Ιωάννης Πάτρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ιωάννης Πάτρος
ΨευδώνυμοΠατρογιάννης
ΕνταφιασμόςΝίκαια, Ελλάδα
ΧώραΕλλάδα
ΚλάδοςΣτρατός Ξηράς
ΒαθμόςArmy-GRE-OF-01b.svg Ανθυπολοχαγός[1]
Μάχες/πόλεμοιΚρητική Επανάσταση (1895-98), Bαλκανικοί Πόλεμοι

Ο Ιωάννης Πάτρος ή Πατράκης ή Πατρογιάννης ή Βούρβαχης υπήρξε Έλληνας έφεδρος αξιωματικός και οπλαρχηγός της Κρήτης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο χωριό Καλονύκτης Ρεθύμνης (Καλονύκτι) της περιφέρειας Ρουστίκων. Πατέρας του ήταν ο Μιχαήλ Πατράκης ή Πατρομιχάλης, γόνος εκ του γένους, της μεγάλης οικογένειας των Βουρβάχηδων με καταγωγή από τ' Ασφένδου Σφακίων που στις 16 Μαρτίου 1905 υπέγραψε το ψήφισμα του Δήμου Ρουστίκων για ένωση με την Ελλάδα.

Κρητικές Επαναστάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Τυχερή Επανάσταση του 1896 ήταν φρούραρχος Καλονύκτη. Ήταν οπλαρχηγός κατά την επανάσταση από το 1895 ως 1898.[2] Συμμετείχε στη μάχη στις Αρχάνες το 1897 όπου και τραυματίσθηκε. Στη μάχη του Ατσιποπούλου διέσωσε την σημαία των Ρουστίκων.

Βαλκανικοί Πόλεμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έδρασε στην ελεύθερη Νότιο Ήπειρο με σώμα 9 ανδρών (από Κάτω Μαλάκι Ηλιάκηδες Μ. του Κ. και Ν. του Σ., Καλαϊτζάκης Μ. από Σκεπαστή, Κατσολεδάκης Γ. και Παπαμιχελάκης Γρ. από Αργυρούπολη, Μαραγκουδάκης Κ. από Ρούστικα, Μάρος Ανδρέας από Βαλσαμόνερο, Πετράκης Γ. από Καλή Συκιά και Τζαμπαλίκας Ι. από Γιάννενα) ο οπλαρχηγός Ιωάννης Πατράκης ή Πάτρος ή Βούρβαχης ή Πατρογιάννης με το εθελοντικό σώμα Κρητών Αντ. Μιχ. Μάντακα[3]και Ηλία Οικονομόπουλου με συμβολή σε μάχες όπως στα Πέντε Πηγάδια. Mέχρις 65 ανδρών σώμα συνεργάστηκε και με τους οπλαρχηγούς Ευάγγελο Φραγκιαδάκη (Γαλλιανό), Αντώνιο και Μάρκο Μάντακα.

Βενιζελικό κίνημα Χανίων 1921[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απέτρεψε την αποτέφρωση του Καλονύκτη Ρεθύμνης από τον κυβερνητικό στρατό, κατόπιν μάχης των Καλονυχτιανών κατά των πεζοναυτών, καθώς εγνώριζε τον αρχηγό του αγήματος τους Μαρκογιάννη

Tιμές από το Ελληνικό Κράτος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Χαρακτηρίστηκε με ΝΔ, με το ΦΕΚ 401 στις 12 Νοεμβρίου 1926 ως έφεδρος αξιωματικός για τις υπηρεσίες του ως οπλαρχηγός στους εθνικούς αγώνες.[4]

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απεβίωσε στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός που βρισκόταν στο εμπορικό κέντρο Πειραιά και ετάφη στο 3ο νεκροταφείο Αθηνών στις 4 Ιουλίου 1949[5].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εφημερίδα Λαός Ηρακλείου 30/3/1933 σελ.4
  2. Aρχείο Συλλέκτη Ανδρέα Χατζηπολάκη
  3. Κελαϊδής Πάρις Κρητικοί Εθελοντές στους Απελευθερωτικούς Πολέμους 1912-13 σελ. 56-57
  4. Δημοκρατία Ρεθύμνης 25 Νοεμβρίου 1926 σελίδες 2 και 3
  5. Kρητικός Κόσμος Εφημερίς Αθηνών 30 Ιουνίου 1973