Χάρης Παμπούκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Χάρης Παμπούκης
Charis Pamboukis.jpg
Ο κύριος Παμπούκης το 2010.
Αναπληρωτής Υπουργός
Ανάπτυξης,
Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας
Περίοδος
27 Ιουνίου 2011 – 26 Αυγούστου 2011
Πρωθυπουργός Γεώργιος Α. Παπανδρέου
Υπουργός Επικρατείας
Περίοδος
7 Οκτωβρίου 2009 – 17 Ιουνίου 2011
Πρωθυπουργός Γεώργιος Α. Παπανδρέου
Διάδοχος Ηλίας Μόσιαλος
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 1958
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Επάγγελμα Καθηγητής Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου

Ο Χάρης Παμπούκης (Αθήνα, 29/6/1958) είναι Έλληνας Καθηγητής της Νομικής Σχολής Αθηνών στο Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο Διεθνών Συναλλαγών, δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, και Τέως Υπουργός Επικρατείας (και για ένα σύντομο χρονικό διάστημα και Αναπληρωτής Υπουργός Ανάπτυξης) στη κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου (2009-2011). Είναι συγγραφέας αρκετών άρθρων στα ελληνικά, τα αγγλικά και τα γαλλικά ενώ έχει δημοσιεύσει εκτενώς νομικές μονογραφίες και πολιτικά δοκίμια.

  • Από το 1990 έως το 1996 υπήρξε αρχισυντάκτης στο επιστημονικό περιοδικό Revue Hellenique de Droit International.
  • Έχει δώσει πληθώρα συνεντεύξεων σε ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ μέρος των οποίων αναρτάται στο Google.
  • Έχει διατελέσει Γενικός Γραμματέας Διοίκησης και Οργάνωσης του Υπουργείου Εξωτερικών (1999-2000).
  • Είναι μέλος της Ελληνικής Επιτροπής Ιθαγένειας και διατέλεσε μέλος του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου. 

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χάρης Π. Παμπούκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958 και είναι πατέρας δυο παιδιών.  

Νομική Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε Νομικά στο Παρίσι (Paris I - Panthéon - Sorbonne) και ανακηρύχθηκε αριστούχος διδάκτορας του ίδιου Πανεπιστημίου το 1990 (Docteur d'Etat en droit).Η διατριβή του, με τίτλο «L 'acte public étranger en droit international privé», Lagarde, Bibliothèque de Droit Prive, t.219, Παρίσι, (1987), δημοσιεύθηκε το 1993 στη Librairie de Droit et de la Jurisprudence, τιμήθηκε με διάφορα κρατικά και διεθνή βραβεία και αποτέλεσε σημείο διεθνούς αναφοράς στον κλάδο του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου.

Είναι δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και έχει διατελέσει επιστημονικός επιβλέπων της επιτροπής του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών αναφορικά με τον εκσυγχρονισμό του νομικού επαγγέλματος. Επιπλέον, έχει παρασταθεί ως δικηγόρος στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Στρασβούργο) και στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Λουξεμβούργο), ενώ έχει διατελέσει διαιτητής σε πολλές θεσμικές (ICC, LCIA) και ad hoc διαιτησίες.

Είναι εκλεγμένο μέλος της Unidroit (1998, Ρώμη) καθώς επίσης και πολλών ημεδαπών και αλλοδαπών επιστημονικών ινστιτούτων και νομικών φόρα, ενώ έχει συμμετάσχει ενεργά σε πολλά συνέδρια. Είναι εκπρόσωπος της Ελληνικής Δημοκρατίας στη Διεθνή Συνδιάσκεψη της Χάγης, UNCITRAL.

Ως νομικός, ασχολείται κυρίως με το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο, το Δίκαιο Διεθνών Συναλλαγών, τη Διεθνή Διαιτησία και  με  τους εναλλακτικούς τρόπους επίλυσης διαφορών.

Έχει εμπειρία διαμεσολάβησης και διαπραγματεύσεων σε διεθνή εμπορικά αντικείμενα και νομοπαρασκευαστική εμπειρία στη νομοθεσία εξωχώριων (offshore) εταιριών διεθνών πωλήσεων και ιδιωτικοποιήσεων. Είναι επίσης, τακτικό μέλος του Ειδικού Δικαστηρίου (κακοδικείες και μισθοδικείο).

Σήμερα, θεωρείται ένας από τους κορυφαίους δικηγόρους στις διεθνείς αντιδικίες και έχει ιδρύσει την δικηγορική εταιρία PMN - Pamboukis-Maravelis-Nikolaidis & Associates (Αlpha-law), μία boutique δικηγορική εταιρία που ειδικεύεται στις διεθνείς συναλλαγές και τη διεθνή διαιτησία.

Πανεπιστημιακή καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1991 εξελέγη ομόφωνα Λέκτορας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και από τον Οκτώβριο του 2009, με ομόφωνη εκλογή, είναι καθηγητής Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου και Δικαίου Διεθνών Συναλλαγών στη Νομική Σχολή Αθηνών.

Τα μαθήματα που διδάσκει στο προπτυχιακό και μεταπτυχιακό πρόγραμμα περιλαμβάνουν το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο, το Δίκαιο Διεθνών Συναλλαγών και τη Διεθνή Διαιτησία.

Το 2003 δίδαξε στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης μάθημα, με θέμα «Ενότητα ή ετερότητα ως προς τη διεθνή δικαιική ρύθμιση-διεθνές ομοιόμορφο δίκαιο» που δημοσιεύτηκε στη Συλλογή μαθημάτων της Ακαδημίας Διεθνούς Δικαίου το 2008.

Από το 2014 μέχρι σήμερα έχει αναλάβει την επιστημονική επίβλεψη και καθοδήγηση της oμάδας προπτυχιακών φοιτητών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, η οποία συμμετείχε στον πανεπιστημιακό διαγωνισμό εικονικής διεθνούς εμπορικής διαιτησίας Willem C. Vis International Commercial Arbitration Moot 2015 (https://vismoot.pace.edu/) στη Βιέννη (27 Μαρτίου - 2 Απριλίου 2015) και η οποία κατέλαβε τις θέσεις από 9- 16, μεταξύ 299 συμμετεχόντων πανεπιστημίων παγκοσμίως.

Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχει διατελέσει ειδικός σύμβουλος του Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών (1996 - 1997) και στη συνέχεια Γενικός Γραμματέας Διοίκησης και Οργάνωσης του Υπουργείου Εξωτερικών (1999-2000), υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου. Κατά την περίοδο αυτή (1999) συμμετείχε στην προετοιμασία του Ελσίνκι (πολύ σημαντικό για τη σχέση  Ελλάδος - Τουρκίας) και στη σύνοδο της Κοπεγχάγης, στην οποία αποφασίστηκε η άνευ όρων είσοδος της Κύπρου στην ΕΕ.

Τον Οκτώβριο του 2009 ορκίσθηκε Υπουργός Eπικρατείας στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου. Στο διάστημα αυτό θεωρείται ο εμπνευστής του γεωπολιτικού σχεδιασμού ανοιγμάτων στα BRICS (Ρωσία, Κίνα) προς τον αραβικό κόσμο και το Ισραήλ 2010).

Ως Υπουργός, είχε δημόσια ταχθεί από την αρχή υπέρ της πολιτικής ενότητας και της πολιτειακής συνεννόησης, είχε προτείνει σε συνέντευξη του στο Έθνος τη δημιουργία ενός αναπτυξιακού πακέτου Μάρσαλ, ενώ είχε προσδιορίσει ως μεγάλο κομβικό πρόβλημα τη πολυνομία και κακονομία, προτείνοντας μια επιχείρηση νομικής χωροταξίας για την αποκατάσταση της ευνομίας.

Είχε επίσης προτείνει τη δημιουργία μιας επίλεκτης υπηρεσίας του ΠΘ ως ένα είδος υπουργείου του Πρωθυπουργού, σχέδιο που παρέμεινε ημιτελές, καθώς και ένα πλήρες σχήμα μόνιμης κυβέρνησης.

Στον ανασχηματισμό του Σεπτεμβρίου 2010 οι αρμοδιότητες του επικεντρώθηκαν στην προσέλκυση ξένων στρατηγικών επενδύσεων χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες ως προς την υλοποίησή τους.

Εμπνεύστηκε και ψήφισε το νόμο για το fast track (που αποτυπώνει και την προσωπική πολιτική του φιλοσοφία για την ανάπτυξη) που περιόριζε τη γραφειοκρατία και διευκόλυνε τις μεγάλες επενδύσεις. Στο πεδίο της προσέλκυσης  υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με το Κατάρ, ύψους 5 δις ευρώ, στη Νέα Υόρκη, προετοίμασε την εκμετάλλευση του Ελληνικού (τ. αεροδρομίου) δημιουργώντας όλο τον σχεδιασμό και την εταιρία Ελληνικό ΑΕ και συνέβαλε στη μορφοποίηση της αποζημίωσης από τη Siemens για την ηθική βλάβη του ελληνικού δημοσίου.

Υπήρξε επίσης ο εμπνευστής και ο συντονιστής κατά τη σύνταξη των νόμων για την διαφάνεια και την αλλαγή του πτωχευτικού κώδικα (του τότε άρθρου 99).

Τον Ιούνιο του 2011 ανέλαβε Αναπληρωτής Υπουργός Ναυτιλίας όπου πρότεινε την ανασύσταση του Υπ. Εμπορικής Ναυτιλίας, η οποία δεν έγινε δεκτή. Παραιτήθηκε για το λόγο αυτό και για ευρύτερες διαφωνίες στις 25 Αυγούστου 2011.

Η παραίτηση του επιδοκιμάστηκε από το σύνολο των ΜΜΕ και την κοινωνία και σήμερα παραμένει εκτός ενεργού πολιτικής αλλά με ευρεία πολιτική και κοινωνική αναγνώριση για την ευφυΐα του, την επιστημοσύνη του  και την εντιμότητα του.

Άλλες δραστηριότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο καθηγητής Χ. Παμπούκης έχει δώσει πληθώρα συνεντεύξεων σε ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ, μεταξύ των οποίων το Bloomberg, CNN, ARTE, Fox China. Επίσης, έχει αρθρογραφήσει στο σύνολο περίπου των ελληνικών εφημερίδων κύρους καθώς και στη γαλλική Le Monde, την Huffigton Post κλπ. είτε μόνος του είτε από κοινού με τον Jacques Attali.

Έχει δημοσιεύσει απόψεις για την πολιτεία και την πολιτική σε τέσσερα δοκίμια:

  • Περί Ελπίδας - Για ένα εθνικό σχέδιο υπέρβασης της κρίσης, Εκδ. Α.Α. Λιβάνη 2016
  • Ανώτατη παιδεία του Μέλλοντος, Εκδ. Α.Α. Λιβάνη, 2007
  • Λόγος Κοινός, Εκδ. Α.Α. Λιβάνη, 2007      και
  • Τρία Ζητούμενα, Εκδ. Α.Α. Λιβάνη, 2006

Τέλος, έχει τιμηθεί με τη Legion d’ honneur στο βαθμό του commandeur από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]