανδεμβούργο.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε πρώτα την Κουνιγκούντα των Πιάστ, κόρη του Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

Το 1357 απεβίωσε η Κουνιγκούντα και ο Λοδοβίκος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Ίνγκεμποργκ, κόρη του Αλβέρτου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Δεν είχε ούτε από αυτήν απογόνους.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louis II, Elector of Brandenburg της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).