Κωνσταντίνος Τρικούπης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κωνσταντίνος Τρικούπης
Γέννηση
Μεσολόγγι
Θάνατος
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Ιδιότητα πολιτικός και στρατιωτικός
Σύζυγος Μαρία Τρικούπη
Τέκνα Σπύρος Τρικούπης
Γονείς Θεμιστοκλής Τρικούπης
Αξίωμα Υπουργός Ναυτικών της Ελλάδας
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας)
Σκίτσο του Κωνσταντίνου Τρικούπη, Πηγή: Εφημ. Εμπρός, φύλλο 17-2-1905

Ο Κωνσταντίνος Τρικούπης (Μεσολόγγι, 1857 - Αθήνα, 1922) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1857. Ήταν γιος του Θεμιστοκλή Τρικούπη, γόνου της αρχοντικής και ιστορικής οικογένειας Τρικούπη. Σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία και αποφοίτησε το 1881 με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού, όπου και κατατάχθηκε στο πυροβολικό. Αργότερα συμπλήρωσε τις στρατιωτικές του σπουδές του στο Βέλγιο και στη Γαλλία. Έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις του 1886 καθώς και στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, όπου διακρίθηκε στις μάχες που διεξήχθησαν στον Λούρο για την κατάκτηση της Ηπείρου.

Όταν παραιτήθηκε από τον Ελληνικό Στρατό με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη, άρχισε να πολιτεύεται από το 1899, και παρότι στρατιωτικός με ελάχιστες γνώσεις επί της πολιτικής σκηνής της εποχής, κατόρθωσε να επιβληθεί. Η εκτίμησή των συμπατριωτών του στο πρόσωπό του φαινόταν από τις συνεχείς επανεκλογές του ως βουλευτή, απέναντι στο έμπειρο πολιτικό άνδρα Λεωνίδα Δεληγιώργη.

Από το 1905 έως το 1906, διετέλεσε υπουργός των Ναυτικών επί κυβερνήσεως Γεωργίου Θεοτόκη. Στη μικρή εκείνη περίοδο, εργάσθηκε για την ανασυγκρότηση του Βασιλικού Ναυτικού. Τότε ακριβώς και ιδρύθηκε το Ταμείο του Στόλου, από το οποίο και παραγγέλθηκαν στη συνέχεια ο πρώτος στόλος των τεσσάρων αντιτορπιλικών, τα λεγόμενα «Θηρία», όπως ονομάστηκαν μετέπειτα. Γενικά για τη δράση του αυτή τιμήθηκε από τον βασιλιά Γεώργιο με τον Μεγαλόσταυρο του Ταξιάρχη, επίσης και από τον βασιλιά της Ιταλίας με τον ιταλικό Μεγαλόσταυρο, καθώς ακόμα και με άλλα πολλά παράσημα. Το 1910, στις εκλογές της Εθνοσυνέλευσης, εκλέχθηκε πρώτος πληρεξούσιος (βουλευτής) όπου και συνέχισε διαρκώς μέχρι τον θάνατό του το 1922 στην Αθήνα. Ο ξάδελφος του Χαρίλαος Τρικούπης τον εκτιμούσε ιδιαίτερα για τον χαρακτήρα και το ήθος του. Έτσι αμέσως μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου, ανέλαβε αρχηγός του απορφανισμένου τοπικού κόμματος στην Αιτωλοακαρνανία.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]