Κάρολος Ερρίκος του Βωντεμόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κάρολος-Ερρίκος
πρίγκιπας του Κομερσύ
Charles Henri de Lorraine, Prince of Vaudémont, Sovereign of Commercy, 1708.jpg
πρίγκιπας του Βωντεμόν
Γέννηση 17 Απριλίου 1649 (1649-04-17)
Βρυξέλλες
Θάνατος 14 Ιανουαρίου 1723 (73 ετών)
Σατώ ντε Κομερσύ, Λωρραίνη
Σύζυγος Άννα-Ελισάβετ Λωρραίνης-Ελμπέφ
Επίγονοι Κάρολος-Θωμάς
Οίκος Λωρραίνης
Πατέρας Κάρολος Δ΄
Μητέρα Βεατρίκη ντε Κουζάνς
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Κάρολος-Ερρίκος, γαλλ. Charles Louis, (17 Απριλίου 1649 - 14 Ιανουαρίου 1743) από τον Οίκο της Λωρραίνης[1] ήταν πρίγκιπας του Βωντεμόν (Vaudémont) και του Κομερσύ (Commercy). Επίσης κόμης του Φαλκεστάιν (Falkenstein).[2]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες και ήταν ο μόνος γιος του Καρόλου Δ΄ δούκα της Λωρραίνης και της δεύτερης συζύγου του Βεατρίκης ντε Κουζάνς, κόρης του Κλαύδιου-Φραγκίσκου βαρώνου του Μπελβουάρ.[3]

Ο πατέρας του είχε πρώτα νυμφευτεί την εξαδέλφη του Νικόλ το 1621 για λόγους διαδοχής: όταν το 1624 απεβίωσε ο πρωτότοκος Ερρίκος Β΄ το μόνο τέκνο του, η Νικόλ, ανακηρύχθηκε δούκισσα. Το επόμενο έτος ο δευτερότοκος Φραγκίσκος Β΄ ισχυρίστηκε ότι το δουκάτο πηγαίνει μόνο σε άρρενες απογόνους και έγινε δούκας. Παραιτήθηκε έπειτα από 6 ημέρες υπέρ του γιου του Καρόλου Δ'. Η Νικόλ όμως δεν ήθελε να είναι δούκισσα με τον σύζυγό της, αλλά μόνη της. Ο Κάρολος Δ΄ το 1631 ζήτησε ακύρωση του γάμου του κατηγορώντας τον ιερέα που τέλεσε το γάμο για μαγεία. Επειδή δεν υπήρχαν αποδείξεις, η Αγία Έδρα δεν ακύρωσε το γάμο. Έπειτα ο Κάρολος Δ΄ νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη και έκανε τον Κάρολο-Εμμανουήλ, αλλά ως τέκνο μη κανονικού γάμου (εθεωρείτο νόθος) δεν είχε δικαίωμα διαδοχής. Με Γαλλική παρέμβαση ο νεότερος αδελφός του πατέρα του, ο Νικόλαος Β΄ Φραγκίσκος έγινε δούκας της Λωρραίνης και ο ίδιος εξορίστηκε, όπως είχε εξοριστεί και ο πατέρας του.

Υπηρέτησε στον Ισπανο-Αψβουργικό στρατό εναντίον της Γαλλίας σε πολλές μάχες. Το 1675 έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Πολέμησε στον Εννεαετή Πόλεμο (1688-97) στη Φλάνδρα υπό τον Γουλιέλμο Γ΄ πρίγκιπα της Οράγγης.

Σχετιζόταν με το περιβάλλον του Λουδοβίκου μεγάλου δελφίνου, γιου του Λουδοβίκου ΙΔ΄ από τις κόρες της αδελφής του Άννας, τη Βεατρίκη-Ιερωνύμη και την Ελισάβετ-Θηρεσία. Η Άννα είχε παντρευτεί τον τέταρτο ξάδελφο του πατέρα της, τον Φραγκίσκο-Μάριο δούκα του Ζουαγιέζ.

Το 1698 ορίστηκε κυβερνήτης του Μιλάνου. Το 1700 ο Κάρολος Β΄ της Ισπανίας απεβίωσε και ακολούθησε ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής, όπου η περιοχή γύρω από το Μιλάνο ήταν από τα μεγαλύτερα πεδία μαχών του πολέμου. Τελικά βασιλιάς της Ισπανίας έγινε ο Φίλιππος Ε΄ των Βουρβόνων, γιος του Λουδοβίκου μεγάλου δελφίνου. Ο Κάρολος-Ερρίκος τον αποδέχθηκε ως επικυρίαρχο της Λομβαρδίας, αλλά φαίνεται πως περνούσε στρατιωτικές πληροφορίες στον εχθρό. Πράγματι ο γιος του Κάρολος-Θωμάς έγινε Αυστριακός διοικητής.

Μετά τη μάχη του Τορίνο το 1706 οι Γάλλοι και οι Ισπανοί αποσύρθηκαν από την Ιταλία και ο Κάρολος-Ερρίκος υπέγραψε συμφωνία με τον εκπρόσωπο της Αυστρίας, τον Ευγένιο πρίγκιπα της Σαβοΐας, όπου η Λομβαρδία ετίθετο υπό Αυστριακή διοίκηση.

Ο τίτλος του πρίγκιπα του Βωντεμόν δεν είχε εδαφικές εκτάσεις. Ο πατέρας του είχε αγοράσει το Καμερσύ στη βορειοανατολική Γαλλία. Το 1708 ο γιος του εξαδέλφου του, ο Λεοπόλδος δούκας της Λωρραίνης, του παραχώρησε τον τίτλο του πρίγκιπα του Κομερσύ. Ο Κάρολος-Ερρίκος ανέθεσε στον διάσημο αρχιτέκτονα Ζερμαίν Μποφράν το κτίσιμο του Σατώ ντε Κομερσύ.

Το 1704 απεβίωσε ο γιος του Κάρολος-Θωμάς, 34 ετών και το 1714 η σύζυγός του 65 ετών. Ο ίδιος το 1723 απεβίωσε στο Σατώ ντε Καμερσύ, σε ηλικία 73 ετών. Το μικρότατο πριγκιπάτο του περιήλθε στην Ελισάβετ-Καρλόττα χήρα του Λεοπόλδου, μετά στον Στανίσλαο Λεστσίνσκι και τέλος στο γιο της αδελφής του Άννας, τον Κάρολο-Φραγκίσκο δούκα του Ζουαγιέζ.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1669 στο Μπαρ-λε-Ντυκ νυμφεύτηκε την 5η εξαδέλφη του Άννα-Ελισάβετ της Λωρραίνης-Γκιζ[4], κόρη του Καρόλου Γ΄ δούκα του Ελμπέφ. Η σύζυγός του ήταν ανιψιά του Φραγκίσκου-Μάριου, συζύγου της αδελφής του. Γιος τους ήταν ο:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Davies, Norman, Europe:A History, (Oxford University Press, 1996), p. 169. Κατά το Μεσαίωνα οι ευγενείς συσχετιζόταν με εκτάσεις (γαίες) και αναφερόταν σε αυτές: γαλλ. Charles de Lorraine, γερμ. Karl von Lotharingen, πολων. Karol Lotarinski
  2. van de Pas, Leo. «Charles Henri de Lorraine». Genealogics.org. Ανακτήθηκε στις 2010-07-06. [νεκρός σύνδεσμος]
  3. Pange, Jean de (1966). L’Auguste Maison de Lorraine, Lyon, ,. éditions Dugast Rouillé, σελ. 225. 
  4. Le grand dictionnaire historique, p. 411.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles Henri, Prince of Commercy της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).