Ιωάννης Β΄ του Αινώ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιωάννης Β΄ του Αινώ
Jean Ier de Hainaut.png
Γέννηση
Θάνατος
Βαλανσιέν
Ιδιότητα πολιτικός
Σύζυγος Φιλίππη του Λουξεμβούργου
Τέκνα Γουλιέλμος Α΄ του Αινώ, Mary of Avesnes, Ιωάννης του Μπομόντ και Alice of Hainault
Γονείς Ιωάννης Α΄ του Αινώ και Adelaide of Holland
Αδέλφια Φλωρέντιος της Αχαΐας, Guy of Avesnes και Willem van Avesnes
Commons page Πολυμέσα

Ο Ιωάννης Β΄ του Αινώ (Jan II van Avesnes, 124722 Αυγούστου 1304), κόμης του Αινώ (1280 - 1304) και της Ολλανδίας (1299 - 1304) μέλος του Οίκου του Αβέν ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ιωάννη Α΄ του Αινώ και της Αδελαΐδας της Ολλανδίας κόρης του κόμητος της Ολλανδίας Φλωρεντίου Δ΄. [1]

Κόμης της Ολλανδίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιωάννης Β΄ διαδέχθηκε στο Αινώ τη γιαγιά του Μαργαρίτα Β΄ της Φλάνδρας ενώ συνέχισε τον πόλεμο με τον Γκυ, από τον Οίκο της Νταμπιέρ ετεροθαλή αδελφό του πατέρα του. Έγινε κόμης της Ολλανδίας μετά τον θάνατο σε εφηβική ηλικία του μικρανεψιού της μητέρας του Αδελαΐδας Ιωάννη Α΄ κόμη της Ολλανδίας (1299) αφού η μητέρα του γινόταν κληρονόμος. Η κληρονομιά αυτή έφερε την ένωση του Αινώ με την Ολλανδία για μισό περίπου αιώνα. [2] Ο ανιψιός του Φλωρέντιος Ε΄ της Ολλανδίας πατέρας του Ιωάννη Α΄ είχε ξεκινήσει τα προηγούμενα χρόνια πόλεμο εναντίον της Φλάνδρας (1296) ζητώντας βοήθεια από το βασιλιά της Γαλλίας. [3] Οι Γάλλοι νίκησαν τους Φλαμανδούς (1300, 1301) καθώς και τους επαναστάτες στις Κάτω Χώρες, ο αδελφός του Ιωάννη, Γκύ του Αινώ, έγινε επίσκοπος Ουτρέχτης. [4]

Συντριβή απο τους Γάλλους, απώλεια της Ουτρέχτης και της Ολλανδίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι όροι άλλαξαν δραματικά προς το χειρότερο μετά από μια Φλαμανδική εξέγερση και την ήττα του Γαλλικού στρατού στη μάχη με την Χρυσή Ορδή (1302), ο μεγαλύτερος γιος του Ιωάννη Β΄ και διάδοχος Ιωάννης σκοτώθηκε από τους Γάλλους. Οι Φλαμανδοί πατριώτες επιτέθηκαν στο Αινώ και στις Κάτω Χώρες υποστηριζόμενοι από τον δυσαρεστημένο πληθυσμό της περιοχής. Ο Γκυ του Ναμύρ νίκησε τον Γουλιέλμο δεύτερο γιο του Ιωάννη στην μάχη του Ντούιβλαντ και ο επίσκοπος Γκυ της Ουτρέχτης αιχμαλωτίστηκε, ο Γκυ του Ναμύρ και ο Ιωάννης Β΄ της Βραβάντης κατέκτησαν την Ουτρέχτη και την Ολλανδία. Λίγο πριν τον θάνατό του Ιωάννη Β΄ αποκαταστάθηκε το κύρος του, ο Γκυ του Ναμύρ ηττήθηκε από τα Γαλλοολλανδικά στρατεύματα στη μάχη του Ζερικζέ, και επανέκτησε τις περισσότερες περιοχές του.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον γάμο του το 1270 με την Φιλίππη του Λουξεμβούργου, κόρη του Ερρίκου Ε΄ κόμητος του Λουξεμβούργου, απέκτησε: [5]

  • Ιωάννης, λόρδος του Μπομόντ που σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον των Γάλλων (11 Ιουλίου 1302)
  • Ερρίκος, μοναχός στο Καμπραί (πέθανε το 1303)
  • Γουλιέλμος Α΄ του Αινώ
  • Ζαν ντε Μπωμόν (1288-1356)
  • Μαργαρίτα (πέθανε στις 18 Οκτωβρίου 1342), παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Β΄ του Αρτουά που σκοτώθηκε στην μάχη της Χρυσής Ορδής (11 Ιουλίου 1302)
  • Αλίκη (πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1317), παντρεύτηκε (1290) τον Ρογήρο Μπιγκόν, 5ο κόμη του Νόρφολκ με τον οποίο δεν απέκτησε παιδιά.
  • Ισαβέλλα (πέθανε το 1305), παντρεύτηκε τον Ραούλ του Κλερμόν, λόρδο του Νέσλε που σκοτώθηκε στην μάχη της Χρυσής Ορδής (11 Ιουλίου 1302)
  • Ιωάννα, μοναχή
  • Μαρία του Αινώ (1280 – 1354), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ δούκα του Μπουρμπόν.
  • Ματθίλδη, μοναχή

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984), Tafel 22
  2. Johan C H Blom, History of the Low Countries (New York: Berghahn Books, 2006), p. 58
  3. Johan C H Blom, History of the Low Countries (New York: Berghahn Books, 2006), pp. 57–8
  4. Elizabeth Moore Hunt, Illuminating the Borders of Northern French and Flemish Manuscripts, 1270 – 1310 (New York: Routledge, 2007), p. 125
  5. EM. A. Pollock, Scotland, England and France After the Loss of Normandy, 1204-1296, (The Boydell Press, 2015), xv.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984)
  • Johan C H Blom, History of the Low Countries (New York: Berghahn Books, 2006)
  • Elizabeth Moore Hunt, Illuminating the Borders of Northern French and Flemish Manuscripts, 1270 – 1310 (New York: Routledge, 2007)
  • M. A. Pollock, Scotland, England and France After the Loss of Normandy, 1204-1296, (The Boydell Press, 2015)
  • Gary Boyd Roberts, The royal descents of 600 immigrants to the American colonies or the United States : who were themselves notable or left descendants notable in American history: with a 2008 addendum, coda, and final addition (Baltimore: Genealogical Publishing Co., 2008)
  • Orlanda Lie and Joris Reynaert eds., Artes in context. Opstellen over het handschriftelijk milieu van Middelnederlandse artesteksten (Hilversum 2004)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προκάτοχος:
Μαργαρίτα Β΄
Κόμης του Αινώ
Blason fr Hainaut ancien.svg
12801304
Διάδοχος:
Γουλιέλμος Α΄
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John II, Count of Holland της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).