Ηλίας Μόσιαλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ηλίας Μόσιαλος
Elias Mosialos crop.JPG
Υπουργός Επικρατείας
Περίοδος
17 Ιουνίου 2011 – 11 Νοεμβρίου 2011
ΠρωθυπουργόςΓιώργος Παπανδρέου
ΠροκάτοχοςΧάρης Παμπούκης
ΔιάδοχοςΓιώργος Σταυρόπουλος
Παντελής Καψής
Κυβερνητικός Εκπρόσωπος
Περίοδος
Ιούνιος 2011 – Νοέμβριος 2011
ΠρωθυπουργόςΓιώργος Παπανδρέου
ΠροκάτοχοςΓιώργος Πεταλωτής
ΔιάδοχοςΠαντελής Καψής
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση3 Σεπτεμβρίου 1960 (1960-09-03) (60 ετών), Δράμα, Ελλάδα
ΕθνικότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΕλληνική
ΣύζυγοςΛίλυ Χουλιαράκη
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, London School of Economics
ΕπάγγελμαΠανεπιστημιακός, πολιτικός

Ο Ηλίας Μόσιαλος (γεν. 3 Σεπτεμβρίου 1960, Δράμα) είναι Έλληνας καθηγητής της πολιτικής της υγείας στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου (LSE).[1] Εξελέγη βουλευτής το 2009 με το ΠΑΣΟΚ και το 2011 ανέλαβε Υπουργός Επικράτειας με καθήκοντα κυβερνητικού εκπροσώπου στην κυβέρνηση του Γ.Παπανδρέου, θέση που διατήρησε μέχρι και τον Νοέμβριο του 2011.

Τον Μάρτιο του 2020 ανέλαβε αμισθί θέση ως κεντρικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη σε διεθνείς οργανισμούς για την αντιμετώπιση της Πανδημίας κορονοϊού 2019–20.[2]

Ακαδημαϊκή καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε Ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και εν συνεχεία πραγματοποίησε διδακτορικές σπουδές πάνω σε Πολιτικές Υγείας στο LSE. Από το 1995 εργάζεται στο LSE, όπου έχει αναγορευτεί καθηγητής της πολιτικής της υγείας.[1] Ταυτόχρονα είναι διευθυντής και ιδρυτής του LSE Health στο Λονδίνο, ενώ ως ακαδημαϊκός έχει σημαντικό ερευνητικό έργο.[3]

Κατά το παρελθόν έχει επιμεληθεί των εκδόσεων του Cambridge University Press για τα Οικονομικά, τις Πολιτικές και τη Διοίκηση της Υγείας, και έχει διατελέσει αρχισυντάκτης του επιστημονικού περιοδικού Health Economics. Υπήρξε σύμβουλος στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Παγκόσμια Τράπεζα.[4] Το 2000 και 2007 βραβεύτηκε  από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διοίκησης Υγείας για την καλύτερη δημοσίευση για τις πολιτικές και τη διοίκηση υγείας στην Ευρώπη. Επίσης, έχει συνεργαστεί και με κυβερνήσεις άλλων χωρών, με επίκεντρο την οργάνωση και διαχείρηση συστημάτων υγείας.[5][6]

Έχει 197 δημοσιεύσεις με περισσότερες από 3.000 αναφορές στο έργο του.[3]

Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980, όταν και ανέλαβε, όσο ήταν φοιτητής στη σχολή της ιατρικής, το πόστο του επικεφαλής της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος.[7][8] Με την οργάνωση δραστηριοποιήθηκε επί σειρά ετών κατά τα χρόνια της μεταπολίτευσης. Με το τέλος των σπουδών του αποχώρησε από την Ελλάδα. Αργότερα, από το πόστο του καθηγητή πολιτικής της υγείας στο LSE, αποδέχθηκε τη πρόταση του πρώην αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου να αναλάβει σύμβουλος κοινωνικής πολιτικής.[9]

Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 αποδέχθηκε πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου για τοποθέτηση στη τρίτη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και εξελέγη βουλευτής.[10] Αρνήθηκε όλα τα βουλευτικά του προνόμια, καθώς και το βουλευτικό του αυτοκίνητο με σκοπό την ελάφρυνση της οικονομίας στη περίοδο λιτότητας.[11]

Το 2010 υπερψήφισε τον μηχανισμό στήριξης της χώρας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ενώ τον Ιούνιο του 2011 τοποθετήθηκε Υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος στη Κυβέρνηση Παπανδρέου, ύστερα από τον ανασχηματισμό που ανακοίνωσε ο πρώην πρωθυπουργός.[12] Από τη θέση αυτή υποστήριξε την αναδιάρθωση του δημοσίου τομέα με ριζικές αλλαγές στη διαχείριση πόρων και το σύστημα υγείας με ταυτόχρονη καταπολέμηση πελατειακών σχέσεων.[13] Παρέμεινε μέλος της κυβέρνησης μέχρι και τη παραίτηση της τον Νοέμβριο του 2011, όταν και ανακοινώθηκε η Κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου.

Τον Μάρτιο του 2020 αποδέχθηκε τη πρόταση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη να εργαστεί ως εκπρόσωπος και σύμβουλος της Ελλάδας σε διεθνείς οργανισμούς για την αντιμετώπιση της Πανδημίας κορονοϊού 2019–20, θέση που κατείχε αμισθί.[14]

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ζει στην Αγγλία με τη σύζυγο του Λίλυ Χουλιαράκη και τη κόρη τους. Κατά το παρελθόν βρέθηκε στο επίκεντρο αντισημιτικών επιθέσεων από ανώνυμους χρήστες του διαδικτύου.[15]

Βραβεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μερικές από τις βραβεύσεις του είναι:

  • 2002, 2007 Baxter Award από το European Health Management Association για την καλύτερη δημοσίευση στην πολιτική υγείας και διαχείρισης στην Ευρώπη.
  • 2010 Andrija Stampar Medal από το Association of Schools of Public Health in Europe (ASPHER) και το European Public Health Association (EUPHA) για τη συνεισφορά του στην Ευρωπαϊκή δημόσια υγεία.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Science, London School of Economics and Political. «Professor Elias Mossialos». London School of Economics and Political Science (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  2. «Ο Ηλίας Μόσιαλος εκπρόσωπος της κυβέρνησης σε διεθνείς οργανισμούς για κορωνοϊό». ΣΚΑΪ. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  3. 3,0 3,1 «Scopus preview - Scopus - Author details (Mossialos, Elias A.)». www.scopus.com. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  4. «Μόσιαλος Ηλίας». vouliwatch - Δυναμώνουμε τη Δημοκρατία. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  5. «Μόσιαλος εν… υαλοπωλείω». Protagon.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  6. «Το υγειονομικό σύστημα της Κίνας εμπιστεύεται τον Ηλία Μόσιαλο | Liberal.gr». www.liberal.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  7. «Από τον Ρήγα στο LSE: ο πολυσχιδής Ηλίας Μόσιαλος | Κώστας Τσαούσης». Protagon.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  8. Κούρκουλος, Κώστας. «Από τον Ρήγα στον ολοκληρωτισμό - The Books' Journal». booksjournal.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  9. «Σύμβουλοι του Γ. Παπανδρέου οι Ηλίας Μόσιαλος και Ηλίας Κικίλιας». Ελευθεροτυπία. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  10. Team, ΤοΒΗΜΑ (20 Σεπτεμβρίου 2009). «Ψηφοδέλτιο Επικρατείας ΠαΣοΚΠρόσωπα καταξιωμένα και μάχιμα με επικεφαλής τον Ι. Ραγκούση». Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  11. Κρουσταλλη, Δημητρα (11 Ιουλίου 2010). «Ηλίας ΜόσιαλοςΗ εφεδρεία του Μαξίμου». Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  12. «Ο Ευάγγελος Βενιζέλος υπουργός Οικονομικών | naftemporiki.gr». www.naftemporiki.gr. 17 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  13. IEFIMERIDA.GR, NEWSROOM (17 Οκτωβρίου 2011). «Το... όραμα του Ηλία Μόσιαλου για την Ελλάδα | ΠΟΛΙΤΙΚΗ». iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  14. «Ο Μόσιαλος εκπρόσωπος της κυβέρνησης σε διεθνείς οργανισμούς για τον κορωνοϊό». LiFO. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  15. «H ιντερνετική επίθεση κατά του Μόσιαλου | Δημήτρης Φύσσας». Athens Voice. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020.