Καλλατίς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 43°49′02″N 28°34′58″E / 43.81722°N 28.58278°E / 43.81722; 28.58278

Καλλατίς
Port mangalia.jpeg
ROU CT Mangalia CoA1.jpg
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
χάρτης
Χώρα Ρουμανία
Δήμαρχος Cristian Radu
Πληθυσμός 36 364[1]
Επίσημος ιστότοπος
Mangalia judetul Constanta.jpg
Commons page Πολυμέσα σχετικά με την πόλη

Η Καλλατίς ή Κάλλατις ή η σημερινή Μανγκάλια (ρουμανικά: Mangalia, άλλες ιστορικές ονομασίες: Παγκάλια, Παγκλικάρα, Τομισοβάρα) είναι πόλη και λιμάνι στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας στη νοτιοανατολική περιοχή της Κωνστάντζας, στη Ρουμανία.

Ο Δήμος Μανγκάλιας διοικεί επίσης αρκετά παραθαλάσσια θερινά θέρετρα: Cap Aurora, Jupiter, Neptun, Olimp, Saturn, Venus.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ελληνική πόλη Καλλατίς υπήρχε μέχρι τα μέσα του 7ου αιώνα υπό αυτό το όνομα. Η ζωή στην πόλη ξανάρχισε από τον 10ο αιώνα. Τον 13ο αιώνα η Καλλατίς έγινε γνωστή ως Παγκάλια.[2] Οι Βλάχοι την αποκαλούσαν Τομισοβάρα[3] και οι Έλληνες την αποκαλούσαν Παγκλικάρα.[3] Από τον 16ο αιώνα η πόλη είχε αποκτήσει το σημερινό της όνομα, Μανγκάλια.

Μια ελληνική αποικία ονομασμένη Καλλατίς ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. από την πόλη της Ηράκλειας της Ποντικής.[4] Το πρώτο της ασημένιο νόμισμα κόπηκε γύρω στο 350 π.Χ. Το 72 π.Χ., η Καλλατίς κατακτήθηκε από τον Ρωμαίο στρατηγό Λούκουλο και ανατέθηκε στη ρωμαϊκή επαρχία της Άνω Μοισίας. Κατά τη διάρκεια του 2ου αιώνα μ.Χ., η πόλη έχτισε αμυντικές οχυρώσεις και συνεχίστηκε η κοπή νομισμάτων υπό τους Ρωμαίους αυτοκράτορες Σεπτίμιο Σεβήρο και Καρακάλλα. Η Καλλατίς υπέστη πολλαπλές εισβολές τον 3ο αιώνα μ.Χ., αλλά στάθηκε ξανά στα πόδια της τον 4ο αιώνα μ.Χ. για να ανακτήσει το καθεστώς της ως σημαντικός εμπορικός κόμβος και πόλη λιμάνι.[5] Από τον 7ο έως τον 11ο αιώνα η πόλη ήταν υπό την κυριαρχία της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας.

Δημογραφικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την απογραφή του 2011, το 90,6% των κατοίκων της πόλης ήταν Ρουμάνοι, το 4,4% Τούρκοι, το 3,6% Τάταροι, το 0,5% Ρομά, το 0,3% Λιποβάνοι και το 0,6% ανήκε σε άλλες εθνοτικές ομάδες. Ανάλογα με τη θρησκεία, για τους ερωτηθέντες για τους οποίους υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, το 89,5% ήταν Ρουμάνοι Ορθόδοξοι, 8,3% Μουσουλμάνοι, 0,9% Ρωμαιοκαθολικοί, 0,3% Πεντηκοστιανοί και 1% άλλη ή καμία.

Ντόπιοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011». (Ρουμανικά) Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής. Ανακτήθηκε στις 4  Φεβρουαρίου 2014.
  2. Preda, C. 1968: Callatis. Bucharest.
  3. 3,0 3,1 Innocenzi, Alfredo (2016-03-01) (στα ro). Dobrogea:o frontiera uitata. Youcanprint. ISBN 9788893328678. https://books.google.com/books?id=fn6oCwAAQBAJ. 
  4. Amphoras from Callatis (Romania), International Journal of Nautical Archaeology,[1]
  5. Michael Grant, A Guide to the Ancient World, New York: Barnes and Noble Books 1997, p. 140.