Όθων Ε΄ της Βαυαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Όθων Ε΄ της Βαυαρίας
OttoV Faule Siegesallee.JPG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1346[1]
Μόναχο[2]
Θάνατος 15  Νοεμβρίου 1379
Βόλσφσταϊν
Τόπος ταφής Seligenthal abbey
Εθνικότητα Γερμανοί
Χώρα πολιτογράφησης Γερμανία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα μονάρχης
Οικογένεια
Σύζυγος Catherine of Bohemia (1366–1379)
Γονείς Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας και Μαργαρίτα Β΄, κόμισσα του Αινώ
Αδέλφια Βεατρίκη της Βαυαρίας
Ελισάβετ της Βαυαρίας
Agnes of Bavaria
Matilda of Bavaria, Margravine of Meissen
Μαργαρίτα της Βαυαρίας, δούκισσα της Σλαβονίας
Λουδοβίκος ΣΤ΄ ο Ρωμαίος
Λουδοβίκος Ε΄ της Βαυαρίας
Στέφανος Β΄ της Βαυαρίας
Γουλιέλμος Α΄, δούκας της Βαυαρίας
Αλβέρτος Α΄, δούκας της Βαυαρίας
Συγγενείς Κάρολος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (πεθερός) και Blanche of Valois (πεθερά)
Οικογένεια Οίκος του Βίττελσμπαχ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα πρίγκιπας-εκλέκτορας (1356–1373)
δούκας της Βαυαρίας (1347–1349)
δούκας (1349–1351, d:Q462329)
Margraviate of Brandenburg (1351–1373)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

O Όθων Ε΄, γερμ. Otto V (1340/42 - 15 Νοεμβρίου 1379) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας (1347-49), μετά της Άνω Βαυαρίας (1349-51). Ως ΣΤ΄ ήταν μαργράβος (1351-56), μετά εκλέκτορας (1356-73) του Βρανδεμβούργου.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο έκτος γιος του Λουδοβίκου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και βασιλιά της Γερμανίας. Μητέρα του ήταν η δεύτερη σύζυγος του Λουδοβίκου Δ΄, η Μαργαρίτα Β΄ των Αβέν κόμισσα του Αινώ και της Ολλανδίας.

Το 1347 απεβίωσε ο πατέρας του και οι γιοί του κυβέρνησαν αρχικά από κοινού. Δύο έτη μετά χώρισαν τη Βαυαρία και ο πρωτότοκος Λουδοβίκος Ε΄, ο τριτότοκος Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ έλαβαν μαζί την Άνω Βαυαρία. Το 1351 ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ παραχώρησαν την Άνω Βαυαρία στον πρωτότοκο με αντάλλαγμα το μαργραβάτο του Βρανδεμβούργου, που το 1356 έγινε εκλεκτοράτο.

Ο Όθων Ε΄ ήταν ακόμη μικρός και μεγάλωνε στην κομητεία της Ολλανδίας της μητέρας του, υπό την κηδεμονία του Λουδοβίκου Ε΄, ως το 1360 που ενηλικιώθηκε.

Το 1363 απεβίωσε ο Μάιναρντ, γιος του Λοδοβίκου Ε΄ και τον κληρονόμησε ο δευτερότοκος Στέφανος Β΄ δούκας της Κάτω Βαυαρίας. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄και ο Όθων Ε΄ διεκδίκησαν μερίδιο και συγκρούστηκαν μαζί του, χωρίς αποτέλεσμα. Για εκδίκηση, οι δύο άτεκνοι αδελφοί υποσχέθηκαν το Βρανδεμβούργο στον Κάρολο Δ΄.

Το 1365 απεβίωσε ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ έμεινε μόνος εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Το 1371 ο Κάρολος Δ΄ εισέβαλε στο Βρανδεμβούργο και δύο έτη μετά ο Όθων Ε΄ έλαβε μία υπέρογκη αποζημίωση, το Νόργκαου και το δικαίωμα του να κρατήσει τον τίτλο του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου για το υπόλοιπο της ζωής του. Αποσύρθηκε στη Βαυαρία στα εδάφη του αδελφού του Στεφάνου Β΄, στο κάστρο Λάντσουτ, όπου έζησε με διασκεδάσεις.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1366 την Αικατερίνη του Οίκου Λουξεμβούργου, κόρη του Καρόλου Δ΄ της Γερμανίας και της Βοημίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Otto V, Duke of Bavaria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).