Ηλίας Μόσιαλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ηλίας Μόσιαλος
Elias Mossialos LSE.jpg
Υπουργός Επικρατείας
Περίοδος
17 Ιουνίου 2011 – 11 Νοεμβρίου 2011
ΠρωθυπουργόςΓιώργος Παπανδρέου
ΠροκάτοχοςΧάρης Παμπούκης
ΔιάδοχοςΓιώργος Σταυρόπουλος
Παντελής Καψής
Κυβερνητικός Εκπρόσωπος
Περίοδος
Ιούνιος 2011 – Νοέμβριος 2011
ΠρωθυπουργόςΓιώργος Παπανδρέου
ΠροκάτοχοςΓιώργος Πεταλωτής
ΔιάδοχοςΠαντελής Καψής
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση3 Σεπτεμβρίου 1960 (1960-09-03) (60 ετών), Δράμα, Ελλάδα
ΕθνικότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΕλληνική
ΣύζυγοςΛίλυ Χουλιαράκη
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, London School of Economics
ΕπάγγελμαΠανεπιστημιακός, πολιτικός

Ο Ηλίας Μόσιαλος (γεν. 3 Σεπτεμβρίου 1960, Δράμα) είναι Έλληνας καθηγητής της πολιτικής της υγείας στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου (LSE).[1] Επιπρόσθετα, είναι Καθηγητής Πολιτικής και Διοίκησης της Υγείας  στην Ιατρική Σχολή (Department of Cancer and Surgery)  του Imperial College London[2] και συν-διευθυντής του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τα Συστήματα και τις Πολιτικές Υγείας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας[3].

Εξελέγη βουλευτής το 2009 με το ΠΑΣΟΚ και το 2011 ανέλαβε Υπουργός Επικράτειας με καθήκοντα κυβερνητικού εκπροσώπου στην κυβέρνηση του Γ.Παπανδρέου, θέση που διατήρησε μέχρι και τον Νοέμβριο του 2011.

Τον Μάρτιο του 2020 ανέλαβε αμισθί θέση ως κεντρικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη σε διεθνείς οργανισμούς για την αντιμετώπιση της Πανδημίας κορονοϊού 2019–20.[4]

Ακαδημαϊκή καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε Ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και εν συνεχεία πραγματοποίησε διδακτορικές σπουδές πάνω σε Πολιτικές Υγείας στο LSE. Από το 1995 εργάζεται στο LSE, όπου έχει αναγορευτεί καθηγητής της πολιτικής της υγείας.[1] Ταυτόχρονα είναι διευθυντής και ιδρυτής του LSE Health στο Λονδίνο, ενώ ως ακαδημαϊκός έχει σημαντικό ερευνητικό έργο.[5]

Το 2017, o Ηλίας Μόσιαλος ίδρυσε στο LSE το πρώτο Τμήμα Πολιτικής Υγείας στο Ηνωμένο Βασίλειο.[6] Η έρευνα και η διδασκαλία του Τμήματος στοχεύει στη βελτίωση του τρόπου με τον οποίο σχεδιάζεται, υλοποιείται και αξιολογείται η πολιτική υγείας, απαντώντας στις μεγάλες διεθνείς προκλήσεις στον τομέα της υγείας.

Eίναι Fellow του Faculty of Public Health (Member of the Faculty of Public Health - Ειδικότητα στη Δημόσια Υγεία και Κοινωνική Ιατρική, 2000), Fellow των Royal Colleges of Physicians του Λονδίνου και του Εδιμβούργου, καθώς και Honorary Consultant της Δημόσιας Υγείας στο NHS στην Αγγλία. Επίσης, έχει συστηματική συνεργασία ετών με διάφορα πανεπιστήμια: είναι Επισκέπτης Καθηγητής στo Harris School of Public Policy του University of Chicago (USA) και στο Imperial College Business School, Επίτιμος Καθηγητής στο University of Copenhagen στη Δανία, στο London School of Hygiene & Tropical Medicine (LSHTM- UK), και στην l'Ecole des Hautes Études en Santé Publique (EHESP) στη Γαλλία.

Διετέλεσε συν-Πρόεδρος της Επιτροπής για την παγκόσμια στρατηγική στη δημόσια υγεία, την καινοτομία και την πνευματική ιδιοκτησία (WHO Review Panel on the Overall Programme Review of the Global Strategy and Plan of Action on Public Health, Innovation and Intellectual Property 2017-2018).[7]

Επιπροσθέτως, είναι μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του Global Antimicrobial Resistance Innovation Fund (GAMRIF) του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας (Department of Health and Social Care) του Ηνωμένου Βασιλείου.[8]

Κατά το παρελθόν έχει επιμεληθεί των εκδόσεων του Cambridge University Press για τα Οικονομικά, τις Πολιτικές και τη Διοίκηση της Υγείας, και έχει διατελέσει αρχισυντάκτης του επιστημονικού περιοδικού Health Economics. Υπήρξε σύμβουλος στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Παγκόσμια Τράπεζα.[9] Το 2000 και 2007 βραβεύτηκε  από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διοίκησης Υγείας για την καλύτερη δημοσίευση για τις πολιτικές και τη διοίκηση υγείας στην Ευρώπη. Επίσης, έχει συνεργαστεί και με κυβερνήσεις άλλων χωρών, με επίκεντρο την οργάνωση και διαχείριση συστημάτων υγείας.[10][11]

To 2017, τo έγκριτο επιστημονικό περιοδικό British Medical Journal (BMJ)[12] έκανε αφιέρωμα στo ακαδημαϊκό προφίλ και το επιστημονικό έργο του. Αντίστοιχο δημοσίευμα πραγματοποίησε και το περιοδικό Lancet το 2018, αναφέροντας ότι το έργο του Ηλία Μόσιαλου “σπάει τα σύνορα μεταξύ πολιτικής και επιστημών υγείας”.[13]

Ο Ηλίας Μόσιαλος είναι από τον Αύγουστο του 2020 αναπληρωτής διευθυντής στο περιοδικό European Heart Journal για τον τομέα που σχετίζεται με τη δημόσια υγεία και την πολιτική της υγείας[14] και Associate Editor στα επιστημονικά περιοδικά Health Systems and Reform[15] και στο European Heart Journal – Quality of Care & Clinical Outcomes[16].

Στα πλαίσια της 80ης επετείου από την ίδρυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, το φημισμένο επιστημονικό περιοδικό The Lancet ανέθεσε στον Ηλία Μόσιαλο το συντονισμό ειδικής επιτροπής για το Μέλλον του Συστήματος Υγείας στο Ηνωμένο Βασίλειο (Lancet Commission: The Future of the NHS), στην οποία συμμετέχουν διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί.[17] Το πόρισμα της επιτροπής θα δημοσιευθεί στις αρχές  του 2021.

Έχει 197 δημοσιεύσεις με περισσότερες από 3.000 αναφορές στο έργο του.[5] Με βάση το Google scholar έχει 17082 ετεροαναφορές και h-index 66.[18]

Το βασικό αντικείμενο του επιστημονικού του ενδιαφέροντος σχετίζεται με την χρηματοδότηση των συστημάτων υγείας. Στο πλαίσιο αυτό, o Ηλίας Μόσιαλος έχει αναλύσει εκτεταμένα το ρόλο και τη φύση της αγοράς για την ιδιωτική ασφάλιση, την επίδραση της ιδιωτικής ασφάλισης υγείας στην πρόσβαση και στην ισότητα στις υπηρεσίες υγείας, αλλά και το ρόλο της δημόσιας πολιτικής κατά τη διαμόρφωση ρυθμιστικού πλαισίου για τη λειτουργία της ιδιωτικής ασφάλισης στην Ευρώπη. Στα πλαίσια της έρευνας του για τη χρηματοδότηση των συστημάτων υγείας, έχει επίσης ασχοληθεί εκτεταμένα με τους προσδιοριστές των ιδιωτικών δαπανών σε πλήθος χωρών, μεταξύ των οποίων η Κίνα, το Μεξικό, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ελλάδα.[19][20]

Ένα δεύτερο πεδίο ερευνητικού ενδιαφέροντος αφορά την επίδραση του Ευρωπαϊκού Δικαίου στα συστήματα υγείας, η οποία αναλύθηκε συστηματικά για πρώτη φορά από τον Ηλία Μόσιαλο και τους συνεργάτες του. Η συγκεκριμένη δραστηριότητα ξεκίνησε με αφορμή την Βελγική Προεδρία το 2001[21], συνεχίστηκε σε αντίστοιχη Προεδρία του 2009, και εστίασε σε θέματα ανταγωνισμού, φαρμακευτικής πολιτικής, καθώς και σε ζητήματα σχετικά με την ελεύθερη κίνηση ασθενών μεταξύ των Ευρωπαϊκών χωρών.[22]

Ο τρίτος τομέας που εστιάζει η έρευνα του Ηλία Μόσιαλου,  είναι τα ζητήματα φαρμακευτικής πολιτικής και ρύθμισης της φαρμακευτικής αγοράς. Συγκεκριμένα, έχει αναλύσει τα κλινικό και οικονομικό όφελος που δημιουργείται από την κυκλοφορία των καινοτόμων ογκολογικών φαρμάκων, ενώ έχει ερευνήσει εκτεταμένα τις ρυθμιστικές παρεμβάσεις που απαιτούνται για τη διασφάλιση της αποδοτικότητας, της ισότητας και της ποιότητας στη φαρμακευτική αγορά. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της ερευνητικής του δραστηριότητας με αντικείμενο τα αντιβιοτικά, ανέπτυξε ολοκληρωμένα εθνικά πλαίσια φαρμακευτικής πολιτικής σχετικά με τη μικροβιακή αντοχή.  

Ενδεικτικά, σχεδίασε ένα ειδικό κίνητρο για την αύξηση της φαρμακευτικής καινοτομίας, έρευνας και ανάπτυξης στα αντιβιοτικά (Options Market for Antibiotics).[23]

Κατά την περίοδο 2000-2002, ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων.[24]

==Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για τα Συστήματα και τις Πολιτικές Υγείας ==   Το 1998 ο Ηλίας Μόσιαλος ίδρυσε το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για τα Συστήματα και τις Πολιτικές Υγείας (European Observatory on Health Systems and Policy). Έπειτα από 22 έτη λειτουργίας, το Παρατηρητήριο αποτελεί τη σημαντικότερη πλατφόρμα διαλόγου για θέματα συστημάτων υγείας στην Ευρώπη, στοχεύοντας στο σχεδιασμό τεκμηριωμένης πολιτικής μέσα από τη λεπτομερή ανάλυση της δυναμικής και των τάσεων στα Ευρωπαϊκά συστήματα υγείας. Σήμερα, υποστηρίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και πλήθος κυβερνήσεων, οργανισμών ασφάλισης υγείας, και ακαδημαϊκών ιδρυμάτων. [25] 

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πολιτική του σταδιοδρομία ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980, όταν και ανέλαβε, όσο ήταν φοιτητής στη σχολή της ιατρικής, το πόστο του επικεφαλής της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος. Ήταν επίσης μελος του κεντρικού συμβουλίου και του γραφείου σπουδάζουσας της οργάνωσης την περίοδο1981-85.[26][27] Με την οργάνωση δραστηριοποιήθηκε επί σειρά ετών κατά τα χρόνια της μεταπολίτευσης. Με το τέλος των σπουδών του αποχώρησε από την Ελλάδα. Αργότερα, από το πόστο του καθηγητή πολιτικής της υγείας στο LSE, αποδέχθηκε τη πρόταση του πρώην αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου να αναλάβει σύμβουλος κοινωνικής πολιτικής.[28]

Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 αποδέχθηκε πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου για τοποθέτηση στη τρίτη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και εξελέγη βουλευτής.[29] Αρνήθηκε όλα τα βουλευτικά του προνόμια, καθώς και το βουλευτικό του αυτοκίνητο με σκοπό την ελάφρυνση της οικονομίας στη περίοδο λιτότητας.[30]

Το 2010 υπερψήφισε τον μηχανισμό στήριξης της χώρας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ενώ τον Ιούνιο του 2011 τοποθετήθηκε Υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος στη Κυβέρνηση Παπανδρέου, ύστερα από τον ανασχηματισμό που ανακοίνωσε ο πρώην πρωθυπουργός.[31] Από τη θέση αυτή υποστήριξε την αναδιάρθρωση του δημοσίου τομέα με ριζικές αλλαγές στη διαχείριση πόρων και το σύστημα υγείας με ταυτόχρονη καταπολέμηση πελατειακών σχέσεων.[32]

Ως υπουργός επικρατείας ο Ηλίας Μόσιαλος, στις 24 Αυγούστου του 2011, προώθησε νομοθετική ρύθμιση για την άμεση κατάργηση του ‘διατάγματος για τα Μυστικά Κονδύλια’[33], αναφερόμενος στον Κωδικό Αριθμού Εξόδων 0896 «Απόρρητες δαπάνες» των Γενικών Γραμματειών Επικοινωνίας – Ενημέρωσης και Μέσων Ενημέρωσης. Ο κωδικός μυστικών κονδυλίων των Γενικών Γραμματειών (μέσα από ειδική πίστωση), λειτουργούσε με βάση το Άρθρο 10 του σχετικού Νομοθετικού Διατάγματος 744/1970 (ΦΕΚ 264/Α/10.12.1970) της Δικτατορίας[34]. Η πίστωση για τα μυστικά κονδύλια χρησιμοποιούταν από το 1970 έως την κατάργησή του, με εξαίρεση το διάστημα μετά από τις 4 Οκτωβρίου του 2009[35] (ανάληψη καθηκόντων της Κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου) που υπήρξαν μηδενικές δαπάνες από τον Κωδικό Αριθμού Εξόδων 0896 και τελικά μεταφορά όλου του ποσού στον Κρατικό Προϋπολογισμό. [Τα παραπάνω αναφέρονται και στο βιβλίο του δημοσιογράφου Γιάννη Παντελάκη ‘Η χαμένη τιμή της δημοσιογραφίας. 21+1 ιστορίες κιτρινισμού’ (2018)[36].]  

Διετέλεσε πρόεδρος της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής για την Παρακολούθηση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης της Βουλής (2010-11).

Παρέμεινε μέλος της κυβέρνησης μέχρι και τη παραίτηση της τον Νοέμβριο του 2011, όταν και ανακοινώθηκε η Κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου.

Τον Μάρτιο του 2020 αποδέχθηκε τη πρόταση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη να εργαστεί ως εκπρόσωπος και σύμβουλος της Ελλάδας σε διεθνείς οργανισμούς για την αντιμετώπιση της Πανδημίας κορονοϊού 2019–20, θέση που κατείχε αμισθί.[37]

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ζει στην Αγγλία με τη σύζυγο του Λίλυ Χουλιαράκη και τη κόρη τους. Κατά το παρελθόν βρέθηκε στο επίκεντρο αντισημιτικών επιθέσεων από ανώνυμους χρήστες του διαδικτύου.[38]

Βραβεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μερικές από τις βραβεύσεις του είναι:

  • 2002, 2007 - Baxter Award από το European Health Management Association για την καλύτερη δημοσίευση στην πολιτική υγείας και διαχείρισης στην Ευρώπη.
  • 2010 - Andrija Stampar Medal από το Association of Schools of Public Health in Europe (ASPHER) και το European Public Health Association (EUPHA) για τη συνεισφορά του στην Ευρωπαϊκή δημόσια υγεία.
  • 2010 - Queen's Anniversary Prize for Higher and Further Education.
  • 2020 - Eπίτιμο μέλος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Science, London School of Economics and Political. «Professor Elias Mossialos». London School of Economics and Political Science (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  2. «Imperial College London». 
  3. «WHO/Europe | European Observatory on Health Systems and Policies». 
  4. «Ο Ηλίας Μόσιαλος εκπρόσωπος της κυβέρνησης σε διεθνείς οργανισμούς για κορωνοϊό». ΣΚΑΪ. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  5. 5,0 5,1 «Scopus preview - Scopus - Author details (Mossialos, Elias A.)». www.scopus.com. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  6. «LSE launches the Department of Health Policy». 
  7. «WHO | Overall programme review of Global Strategy and Plan of Action on Public Health, Innovation and Intellectual Property». WHO. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2020. 
  8. «Expert advisory board to support the Global AMR Innovation Fund». GOV.UK (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2020. 
  9. «Μόσιαλος Ηλίας». vouliwatch - Δυναμώνουμε τη Δημοκρατία. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  10. «Μόσιαλος εν… υαλοπωλείω». Protagon.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  11. «Το υγειονομικό σύστημα της Κίνας εμπιστεύεται τον Ηλία Μόσιαλο | Liberal.gr». www.liberal.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  12. «Elias Mossialos: The politics of R&D BMJ 2017;358:j3756».  line feed character in |title= at position 38 (βοήθεια)
  13. «Elias Mossialos: breaking down borders between politics and health, ΤΗΕ LANCET: VOLUME 392, ISSUE 10141, P21, JULY 07, 2018». 
  14. «European Heart Journal, The new EHJ Health Care and Policies Team». 
  15. «Health Systems and Reform, Editorial Board». 
  16. «EHJ – Quality of Care and Clinical Outcomes». 
  17. «The future of the NHS: no longer the envy of the world? THE LANCET, VOLUME 391, ISSUE 10125, P1001-1003, MARCH 17, 2018». 
  18. «Google Scholar, Elias Mossialos». 
  19. Nikoloski, Zlatko; Mossialos, Elias (2018-07-01). «Membership In Seguro Popular In Mexico Linked To A Small Reduction In Catastrophic Health Expenditure». Health Affairs 37 (7): 1169–1177. doi:10.1377/hlthaff.2017.1510. ISSN 0278-2715. https://www.healthaffairs.org/doi/10.1377/hlthaff.2017.1510. 
  20. Zhang, Anwen; Nikoloski, Zlatko; Mossialos, Elias (2017-10-01). «Does health insurance reduce out-of-pocket expenditure? Heterogeneity among China's middle-aged and elderly» (στα αγγλικά). Social Science & Medicine 190: 11–19. doi:10.1016/j.socscimed.2017.08.005. ISSN 0277-9536. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0277953617304781. 
  21. «EU Law and the Social Character of Health Care». www.peterlang.com (στα Αγγλικά). 11 Σεπτεμβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2020. 
  22. Mossialos, Elias, επιμ. (2010). Health Systems Governance in Europe: The Role of European Union Law and Policy. Health Economics, Policy and Management. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-76138-3. 
  23. Brogan, David M.; Mossialos, Elias (2016-02-01). «Systems, not pills: The options market for antibiotics seeks to rejuvenate the antibiotic pipeline» (στα αγγλικά). Social Science & Medicine 151: 167–172. doi:10.1016/j.socscimed.2016.01.005. ISSN 0277-9536. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0277953616300053. 
  24. «The European Agency for the Evaluation of Medicinal Products. Seventh Annual Report 2001» (PDF). 
  25. «European Observatory on Health Systems and Policies». 
  26. «Από τον Ρήγα στο LSE: ο πολυσχιδής Ηλίας Μόσιαλος | Κώστας Τσαούσης». Protagon.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  27. Κούρκουλος, Κώστας. «Από τον Ρήγα στον ολοκληρωτισμό - The Books' Journal». booksjournal.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  28. «Σύμβουλοι του Γ. Παπανδρέου οι Ηλίας Μόσιαλος και Ηλίας Κικίλιας». Ελευθεροτυπία. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  29. Team, ΤοΒΗΜΑ (20 Σεπτεμβρίου 2009). «Ψηφοδέλτιο Επικρατείας ΠαΣοΚΠρόσωπα καταξιωμένα και μάχιμα με επικεφαλής τον Ι. Ραγκούση». Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  30. Κρουσταλλη, Δημητρα (11 Ιουλίου 2010). «Ηλίας ΜόσιαλοςΗ εφεδρεία του Μαξίμου». Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  31. «Ο Ευάγγελος Βενιζέλος υπουργός Οικονομικών | naftemporiki.gr». www.naftemporiki.gr. 17 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  32. IEFIMERIDA.GR, NEWSROOM (17 Οκτωβρίου 2011). «Το... όραμα του Ηλία Μόσιαλου για την Ελλάδα | ΠΟΛΙΤΙΚΗ». iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  33. «Eφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ"». 
  34. «Εθνικό Τυπογραφείο». 
  35. «Βουλή των Ελλήνων, Τμήμα Ερωτήσεων» (PDF). 
  36. «ATHENS VOICE». 
  37. «Ο Μόσιαλος εκπρόσωπος της κυβέρνησης σε διεθνείς οργανισμούς για τον κορωνοϊό». LiFO. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020. 
  38. «H ιντερνετική επίθεση κατά του Μόσιαλου | Δημήτρης Φύσσας». Athens Voice. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020.