Κουβέλα Φθιώτιδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°52′42.00″N 22°43′11.03″E / 38.8783333°N 22.7197306°E / 38.8783333; 22.7197306

Κουβέλα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κουβέλα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδας
Περιφερειακή ΕνότηταΦθιώτιδας
ΔήμοςΣτυλίδας
Δημοτική ΕνότηταΕχιναίων
Γεωγραφία και στατιστική
Υψόμετρο5
Πληθυσμός65 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.35300
Τηλ. κωδ.+30 22380

Η Κουβέλα είναι παραθαλάσσιο χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 5 μέτρα.[1]

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κουβέλα βρίσκεται στα βόρεια παράλια του Μαλιακού κόλπου, σε απόσταση 14 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου) και 36 χλμ. Δ. από τη Λαμία. Βορειοανατολικά είναι ο Καραβόμυλος και ο Αχινός, βόρεια περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1, βορειοδυτικά είναι οι Ράχες. Η παραλία του χωριού έχει μήκος 600 μέτρα - μέσο πλάτος 10 μέτρα, είναι αμμώδης, τα κολυμβητικά ύδατα στα πρώτα μέτρα είναι αβαθή και η παράκτια ζώνη αποτελείται από αλμυρίκια. Διαθέτει υποδομές εξυπηρέτησης λουομένων (ομπρέλες, ντους κ.α) καθώς κινητούς χώρους εστίασης (καντίνες).[2] Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη.[3] Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αχινού.[4] Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τον Αχινό, το Δρέπανο, τη Δροσιά, την Παραλία Αχινού, τον Πλατανιά και τη Σκασμάδα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αχινού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Εχιναίων του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 65 κατοίκους.[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 189, τομ. 18. 
  2. «Ταυτότητα Υδάτων Κολύμβησης: Κουβέλα | Μητρώο ταυτοτήτων υδάτων κολύμβησης της Ελλάδας». www.bathingwaterprofiles.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2020. 
  3. «ΙΓ' Αρχιερατική Περιφέρεια Στυλίδος | Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος». www.imfth.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2020. 
  4. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2020. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10641 (σελ. 167 του pdf)