Κλοντ Σοτέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κλοντ Σοτέ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Claude Sautet (Γαλλικά)
Γέννηση23  Φεβρουαρίου 1924[1][2][3][4][5][6][7][8][9]
Μονρούζ[10][3]
Θάνατος22  Ιουλίου 2000[1][2][11][5][6][7][8][9]
Παρίσι[12]
Αιτία θανάτουκαρκίνος του ήπατος
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο του Μονπαρνάς
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[13]
ΣπουδέςΙνστιτούτο Προηγμένων Σπουδών Κινηματογράφου
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασεναριογράφος
σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων
δημιουργός γραπτών έργων[14]
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσειςβραβείο Λουί Ντελούκ (1969)
βραβείο Σεζάρ καλύτερου σκηνοθέτη (1993)
βραβείο Λουί Ντελούκ (1995)
βραβείο Σεζάρ καλύτερου σκηνοθέτη (1996)
Αργυρός Λέων (1992)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κλοντ Σοτέ (γαλλικά: Claude Sautet) (23 Φεβρουαρίου 1924 - 22 Ιουλίου 2000) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος.[15]

Πρώτα χρόνια και καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννημένος στο Μοντρούζ της Γαλλίας, Ο Σοτέ σπούδασε αρχικά ζωγραφική και γλυπτική πριν παρακολουθήσει μαθήματα κινηματογράφου στο πανεπιστήμιο στο Παρίσι όπου ξεκίνησε την καριέρα του και αργότερα έγινε τηλεοπτικός παραγωγός.

Σκηνοθετησε την πρώτη του ταινία, Bonjour Sourire, το 1955. Έλαβε διεθνή αναγνώριση με την ταινία Τα γεγονότα της ζωής, την οποία έγραψε και σκηνοθέτησε, όπως και οι υπόλοιπες ταινίες του. Παρουσιάστηκε στο διαγωνισμό στο Φεστιβάλ των Καννών του 1970, όπου ήταν και υποψήφια. Η ταινία αναβίωσε επίσης την καριέρα της Ρόμι Σνάιντερ με την οποία ο Σοτέ συνεργαστηκε σε αρκετές από τις μεταγενέστερες ταινίες του. Στην επόμενη ταινία Max et les Ferrailleurs (1971) η Σνάιντερ έπαιξε την πόρνη, ενώ στην César et Rosalie (1972) υποδύθηκε μια παντρεμένη γυναίκα που αντιμετωπίζει την επανεμφάνιση ενός παλιού της έρωτα.

Η ταινία του Vincent, Paul, François, et les Autres (1974) είναι μία από τις πιο αναγνωρισμένες ταινίες του. Τέσσερις φίλοι της μεσαίας τάξης συναντώνται κάθε Σαββατοκύριακο κυρίως για να συζητήσουν τη ζωή τους. Η ταινία χαρακτήρισε ένα cast μεγάλων αστέρων του Γαλλικού κινηματογράφου:Μισέλ Πικολί, Υβ Μοντάν, Ζεράρ Ντεπαρντιέ και Στεφάν Οντράν. Έκανε ακόμα πιο μεγάλη επιτυχία με το Mado (1976).

Η ταινία του 1978 Μια απλή ιστορία προτάθηκε για το βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Στην ταινία πρωταγωνίστησε ξανά η Σνάιντερ, αυτή τη φορά ως δυσαρεστημένη γυναίκα που εργάζεται στα 40 της, η οποία κέρδισε το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ηθοποιού για την ερμηνεία της. Στη δεκαετία του '80, Ο Σοτέ έκανε μόνο δύο ταινίες το Garçon ! (1983), ένα δράμα με πρωταγωνιστή τον Υβ Μοντάν και την κωμωδία Quelques Jours Avec Moi (1988).

Το 1993, ο Κλοντ Σιτε κέρδισε τον Αργυρό Λέοντα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και το Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Σκηνοθέτη για την ταινία Un cœur en hiver (που θεωρείται από πολλούς ότι είναι το αριστούργημά του) και πάλι τρία χρόνια αργότερα κέρδισε το Σεζάρ για την ταινία Nelly et Monsieur Arnaud. Και στις δύο ταινίες πρωταγωνίστησε η Εμμανουέλ Μπεάρ. Ο Σοτέ εκτός από τις δικές του ταινίες έγραψε και σενάρια και για άλλους σκηνοθέτες.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σκηνοθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σενάρια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί συνδεσμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11923798g. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 www.fandango.com/claudesautet/filmography/p109984.
  4. 4,0 4,1 www.hollywood.com/celebrities/birthday/02-23-0000.
  5. 5,0 5,1 5,2 www.theguardian.com/news/2000/jul/26/guardianobituaries.filmnews.
  6. 6,0 6,1 6,2 (Αγγλικά) SNAC. w6p87mj2. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 7,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 7756475. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 8,2 filmportal.de. 89f93d9b78504eeb88aee3e4cd93d973. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. 9,0 9,1 9,2 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. sautet-claude. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  11. sensesofcinema.com/2003/great-directors/sautet/.
  12. www.peter-pho2.com/2008_05_01_archive.html.
  13. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11923798g. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  14. www.ajaykamalakaran.com/2011_06_01_archive.html.
  15. Κλοντ Σοτέ, βιογραφία και καριέρα frenchfilms.org ανακτήθηκε 5 Μαρτίου 2020 (Αγγλικά)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Claude Sautet της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).