Κική Σεγδίτσα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κική Σεγδίτσα
Γέννηση Λαμία
Επάγγελμα/
ιδιότητες
συγγραφέας, δημοσιογράφος, σεναριογράφος και ποιητής
Υπηκοότητα Ελλάδα

Η Αγγελική (Κική) Σεγδίτσα, (γεν. στη Λαμία), είναι ελληνίδα δημοσιογράφος, σεναριογράφος, συγγραφέας, ποιήτρια και κριτικός κινηματογράφου. Ήθελε να σπουδάσει ψυχίατρος, αλλά την κέρδισε η Δημοσιογραφία και η Λογοτεχνία. Στα κείμενά της ωστόσο οι αναφορές της στην Ψυχολογία εκφράζονται με ολοκληρωμένα ψυχογραφήματα είτε των συνεντευξιαζόμενων όταν εργάζεται ως δημοσιογράφος, είτε των ηρώων της, όταν εργάζεται ως λογοτέχνις. Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδας (ΕΣΕ) της οποίας υπήρξε και μέλος του Δ.Σ. 2009-10, μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Πρωτεργατών Ραδιοφωνίας-Τηλεόρασης, μέλος της Εταιρείας Φίλων Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (I.F.J.).

Δημοσιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη δημοσιογραφική της καριέρα, η οποία καλύπτει κοντά πέντε δεκαετίες (αρχές δεκαετίας ’60- τέλη δεκαετίας ’00), υπηρέτησε σε όλο το φάσμα της έντυπης και ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας. Συνεργάστηκε με τις εφημερίδες: ‘‘Αθηναϊκή’’, ‘‘Απογευματινή’’, ‘‘Ακρόπολη’’, ‘‘Προοδευτική’’, ‘‘Νίκη’’, ‘‘Οικονομική’’, ‘‘Νέα Πολιτεία’’, ‘‘Εξπρές’’, ‘‘Μεσημβρινή’’ κ.α., με τα περιοδικά ειδικής ύλης: ‘‘Έρευνα και ‘‘Κυνήγι’’, με τα περιοδικά ποικίλης ύλης: ‘‘Ρομάντσο’’, ‘‘Πάνθεον’’, ‘‘Βεντέττα’’, ‘‘Ταχυδρόμος’’, ‘‘Επίκαιρα’’, ‘‘Και’’, καθώς και με τα νεανικά: ‘‘Αλίκη’’ και ‘‘Μανίνα’’, του οποίου διετέλεσε και αρχισυντάκτρια. Στο Ραδιόφωνο συνεργάστηκε με την ΤΕΔ (κατόπιν ΥΕΝΕΔ), το ΕΙΡ (κατόπιν ΕΡΤ) και το Ράδιο ΑΝΤΕΝΝΑ. Στην Τηλεόραση συνεργάστηκε με τον ΑΝΤ1 και ειδικότερα στον ‘‘Πρωινό Καφέ’’. Διακρίθηκε κυρίως ως ρεπόρτερ στο καλλιτεχνικό ρεπορτάζ έχοντας πάρει συνεντεύξεις από όλους σχεδόν τους μεγάλους του καλλιτεχνικού χώρου: σκηνοθέτες, ηθοποιούς συνθέτες, τραγουδιστές κλπ)*, καθώς επίσης και ως κριτικός Θεάτρου και Κινηματογράφου, ενώ τα τελευταία χρόνια υπήρξε και η ίδια υποκείμενο συνεντεύξεων σχετικών με την παρουσία της στον χώρο της επαγγελματικής και της λογοτεχνικής δραστηριότητάς της.

  • (Βιβλιογραφία: εντοπίστηκε μια από τις πρώτες συνεντεύξεις της στο ψηφιακό αρχείο αποκομμάτων του Εθνικού Θεάτρου για το ‘‘Ιντερμέτζο’’ του Ζιρωντού 23/11/1962 με τη Βάσω Μανωλίδου (εφημερίδα:‘Νίκη’)

Σενάριο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Α) Κινηματογράφου "Η Φωνή μιας Αθώας", αισθηματικό σε σκηνοθεσία Κώστα Πίτσιου με τον Γιώργο Καμπανέλλη και την Αφροδίτη Γρηγοριάδου , 1965. "Ο άγιος Νεκτάριος, ο Προστάτης των Φτωχών", κοινωνικό-θρησκευτικό σε συνεργασία σεναρίου με τον Αντώνη Δαβίδ και σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου, 1969, στον ρόλο του Αγίου Αιγίνης ο Χρήστος Πολίτης. (*). "Λιτανεία των Ηρώων", αντιστασιακό δράμα σε συνεργασία σεναρίου με τον Αντώνη Δαβίδ και σκηνοθεσία Γιώργου Αρίωνα (Σταματόπουλος), 1970. "Τελευταία Πτήση", αισθηματικό μελό σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα, 1978 με τον Νίκο Γαλανό και την Ελένη Ερήμου. ‘‘Φάρος’’ ιστορική ταινία μικτής τεχνικής (δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ) για το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης.

(*) Βιβλιογραφία: σχόλιο για την ταινία ‘‘Λιτανεία Ηρώων’’ από τον Μ.Π. στην εφημερίδα ‘Έθνος’.

Β) Τηλεόρασης "Το Σπίτι με τον Φοίνικα" Σειρά 13 επεισοδίων σε σκηνοθεσία Ι. Γιαννουλάκη και Θ. Αδαμόπουλου ΥΕΝΕΔ (1970). Ήταν το πρώτο ελληνικό σήριαλ εγχώριας παραγωγής από το οποίο δεν έχει διασωθεί ούτε ένα πλάνο (*) "Στησιχόρου 73” σειρά 52 επεισοδίων σε διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Δ. Ιωαννόπουλου σε σκηνοθεσία Ερρίκου Ανδρέου, ΥΕΝΕΔ (1972). "Ρομαντικές Ιστορίες", σειρά, ΥΕΝΕΔ (1980). Σειρά από μίνι σήριαλ με 62 επεισόδια συνολικά στην οποία είχε γράψει σενάρια ορισμένων από αυτά (π.χ. ‘‘Το Κορίτσι με το μπλουτζίν’’ -6 επεισόδια) σε συνεργασία σεναρίου με την Άννα Μπράτσου.)

(*) Βιβλιογραφία: Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ: Στην τηλεοπτική εκπομπή της Ρένας Θεολογίδου ‘‘Το Σήριαλ των Σήριαλ’’( ΕΤ-1/ δεύτερο επεισόδιο πρώτου κύκλου, 1991) η Κική Σεγδίτσα αφηγείται στιγμές αλησμόνητες από τα γυρίσματα της σειράς, στην οποία πρωταγωνιστούσε η Έρρικα Μπρόγιερ και ο Κώστας Καρράς.

Θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

"Ο θεός του ακατόρθωτου" (Θέατρο Διονύσια’ με τον Χρήστο Πάρλα 1962). ‘‘Συν-πλην ίσον Άβυσσος’’ (Θέατρο ‘Έναστρον’ με τη Βέτα Προέδρου, 2000) Επίσης, έγραψε έργα για θεατρικές παραστάσεις των σπουδαστών της Σχολής Θεάτρου της Μαίρης Τράγκα, στην οποία υπήρξε καθηγήτρια.

Ραδιόφωνο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εργάστηκε ως ελεύθερη ρεπόρτερ ΥΕΝΕΔ (‘Κοντά στα Γεγονότα’ -πολιτιστικό, επιστημονικό και πολιτικό ρεπορτάζ). Είχε για χρόνια τις εκπομπές ‘Ποιητική Ανθολογία’, ‘Ταξιδεύοντας τη Νύχτα’, ‘Φθινοπωρινά Νιάτα’, ‘Ακόμα Νέοι’, ‘Κριτική Κινηματογράφου’ κ.α. (σε ΥΕΝΕΔ και ΕΡΤ -1970-1980).

Ποίηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχει εκδώσει συνολικά έντεκα ποιητικές συλλογές: "Κίτρινα ράμφη" "Ρυτίδες" ‘‘Νεκροί Θεοί’’ ‘‘Ερωτική Απόδραση’’ ‘‘Αταξίδευτα’’ "Επιστροφή στο μέλλον", "Ξεγύμνωσα την κάμαρα" "Δημοπρασία 1’’ ‘‘Δημοπρασία 2’’ ‘‘Η Μαρία των Ουρανών’’ "Προσωπογραφίες"

Έχει ασχοληθεί επίσης και με τη στιχουργική τραγουδιών, όπου το 1992 με το τραγούδι “Δωσ’ μου την καρδιά μου πίσω” (μουσική Ζακ Ιακωβίδη) πήρε το πρώτο βραβείο στίχου στο 31ο Φεστιβάλ Τραγουδιού στη Θεσσαλονίκη.

Μυθιστόρημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχουν εκδοθεί πέντε μυθιστορήματά της: “Η Κόλαση έχει διεύθυνση” (2001) “Τ’ Αστέρια καίγονται” (2003) “Πετρωμένο Μυστικό” (2006) “Ένας άγνωστος μέσα στη Νύχτα” (2008) “Η ζωή που δεν διάλεξε” (2010) Στο στάδιο πρώτης γραφής βρίσκεται ήδη το έκτο της μυθιστόρημα.

«Τα μυθιστορήματά της είναι σύγχρονα κοινωνικά, που η πλοκή τους ισορροπεί ανάμεσα στο αισθηματικό και στο αστυνομικό είδος με αλλεπάλληλες ανατροπές στην εξέλιξή τους. Την πλοκή των αφηγημάτων δεν την ορίζουν μόνο τα γεγονότα, μα και οι χαρακτήρες των ηρώων και των ηρωίδων τους των οποίων η δράση δικαιολογείται από ένα λεπτομερές ψυχογράφημα απλωμένο με συνέπεια σε ολόκληρη την αφήγηση. Το ύφος γραφής προδίδει τις επαγγελματικές καταβολές της συγγραφέως. Έντονα δημοσιογραφικός λόγος, πολιτικό αισθητήριο και σχόλιο, καθώς και αφαιρετική κινηματογραφική αφήγηση.» (*)

(*) Βιβλιογραφία: Γιώργος Βλάχος, απόσπασμα ομιλίας του στο πάνελ παρουσίασης του μυθιστορήματος ‘‘Πετρωμένο Μυστικό’’ (2006).

Πολιτιστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχει δώσει δεκάδες διαλέξεις και συνεχίζει να δίνει σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας με θέματα που άπτονται των πολιτιστικών δρωμένων και έχει προλογίσει τιμητικές εκδηλώσεις για ανθρώπους της καλλιτεχνίας και του πνεύματος.

Άλλα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εργάστηκε στις Δημόσιες Σχέσεις του Υπουργείου Πολιτισμού και Επιστημών και πήρε μέρος στις διοργανώσεις της UNESCO για τη διάσωση της Ακρόπολης, διετέλεσε σύμβουλος Τύπου του υπουργού Δημοσίων Έργων Νικολάου Ζαρντινίδη επί της τελευταίας πρωθυπουργίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή, δίδαξε Επικοινωνία στη θεατρική σχολή της Μαίρης Τράγκα.

Διακρίσεις τιμής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για την ποιητική της δημιουργία έχει βραβευθεί δυο φορές, από την γαλλική Union et Maintien το 1967 με το Χρυσό της Φοίνικα και από την ολλανδική Netherlands Laureat Van De Arbeit, με το α′ τάξεως παράσημο γραμμάτων και τεχνών. Για ‘‘Την υπεύθυνη παρουσία της στο Λειτούργημα του ευρύτερου χώρου της Ενημέρωσης’’ της απονεμήθηκε το 1997 τιμητική διάκριση από την ‘‘ΖΟΝΤΑ INTERNATIONAL’’, από τη Λέσχη Λάιονς Αθηνών-Φιλοθέης για τη γενική προσφορά της στη δημοσιογραφία το 1994. Ανακηρύχτηκε επίτιμο μέλος της Ένωσης Συνταξιούχων Ηθοποιών για την προσφορά της στο Θέατρο. Βραβείο από την Ακαδημία Κορφιάτικων Βραβείων (2006) για τη συμβολή της στα Γράμματα. Τιμήθηκε με ειδικό δίπλωμα από τον Σύλλογο Βλάχων Βεροίας (2008) για τη συμμετοχή της σε ημερίδα με θέμα ‘Η Προσφορά της Βλάχας Γυναίκας στην Οικογένεια, την Κοινωνία και την Επιστήμη στο πέρασμα του χρόνου’’. Το 2009 τιμήθηκε με το Βραβείο Δημοσιογραφίας από την ΕΣΗΕΑ για τη συνολική δημοσιογραφική της δράση και με το Βραβείο Σεναρίου Σούλας Πιερράκου για τη διαχρονική προσφορά της στη σεναριογραφία στη διάρκεια του Παγκοσμίου Συνεδρίου Σεναρίου στην Ελλάδα. Επίσης, έλαβε τιμητικές διακρίσεις από την Commune Libre de Courbevoir (Seine) και την Eλληνική Eταιρεία Kοινοτικής Aνάπτυξης, τέλος τιμήθηκε το 1ο βραβείο καλύτερου στίχου στο 31ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το τραγούδι «Δος μου την καρδιά μου πίσω» κ.α.

Πηγές-Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γιάννη Σολδάτου: Ένας αιώνας Ελληνικός Κινηματογράφος (α’ και β’ τόμος)
  • Δημήτρη Κολιοδήμου: Λεξικό ταινιών Ελληνικού Σινεμά.
  • Βασίλη Γεωργιάδη: Το Αλμανάκ της Ελληνικής Οθόνης (β’ και γ’ τόμος)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]