Κινέζοι Χαν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κινέζοι Χαν
Χαν
漢族/汉族
漢人/汉人
Συνολικός πληθυσμός
Περίπου 1.3 δισεκατομμύριο[1]
Flag of the People's Republic of China.svg Κίνα 1.260 δισεκατομμύρια[2]
Flag of the Republic of China.svg Ταϊβάν 22.575.365
Flag of Thailand.svg Ταϊλάνδη 9.392.792[3]
Flag of Malaysia.svg Μαλαισία 6.650.000[4]
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής 3.794.673[5]
Flag of Indonesia.svg Ινδονησία 2.832.510[6]
Flag of Singapore.svg Σιγκαπούρη 2.547.300[7]
Flag of Myanmar.svg Μιανμάρ 1.637.540[8]
Flag of Canada.svg Καναδάς 1.469.195[9]
Flag of the Philippines.svg Φιλιππίνες 1.350.000[10]
Flag of Peru (state).svg Περού 1.300.000[11]
Flag of Australia.svg Αυστραλία 1.213.903[12]
Flag of Vietnam.svg Βιετνάμ 823.071[13]
Flag of Japan.svg Ιαπωνία 730.890[14]
Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο 433.150[15]
Flag of South Africa.svg Νότια Αφρική 350.000[16]
Flag of Italy.svg Ιταλία 333.986[17]
Flag of Russia.svg Ρωσία 998.000[11]
Flag of France.svg Γαλλία 600.000–700.000[11]
Flag of Germany.svg Γερμανία 212.000[18]
Flag of South Korea.svg Νότια Κορέα 210.000[19]
Flag of Cambodia.svg Καμπότζη 210.000[20]
Flag of Spain.svg Ισπανία 171.508[21]
Flag of India.svg Ινδία 189.470[11]
Flag of Laos.svg Λάος 185.765[11]
Flag of Brazil.svg Βραζιλία 151.649[11]
Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία 144.928[11]
Γλώσσες
Κινέζικα
Θρησκεία
Μη θρησκευόμενοι, Κινεζική παραδοσιακή θρησκεία (συμπεριλαμβανομένου του Ταϊσμού, προγονική λατρεία, Κομφουκιανισμός και άλλοι), Βουδισμός Μαχαγιάνα, Χριστιανισμός και άλλες πίστες.[22]
Σχετιζόμενες εθνικές ομάδες
Σινοθιβετικοί λαοί

Ορισμένες πηγές αναφέρονται στους Κινέζους Χαν άμεσα ως "Κινέζοι" ή τους ομαδοποιούν με άλλους σινοθιβετικούς λαούς.

Οι Κινέζοι Χαν[23][24][25][26][27][28][29] (Κινέζικα: 漢人, πινγίν: Hànrén, κυριολεκτικά "Χαν",[30] ή 漢族, Hànzú, κυριολεκτικά "εθνότητα Χαν"[31] ή "εθνική ομάδα Χαν"[32]) ή απλώς Χαν[28][29][33], είναι ανατολική ασιατική εθνοτική ομάδα και έθνος[34][35][36] και η κυρίαρχη εθνότητα της Κίνας, αποτελώντας το 92% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Αποτελούν επίσης την κυρίαρχη εθνότητα της Ταϊβάν (95% του πληθυσμού)[37][38], και της Σιγκαπούρης (76% του πληθυσμού)[39]. Επίσης, αποτελούν το 23% του πληθυσμού της Μαλαισίας, και περίπου το 18% του παγκόσμιου πληθυσμού[40][41]. Οι Κινέζοι Χαν είναι η μεγαλύτερη εθνότητα στον κόσμο με πάνω από 1,3 δις μέλη. Στο Χονγκ Κονγκ και το Μακάου, δύο ειδικές διοικητικές περιοχές της Κίνας, η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων είναι Κινέζοι αλλά δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία για τους Χαν[42][43][44].

Το όνομα Χαν προέρχεται από τη δυναστεία Χαν της Κίνας, που διαδέχθηκε τη σημαντική αλλά μικρής διάρκειας δυναστεία Τσιν. Η περίοδος της δυναστείας Χαν θεωρείται ως η πρώτη "Χρυσή Εποχή" της περιόδου της Αυτοκρατορικής Κίνας, λόγω της προβολής ισχύος και επιρροής της σε ένα μεγάλο τμήμα της Ασίας. Ως αποτέλεσμα της δόξας της δυναστείας τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στα εξωτερικά ζητήματα, πολλοί Κινέζοι ξεκίνησαν να προσδιορίζουν τους εαυτούς τους ως Χαν, μια ονομασία που συνεχίζεται έως σήμερα. Παρομοίως, η κινεζική γλώσσα από τότε έφτασε να ονομάζεται γλώσσα Χαν.

Ο ιδρυτής της δυναστείας Χαν, αυτοκράτορας Λιου Πανγκ, αρχικώς είχε αναγνωριστεί ως βασιλιάς της περιοχής Χαν-τσουνγκ μετά την ανατροπή της δυναστείας Τσιν, ένας τίτλος που αργότερα συντμήθηκε στο "Ο βασιλιάς των Χαν". Το όνομα Χαν-τσουνγκ με τη σειρά του προήρχετο από τον ποταμό Χαν, που ρέει ανάμεσα στις πεδιάδες της περιοχής. Ο ποταμός Χαν με τη σειρά του όφειλε το όνομά του σε εκφράσεις όπως Τιεν-χαν (δηλ. "ο Ουράνιος Ποταμός"), Γιν-χαν (δηλ. "ο Ασημένιος Ποταμός"), Σινγκ-χαν (δηλ. "Ο Ποταμός Αστέρι") ή Γιουν-χαν (δηλ. "Ο Ποταμός Σύννεφο"), όλα τους παλαιά κινεζικά ποιητικά παρατσούκλια για τον Γαλαξία μας.

Πριν από την περίοδο της δυναστείας Χαν, οι αρχαίοι Κινέζοι λόγιοι χρησιμοποιούσαν στα κείμενά τους τον όρο Χουά-σιά, ήτοι οι "Μεγαλοπρεπείς Σιά", προκειμένου να περιγράψουν την κυρίως Κίνα ως μια περιοχή θαυμαστής ευημερίας και πολιτισμού, ενώ οι απλοί Κινέζοι αναφέροντο ως "Χουά" ή "Σιά". Οι παραπάνω όροι συνέβαλαν στην ανάπτυξη του όρου Χουά-ρεν (δηλ. "οι άνθρωποι Χουά"), ενός όρου που χρησιμοποιείται συχνά σήμερα από τους Κινέζους εκτός της χώρας για να προσδιορίσουν την εθνική τους ταυτότητα-προέλευση, καθώς και στην ανάπτυξη ενός φιλολογικού ονόματος για την Κίνα, του ονόματος Τσουνγκ-χουά (δηλ. "οι κεντρικοί Χουά").

Προϊστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η προϊστορία της εθνότητας των Χαν είναι στενά περιπεπλεγμένη τόσο με τα γραπτά αρχεία όσο και με τη μυθολογία. Οι Κινέζοι Χαν έλκουν την καταγωγή τους από μια συνομοσπονδία γεωργικών φυλών της Νεολιθικής/πρώιμης Eποχής του Xαλκού, οι οποίες ζούσαν κατά μήκος του λεκανοπεδίου Κουανγκτσούνγκ και του λεκανοπεδίου του Κίτρινου ποταμού στη σημερινή βόρεια Κίνα.

Συγγραφείς της περιόδου των δυναστειών των Δυτικών Τσόου και Χαν ανάγουν την αρχαία καταγωγή των Κινέζων Χαν σε πληροφορίες βασισμένες σε υλικό θρύλων και μύθων της περιόδου της δυναστείας Σανγκ, ενώ ο διάσημος Κινέζος ιστορικός Σιμά Τσιεν τοποθετεί τη βασιλεία του "Κίτρινου Αυτοκράτορα" (Χουάνγκ-τι), του μυθικού ηγέτη της συνομοσπονδίας φυλών Γιόου-σιονγκ, στην αρχή της κινεζικής ιστορίας. Ο "Κίτρινος Αυτοκράτορας" παραδοσιακά θεωρείται ότι ενσωμάτωσε στις δυνάμεις του τις δυνάμεις της γειτονικής συνομοσπονδίας φυλών Σεν-νουνγκ, μετά την ήττα του αρχηγού της δεύτερης, "Αυτοκράτορα-Φλόγα" (Γιαν-τι) στη μάχη της Παν-κουάν. Η νεοδημιουργηθείσα από τη συγχώνευση συνομοσπονδία φυλών Γιαν-χουάνγκ, νίκησε τον εχθρό από τα ανατολικά, τη φυλή Τσι-γιόου από τη συνομοσπονδία φυλών Τσιου-λι, στη μάχη του Τσουό-λου, και επέβαλαν την πολιτιστική τους κυριαρχία στην περιοχή των Κεντρικών Πεδιάδων. Μέχρι σήμερα, οι Κινέζοι Χαν αναφέρονται στους εαυτούς τους ως απογόνους των Γιαν και Χουάνγκ (δηλ. των δυνάμεων των αυτοκρατόρων Γιαν-τι και Χουάνγκ-τι από τις οποίες προέκυψε η συνομοσπονδία φυλών Γιαν-χουάνγκ).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1.24 δισεκατομμύρια (92% του συνολικού πληθυσμού) στην ΛΔΚ (CIA Factbook 2014 est.), about 22 million in Taiwan, and an estimated 50 million Overseas Chinese
  2. CIA Factbook: "Han Chinese 91.6%" out of a reported population of 1,379 billion (July 2017 est.)
  3. Barbara A. Peru (2009), Encyclopedia of the Peoples of Asia and Oceania, Facts on File, p. 794, (ISBN 1438119135)
  4. «Department of Statistics Malaysia Official Portal». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-08-12. 
  5. «Race Reporting for the Asian Population by Selected Categories: 2010 more information». United States Census Bureau. Ανακτήθηκε στις 19 January 2014. 
  6. Kewarganegaraan, Suku Bangsa, Agama dan Bahasa Sehari-hari Penduduk Indonesia Hasil Sensus Penduduk 2010. Badan Pusat Statistik. 2011. ISBN 9789790644175. http://sp2010.bps.go.id/files/ebook/kewarganegaraan%20penduduk%20indonesia/index.html. 
  7. «Archived copy» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2016-03-04. Ανακτήθηκε στις 2015-10-21. 
  8. «The World Factbook». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 November 2010. Ανακτήθηκε στις 17 February 2016. 
  9. Asia Pacific Foundation of Canada. «Population by Ethnic Origin by Province». Asia Pacific Foundation of Canada. Ανακτήθηκε στις 17 February 2016. 
  10. «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-04-09. Ανακτήθηκε στις 2016-07-29. 
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 11,6 «The Ranking of Ethnic Chinese Population». Overseas Compatriot Affairs Commission, R.O.C. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 January 2011. Ανακτήθηκε στις 23 September 2016. 
  12. Πρότυπο:Http://quickstats.censusdata.abs.gov.au/census services/getproduct/census/2016/quickstat/036
  13. «General Statistics Office Of Vietnam». 13 November 2010. Archived from the original on 13 November 2010. 
  14. «平成29年度末在留外国人確定値» (PDF) (στα Japanese). Ministry of Justice. 2018-04-13. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2018-03-27. Ανακτήθηκε στις 2018-04-13. Πρότυπο:Better source
  15. «2011 Census: Ethnic group, local authorities in the United Kingdom». Office for National Statistics. 11 October 2013. Ανακτήθηκε στις 13 April 2015. 
  16. Park, Yoon Jung (2009). Recent Chinese Migrations to South Africa – New Intersections of Race, Class and Ethnicity. Interdisciplinary Perspectives. ISBN 978-1-904710-81-3. http://www.inter-disciplinary.net/wp-content/uploads/2009/11/rei-v1.3b.pdf. Ανακτήθηκε στις September 20, 2010. 
  17. «CITTADINI NON COMUNITARI: PRESENZA, NUOVI INGRESSI E ACQUISIZIONI DI CITTADINANZA : Anni 2015–2016» (PDF). Istat.it. Ανακτήθηκε στις 12 December 2017. 
  18. «BiB – Bundesinstitut für Bevölkerungsforschung – Pressemitteilungen – Zuwanderung aus außereuropäischen Ländern fast verdoppelt». Bib-demografiie.de. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 December 2017. Ανακτήθηκε στις 12 December 2017. 
  19. Of the 710,000 Chinese nationals living in Korea in 2016, 500,000 are ethnic Koreans «Foreign national population in Korea up more than 40% in 5 yrs». Maeil Business News Korea. 8 September 2016. Ανακτήθηκε στις 10 May 2018. 
  20. «Chinese living in Kingdom more than doubles since '17». Ανακτήθηκε στις 15 September 2018. 
  21. «Cifras de Población a 1 de enero de 2016 : Estadística de Migraciones 2015 : Adquisiciones de Nacionalidad Española de Residentes 2015» (PDF). Ine.es. Ανακτήθηκε στις 12 December 2017. 
  22. 2010 Chinese Spiritual Life Survey conducted by Dr. Yang Fenggang, Purdue University's Center on Religion and Chinese Society. Statistics published in: Katharina Wenzel-Teuber, David Strait. People's Republic of China: Religions and Churches Statistical Overview 2011 Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.. Religions & Christianity in Today's China, Vol. II, 2012, No. 3, pp. 29–54, ISSN 2192-9289.
  23. Hsu, Cho-yun (2012). China: A Religious State. Columbia University Press (δημοσιεύθηκε June 19, 2012), σελ. 126. ISBN 978-0231159203. 
  24. Yang, Miaoyan (2017). Learning to Be Tibetan: The Construction of Ethnic Identity at Minzu. Lexington Books (δημοσιεύθηκε March 17, 2017), σελ. 7. ISBN 978-1498544634. 
  25. Who are the Chinese people? Πρότυπο:Zh icon. Huayuqiao.org. Retrieved on 2013-04-26.
  26. Li, Xiaobing (2012). China at War: An Encyclopedia. Pentagon Press (δημοσιεύθηκε June 30, 2012), σελ. 155. ISBN 978-8182746114. 
  27. Fairbank, John K. (1983). The Cambridge History of China Volume 12: Republican China, 1912–1949, Part 1. Cambridge University Press. ISBN 9781139054799. http://universitypublishingonline.org/cambridge/histories/ebook.jsf?bid=CBO9781139054799. Ανακτήθηκε στις May 20, 2016. 
  28. 28,0 28,1 Wen και άλλοι. (2004). «Genetic evidence supports demic diffusion of Han culture». Nature 431: 302–305. doi:10.1038/nature02878. PMID 15372031. http://www.nature.com/nature/journal/v431/n7006/abs/nature02878.html. 
  29. 29,0 29,1 Stix, Gary (2008). "Traces of a Distant Past" Scientific American, July: 56-63.
  30. Kim, Hodong (2004). Holy War in China: The Muslim Rebellion and State in Chinese Central Asia, 1864–1877. Stanford University Press, σελ. 320. ISBN 0804773645. https://books.google.com/books/about/Holy_War_in_China.html?id=AtduqAtBzegC&redir_esc=y. Ανακτήθηκε στις May 20, 2016. 
  31. Xiaobing Li, Patrick Fuliang Shan (2015). Ethnic China: Identity, Assimilation, and Resistance. Lexington Books, σελ. 69. ISBN 9781498507295. 
  32. Rawski, Evelyn S. (1998). The Last Emperors: A Social History of Qing Imperial Institutions. Stanford University Press, σελ. 2. ISBN 9780520926790. 
  33. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα :0.
  34. Wang, Yuchen; Lu Dongsheng; Chung Yeun-Jun; Xu Shuhua (2018). «Genetic structure, divergence and admixture of Han Chinese, Japanese and Korean populations». Hereditas 155: 19. doi:10.1186/s41065-018-0057-5. PMID 29636655. PMC 5889524. https://link.springer.com/content/pdf/10.1186%2Fs41065-018-0057-5.pdf. 
  35. Πρότυπο:Cite biorxiv
  36. Wang, Yuchen; Lu, Dongsheng; Chung, Yeun-Jun; Xu, Shuhua (2018). «Genetic structure, divergence and admixture of Han Chinese, Japanese and Korean populations». Hereditas 155: 19. April 6, 2018. doi:10.1186/s41065-018-0057-5. PMID 29636655. PMC 5889524. https://link.springer.com/article/10.1186/s41065-018-0057-5. 
  37. 中華民國國情簡介 [ROC Vital Information]. Executive Yuan (στα Κινεζικά). 2016. Ανακτήθηκε στις 2016-08-23. 臺灣住民以漢人為最大族群,約占總人口97% 
  38. Executive Yuan, R.O.C. (2014). The Republic of China Yearbook 2014, σελ. 36. ISBN 9789860423020. http://www.ey.gov.tw/Upload/UserFiles/YB%202014%20all%20100dpi.pdf. Ανακτήθηκε στις 2016-06-11. 
  39. «Archived copy» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2016-02-16. Ανακτήθηκε στις 2016-02-14. 
  40. Zhang, Feng; Su, Bing; Zhang, Ya-ping; Jin, Li (February 22, 2007). «Genetic Studies of Human Diversity in East Asia». PMC (Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences). 
  41. Zhao, Yong-Bin; Zhang, Ye; Zhang, Quan-Chao; Li, Hong-Jie; Cui, Ying-Qiu; Xu, Zhi; Jin, Li; Zhou, Hui και άλλοι. (2015). «Ancient DNA Reveals That the Genetic Structure of the Northern Han Chinese Was Shaped Prior to three-thousand Years Ago». PLoS ONE 10 (5): 1–2. doi:10.1371/journal.pone.0125676. http://journals.plos.org/plosone/article/file?id=10.1371/journal.pone.0125676&type=printable. 
  42. http://www.census2011.gov.hk/pdf/summary-results.pdf
  43. Census and Statistics Department. «Population and Vital Events: Table 139 Population by ethnicity 2001 and 2006». Hong Kong Government. Ανακτήθηκε στις 2 November 2009. Πρότυπο:Failed verification
  44. Global Results of By-Census 2006. Statistics and Census Service (DSEC) of the Macau Government. 2007. Πρότυπο:Failed verification