Θέμα Γερμανίκειας
Το Θέμα Γερμανίκειας ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας[1] που καταλάμβανε εδάφη της σημερινής Τουρκίας, τότε Συριακά, με πρωτεύουσα την Γερμανίκεια.
Η πόλη της Γερμανίκειας επανακατελήφθη από του βυζαντινούς το 968 από τον στρατηγό Νικηφόρο Φωκά, και δημιουργήθηκε διοικητική διαίρεση[2][3]. Έπειτα η Γερμανίκεια χρησιμοποιήθηκε σαν σταθμός από τον Ρωμανό Διογένη κατά την Συριακή εκστρατεία του 1068[1][2].
Μετά την Μάχη του Ματζικέρτ το 1071 και έπειτα τον θάνατο του Διογένη, η Γερμανίκεια ανήκε στην σφαίρα επιρροής του Φιλάρετου Βραχάμιου και αποτέλεσε τμήμα του εφήμερου κρατιδίου του[4]. Μετά το 1084 και την πτώση της Αντιόχειας, η Γερμανίκεια παρέμεινε υπό την διοίκηση του Βραχάμιου και μετέπειτα των υιών του ως ημιανεξάρτητο έδαφος, ενώ το 1097 αναφέρεται η παρουσία τουρκικής φρουράς εντός της πόλεως από σταυροφορικές πηγές της εποχής, Σταυροφόροι οι οποίοι και κατέλαβαν την πόλη, προτού, στη συνέχεια, την επιστρέψουν στους Βυζαντινούς[5].
Τέλος η πόλη με τα γειτονικά χωριά και ότι παρέμενε στο θέμα δόθηκε στους σταυροφόρους και στον Βαλδουίνο της Βουλώνης από τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό με την Συνθήκη της Δεαβόλεως[6].
Γνωστοί διοικητές ήταν οι κάτωθι[7]:
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Ιωάννης Σκυλίτζης, [... διαναπαύ- σας τὸ στράτευμα τῆς πρὸς Συρίαν ἀγούσης ἥψατο καὶ διὰ τῶν τῆς Κου- κουσοῦ αὐλώνων εἰς Γερμανίκειαν,[...], 127]
- 1 2 Λεβενιώτης 2007, σελ. 309.
- ↑ De velitatione bellica, Περί Παραδρομής του κυρίου Νικηφόρου του βασιλέως, 23.1
- ↑ Λεβενιώτης 2007, σελ. 310.
- ↑ Λεβενιώτης 2007, σελ. 311.
- ↑ [...]13.12.18, σὺν τούτοις ἡ Γερμανίκεια καὶ τὰ ὑπὸ ταύτην πολίχνια· [...]
- ↑ Λεβενιώτης 2007, σελ. 529-530.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ιωάννης Σκυλίτζης
- Άννα Κομνηνή, Αλεξιάς, βιβλίο 13
- Λεβενιώτης, Γεώργιος Α. (2007). Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην Ανατολή: το ανατολικό σύνορο και η Κεντρική Μικρά Ασία κατά το β' ήμισυ του 11ου αι (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. doi:10.26262/heal.auth.ir.76923.
