Κωνσταντίνος Καλλιγάς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κωνσταντίνος Καλλιγάς
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Κωνσταντίνος Καλλιγάς (Ελληνικά)
Γέννηση1928
Αθήνα
Θάνατος3  Σεπτεμβρίου 1993
Αθήνα
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδημοσιογράφος
συγγραφέας
ΕργοδότηςΤο Βήμα
Τα Νέα
Μακεδονία
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΧρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικα

Ο Κωνσταντίνος Καλλιγάς (1928 - 3 Σεπτεμβρίου 1993) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1928 στην Αθήνα, με καταγωγή από την Κεφαλλονιά.[1] Απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, είχε ήδη ξεκινήσει την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1946, σε ηλικία 18 ετών, στις εφημερίδες «Το Βήμα» και «Τα Νέα», όπου και εργάσθηκε για 20 χρόνια, έως το 1966.[1] Υπήρξε επίσης αρθρογράφος και συνεργάτης της εφημερίδας «Μακεδονία», καθώς και ανταποκριτής του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (ΡΙΚ).

Από το 1963 έως το 1965, στις κυβερνήσεις του Γεωργίου Παπανδρέου, διατέλεσε σύμβουλος προγράμματος της γενικής διεύθυνσης του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ), με γενικό διευθυντή τον Αναστάσιο Πεπονή.[1] Από το 1967 μέχρι το 1974 ήταν συνεργάτης της Διεύθυνσης Τύπου του Συμβουλίου της Ευρώπης, και η δράση του εκεί (δημοσιεύσεις αντιχουντικών κειμένων και προκηρύξεων) οδήγησε στην σύλληψη και φυλάκισή του για 10 μήνες από την δικτατορία των συνταγματαρχών.[1]

Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, το 1974, ξεκίνησε την συνεργασία του με την εφημερίδα «Καθημερινή», ως τακτικός επιφυλλιδογράφος, όπου και παρέμεινε έως τον θάνατό του το 1993.[1] Στα χρόνια της μεταπολίτευσης παρουσίασε μια πολιτική μεταστροφή, ασκώντας δριμεία κριτική στον Ανδρέα Παπανδρέου, παρότι είχε διατελέσει συνεργάτης του Γεωργίου Παπανδρέου κατά την προδικτατορική περίοδο.

Υπήρξε συγγραφέας των βιβλίων «Πανόραμα των Σύγχρονων Ιδεών», «Παλινόρθωση και Δικτατορία», «Πρώτη Μαρτίου 1935» κ.α. Τιμήθηκε με διάφορα δημοσιογραφικά βραβεία, καθώς και με τον Χρυσό Σταυρό του Φοίνικα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή.[1]

Πέθανε από καρκίνο στις 3 Σεπτεμβρίου 1993, σε ηλικία 65 ετών.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Η Καθημερινή, 4 Σεπτεμβρίου 1993: «Χαιρετισμός στον Κ. Καλλιγά»

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]