Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λέσβου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ε.Π.Σ. Λέσβου)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ε.Π.Σ. Λέσβου
Ε.Π.Σ. Λέσβου logo.png
Ίδρυση 1948
Έδρα Μυτιλήνη
Μέλος Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
Ιστότοπος Επίσημος ιστότοπος

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λέσβου (Ε.Π.Σ.Λ.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο νομό Λέσβου. Εδρεύει στη Μυτιλήνη και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.).[1] Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτοι σύλλογοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ποδοσφαιρική δραστηριότητα στο νησί της Λέσβου ξεκινά στα μέσα της δεκαετίας 1910–20 με την ίδρυση στη Μυτιλήνη δύο σωματείων, του «Άρη» και του «Άτλαντα» το 1914 περίπου. Ως το 1919 οι δυο αυτές ομάδες και η «Ομάς Εφέδρων Μυτιλήνης» ήταν οι μοναδικές στο τοπικό ποδόσφαιρο και οι μεταξύ τους αγώνες είχαν χαρακτήρα πρωταθλήματος. Επίσης, έδιναν ματς, είτε μεμονωμένα είτε ως μικτή Μυτιλήνης, και με τους ναύτες των αγγλικών πλοίων που ναυλοχούσαν στην πόλη κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Ως πρωτοπόροι ποδοσφαιριστές εκείνης της εποχής αναφέρονται οι: Λέανδρος Ψαρρός, Ξεν. Αμμανίτης, Χατζηχρηστόφας, Καμπαδέλλης και Χατζηβασιλείου. Τις 3-4 χρονιές που άντεξαν οι σύλλογοι αυτοί, άτυπος πρωταθλητής αναδεικνυόταν πάντα ο Ατλας, ο οποίος είχε την καλύτερη ομάδα, με αρχηγό τον Κώστα Μάγειρα, που θεωρείτο ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του νησιού. Άλλοι καλοί παίκτες του Άτλαντα ήταν οι: Γεώργιος Αναγνωστόπουλος, Δημ. Παπαπέτρου, Μητρέλιας, Δημητριάδης. Από τον Άρη ξεχώριζε ο αρχηγός του Χατζημηλούσης.[2]

Ακολούθησε η επιστράτευση και η μικρασιατική εκστρατεία και οι παλιές ομάδες σχεδόν διαλύθηκαν. Επιβίωσε μόνο ο Άρης, ο οποίος το 1929 ανασυγκροτήθηκε υπό την επωνυμία «Γ.Π.Σ. Άρης Μυτιλήνης». Το 1923 ιδρύθηκε ο Παλλεσβιακός Γ.Σ. από μια παρέα παλιών αθλητών και φιλάθλων. Το καλοκαίρι του 1926 με γεν. γραμ. τον Σ. Πραΐδη και προπονητή τον Κλ. Παλαιολόγου νίκησε τον Παγχιακό με 8–0. Το χειμώνα του 1925 ιδρύθηκε ο «Π.Σ. Μυτιληναϊκός» από συνένωση των μικρών ανεπίσημων ποδοσφαιρικών ομάδων «Κρόνος», «Δόξα» και «Απόλλων». Το 1928 ιδρύθηκαν η «Νίκη Μυτιλήνης», ο «Αχιλλεύς Μυτιλήνης» και άλλες πιο μικρές που δεν ήταν όλες επίσημες: η «Αρμενική», ο «Θησεύς Παναγιούδας» (1930), ο «Ζευς», ο «Σ.Ε.Φ.Α. Καλλονής», ο «Παγγεραγωτικός», «Έφηβος Παμφίλων», «Ερμής Μόριας», «Γ.Σ. Μολύβου», «Φιλικός Φίλιας», «Αχιλλεύς Πέτρας» κ.ά. Το Γενάρη του 1929 ανασυγκροτήθηκε ο «Απόλλων Μυτιλήνης». Τη δεκαετία του '30 ιδρύθηκαν και άλλες ποδοσφαιρικές ομάδες, όπως ο «Μικρασιατικός Π.Σ.», η «Ένωση Συνοικισμού», ο «Παγγεραγωτικός», η «Αστραπή» κλπ. Αλλά οι βασικοί αντίπαλοι ήταν ο Άρης με τα κιτρινόμαυρα και ο Παλλεσβιακός με τα ερυθρόλευκα χρώματα.

Τα πρώτα πρωταθλήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένωσις Ποδοσφαιρικών Ομάδων Μυτιλήνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη προσπάθεια δημιουργίας τοπικής ποδοσφαιρικής ένωσης έγινε το Νοέμβριο του 1926. Σε ανταπόκριση του περιοδικού "Αθλητικός Κόσμος" αναφέρεται η ίδρυση της Ενώσεως Ποδοσφαιρικών Ομάδων Μυτιλήνης (Ε.Π.Ο.Μ.) από επτά συλλόγους της πόλης και η προκήρυξη πρωταθλήματος Α' και Β' κατηγορίας:[3]

"Η Μυτιλήνη από πολύ καιρό αγαπά το φουτμπόλ και κάθε συνοικία έχει και ποδοσφαιρική ομάδα... αλλά χωρίς οργάνωση. Είναι λίγες ημέρες τώρα που τα πράγματα ήλλαξαν, πήραν τον δρόμο τους. Η "Ένωσις των ποδοσφαιρικών ομάδων της Μυτιλήνης" που έγινε ανέλαβε να οργανώσει το ποδόσφαιρο στη Μυτιλήνη. Το Δ.Σ. της Ενώσεως απετελέσθη από τους διευθύνοντας την αθλητικήν κίνησιν του τόπου μας Κλ. Παλαιολόγου καθ. γυμναστικής, Γ. Αναγνωστόπουλον, Αλ. Καΐρην, Π. Βελόνην, Α. Σαρήγιαννην, Π. Καπρανίδην και Κ. Βουσβούνην.
Η "Ένωσις" προεκήρυξεν αγώνας πρωταθλήματος φουτμπόλ δια το 1926 εις τους οποίους εδήλωσαν συμμετοχήν αι κάτωθι ομάδες:
Α' κατηγορίας: Παλλεσβιακός (αρχηγός ο Μ. Σάββας), Άρης (αρχηγός Σαρηγιάννης), Απόλλων (αρχηγός Βουσβούνης).
Β' κατηγορίας: Μυτιληναϊκός, Ζευς, Νίκη, ομάς Προσκόπων.
Οι αγώνες θα αρχίσουν την ερχομένη Κυριακή και θα τελειώσουν κατά τας εορτάς των Χριστουγέννων. Λέγεται ότι θα προσκληθή μια ομάς της Χίου, η οποία θα έλθη εις την Μυτιλήνην δια να συναγωνισθή με την νικήτριαν των αγώνων ομάδα ή με μικτή ομάδα της Μυτιλήνης εάν σχηματισθή και η της Χίου μικτή. Δια τους νικητάς ποδοσφαιριστάς και τας ομάδας των δύο κατηγοριών θ' αθλοθετηθούν καλλιτεχνικά κύπελλα και μετάλλια."

Δεν είναι γνωστή η τύχη αυτού του πρωταθλήματος, αλλά τo 1928 αναφερέται η προκήρυξη μιας σειράς αγώνων Α' και Β' κατηγορίας από το κατάστημα αθλητικών ειδών του "Κόνακα". Η διοργάνωση έμεινε γνωστή ως "Κύπελλο Κόνακα" και ξαναέγινε το 1929.

Ένωσις Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μυτιλήνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το φθινόπωρο του 1929 ο Παλλεσβιακός, ο Απόλλων και η Νίκη ίδρυσαν ένα συνεταιρισμό υπό την επωνυμία "ΠΑΝ" (από τα αρχικά τους), δημιουργώντας ένα είδος τοπικού ΠΟΚ, με προοπτική να διοργανώνουν τουρνουά μεταξύ τους και με ομάδες εκτός νησιού με σκοπό το κοινό οικονομικό όφελος. Η πρώτη αυτή κοινή προσπάθεια οδήγησε στη δημιουργία Ένωσης, στις 27 Νοεμβρίου 1929, με πρωτοβουλία των τριών συλλόγων του ΠΑΝ και του Άρη. Η Ένωσις Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μυτιλήνης (Ε.Π.Σ.Μ.) προκήρυξε το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της περιόδου 1929–30 από 1ης Δεκεμβρίου. Μετείχαν οι σύλλογοι: Παλλεσβιακός, Απόλλων, Νίκη και Άρης με τρεις ομάδες (Α', Β', Γ'), η Αρμενική Ένωση και οι Πρόσκοποι.

Τη σεζόν 1930–31 στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ.Μ. μετείχαν 11 σύλλογοι με 180 ποδοσφαιριστές: Παλλεσβιακός, Απόλλων Μυτ., Άρης Μυτ., Νίκη Μυτ., Αετός Μυτ., Ηρακλής Μυτ., Μικρασιατικός Μυτ., ΑΣ Παναγιούδας, Αχιλλέας Πέτρας, Ερμής Παμφίλων και Παγγεραγωτικός. Υπήρχαν επίσης ο Θησεύς, η Αρμενική, το Ορφανοτροφείο και η Αστραπή που δεν ήταν μέλη της Ε.Π.Σ.Μ.

Ένωσις Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αιγαίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1931 υπήρξε μια άλλη εξέλιξη. Τότε σε συνάντηση ποδοσφαιρικών σωματείων από τη Λέσβο και τη Σάμο αποφασίστηκε η δημιουργία Ενώσεως Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αιγαίου (Ε.Π.Σ.ΑΙ.), με σκοπό τη διοργάνωση των ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων καθώς και του κυπέλλου Αιγαίου. Στις 19 Μαρτίου 1931 η Ε.Π.Σ.ΑΙ. με έδρα τη Μυτιλήνη έγινε προσωρινό μέλος της Ε.Π.Ο. με απόφαση του Δ.Σ. Το πρώτο συμβούλιο της Ε.Π.Σ.ΑΙ. αποτελούσαν (σε παρένθεση οι σύλλογοι που εκπροσωπούσαν): πρόεδρος Δ. Βερναρδάκης (Νίκη Μυτ.), Κ. Βουρνάζος (Παλλεσβ.), Π. Μάνδρας (Άρης Μυτ.), Φ. Κράλλης (Ηρακλής), Ν. Μουτάφης (Αστραπή Μυτ.), Α. Παρταλίδης (Άτλας Μανταμάδου), Δ. Καρπέτας (Αχιλλεύς Πέτρας), Α. Καμπουρόπουλος (Απόλλων Μυτ.), Ε. Μάρκου (Παγγεραγωτικός). Όμως, οι σύλλογοι της Χίου δεν μετείχαν και δημιούργησαν δική τους Ένωση (Ε.Π.Σ. Χίου) που διοργάνωσε τοπικό πρωτάθλημα.

Το πρωτάθλημα Λέσβου 1931-32 της Ε.Π.Σ.ΑΙ. κατέκτησε ο Άρης Μυτ. κατόπιν τιμωρίας του φαβορί Παλλεσβιακού. Στην Α' κατηγορία μετείχαν 4 σύλλογοι (Άρης, Νίκη, Παλλεσβιακός, Μυτιληναϊκός), στη Β' 6 (Αχιλλεύς, Μικρασιατικός και οι Β' ομάδες των συλλόγων της Α') και στη Γ' 6 (οι Β' ομάδες Αχιλλέως και Μικρασιατικού και οι Γ' ομάδες των συλλόγων της Α').

Τον Απρίλιο του 1932 στη Γ.Σ. της Ε.Π.Σ.ΑΙ. μετείχαν επίσης ο Θησεύς Παναγιούδας και δυο σύλλογοι της Σάμου, ο Απόλλων και ο Λυκούργος, αν και στη Σάμο λειτουργούσε η ανεπίσημη "Ένωση Ποδοσφαιρικών Αθλητικών Σωματείων Σάμου" (Ε.Π.Α.Σ.Σ.), στην οποία μετείχαν οι σύλλογοι: Πανσαμιακός, Άρης Καρλοβασίου, Πολυκράτης, Βάθυλλος, κ.ά.[4] Αναφέρονται και ανεπίσημα σωματεία, όπως: «Αστραπή Παπάδου», «ΑΕ Συνοικισμού», «Άρης Μυχούς», «Ορφεύς Κεραμίων», «Ερμής Παμφύλων», «ΣΕΦΑ Καλλονής», «ΓΣ Πλωμαρίου», «Όλυμπος Αγιάσσου», «Κεραυνός Αφάλωνος», «ΑΕ Μόριας», «Ολυμπιακός Πολυχνίτου», «Αετός Λουτρών» κ.ά.

Ένωσις Ποδοσφαιρικών Συλλόγων Λέσβου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και η γερμανική κατοχή που ακολούθησε είχαν ως αποτέλεσμα να διακοπεί κάθε αθλητική δραστηριότητα στη Λέσβο. Το 1948 η Ε.Π.Ο. προχώρησε στην αναγνώριση της ένωσης με έδρα τη Μυτιλήνη και το όνομα Ένωσις Ποδοσφαιρικών Συλλόγων Λέσβου (Ε.Π.Σ.Λ.). Το 1954 εντάχθηκαν στην Ε.Π.Σ. Λέσβου και τα σωματεία της Λήμνου, τα οποία εποπτεύονταν από την Τοπική Επιτροπή Ποδοσφαίρου Λήμνου (Τ.Ε.Π. Λήμνου), με πρώτο πρόεδρο τον Κώστα Ερημάκη. Αρχικά μετείχαν σε δικό τους όμιλο ως ομάδες Β' ή Γ' κατηγορίας, λόγω κακής ποιότητας γηπέδων. Το 1960 οι καλύτερες ομάδες της Λήμνου θεωρήθηκαν Α' κατηγορίας και έγινε αγώνας κατάταξης για την ανάδειξη πρωταθλητή, κάτι που δεν επαναλήφθηκε για οικονομικούς και συγκοινωνιακούς κυρίως λόγους. Το 1971–72 ο πρωταθλητής Λήμνου μετείχε στο πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας της Λέσβου, κάτι που επαναλήφθηκε το 1985–86. Από το 1986–87 διεξάγεται ξεχωριστός όμιλος Α' Κατηγορίας και στη Λήμνο και το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ.Λ. κρίνεται σε τελικούς αγώνες. Εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα υπήρξε τις σεζόν 2001–02 και 2002–03 που στην Α' Κατηγορία της Λέσβου μετείχαν και λημνιακές ομάδες.

Πρωτάθλημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Λέσβου
Χώρα Ελλάδα
Επίπεδο 5–7 (Λέσβος)
5 (Λήμνος)
Άνοδος Γ΄ Εθνική
Τοπικά κύπελλα Κύπελλο Ε.Π.Σ.Λ.

Λόγω της γεωγραφικής απόστασης και της δυσκολίας τακτικής μετάβασης από το ένα νησί στο άλλο, διεξάγονται δύο διαφορετικά πρωταθλήματα στη Λέσβο και τη Λήμνο. Οι πρωταθλητές των δύο νησιών αγωνίζονται σε μονό τελικό αγώνα (άλλοτε διπλούς) για την ανάδειξη του πρωταθλητή της Ένωσης. Η πρωταθλήτρια ομάδα της Ένωσης μετέχει στη συνέχεια στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου όπου διεκδικεί την άνοδο στη χαμηλότερη εθνικού επιπέδου κατηγορία.

Λήμνος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Λέσβου στη νήσο Λήμνο είναι η εξής:

  • 2 Όμιλοι

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παλιότερα υπήρχαν περισσότεροι σύλλογοι στη Λήμνο. Όταν πρωτοσυγκροτήθηκε ο όμιλος Λήμνου της Ε.Π.Σ. Λέσβου, τη δεκαετία του '80, ανήκε στη Γ' Κατηγορία. Το 1983–84 οι πρώτες έξι ομάδες συγκρότησαν τον όμιλο Λήμνου της Β' Κατηγορίας και οι υπόλοιπες έμειναν στη Γ'. Στη συνέχεια δημιουργήθηκε ο όμιλος Λήμνου της Α' Κατηγορίας, ο όμιλος Λήμνου της Β' και ο όμιλος Λήμνου της Γ'. Στη συνέχεια η Γ' Κατηγορία καταργήθηκε και το πρωτάθλημα Λήμνου διεξαγόταν σε δύο κατηγορίες (Α' και Β'). Η μείωση του αριθμού των λημνιακών ομάδων είχε ως αποτέλεσμα από το 2003–04 να καταργηθεί και η Β' Κατηγορία και να διεξάγεται μόνο η Α'.

Επίσης, για δύο σεζόν δοκιμάστηκε η συμμετοχή του πρωταθλητή της Λήμνου στην Α' Κατηγορία Λέσβου. Το 2001–02 μετείχε ο Ηρακλής Ατσικής που τερμάτισε στην 5η θέση και το 2002–03 ο Κεραυνός Αγίου Δημητρίου που τερμάτισε στην 3η θέση. Τις σεζόν αυτές συνεχίστηκε η Α' Κατηγορία Λήμνου. Αν και οι λημνιακές ομάδες τερμάτισαν σε υψηλές θέσεις, εντούτοις αυτό το σύστημα διεξαγωγής δεν συνεχίστηκε για οικονομικούς λόγους.

Λέσβος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Λέσβου στη νήσο Λέσβο είναι η εξής:

  • Α΄ Κατηγορία
  • Β΄ Κατηγορία
  • Γ΄ Κατηγορία

Πρωταθλήτριες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ε.Π.Σ. Αιγαίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Πρωταθλήτρια
1930–31
Άρης Μυτιλήνης
1931–32
Άρης Μυτιλήνης
1932–33
;
1933–34
;
1934–35
;
1935–36
;
1936–37
;
1937–38
Άρης Μυτιλήνης
1938–39
Παλλεσβιακός
1939–40
;
1940–41
δεν διεξήχθη
1941–42
1942–43
1943–44
1944–45
1945–46
1946–47
Παλλεσβιακός
1947–48
Παλλεσβιακός

Ε.Π.Σ. Λέσβου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Πρωταθλήτρια
1948–49
Παλλεσβιακός
1949–50
Άρης Μυτιλήνης
1950–51
Άρης Μυτιλήνης
1951–52
Άρης Μυτιλήνης
1952–53
Παλλεσβιακός
1953–54
Άρης Μυτιλήνης
1954–55
Άρης Μυτιλήνης
1955–56
Άρης Μυτιλήνης
1956–57
Άρης Μυτιλήνης
1957–58
Άρης Μυτιλήνης
1958–59
Άρης Μυτιλήνης
1959–60
Αχιλλεύς Μυτιλήνης[5]
1960–61
Άρης Μυτιλήνης
1961–62
Αχιλλεύς Μυτιλήνης[6]
1962–63
Παλλεσβιακός[7]
1963–64
Αιολικός[8]
1964–65
Α.Ε. Μυτιλήνης[9]
1965–66
Άτλας Μυτιλήνης
1966–67
Λεσβιακός[10]
1967–68
Μυτιλήνη
1968–69
Μυτιλήνη[11]
1969–70
Άτλας Μυτιλήνης
1970–71
Απόλλων Μυτιλήνης
1971–72
Άτλας Μυτιλήνης
1972–73
Απόλλων Μυτιλήνης
1973–74
Άτλας Μυτιλήνης
1974–75
Παλλεσβιακός[12]
1975–76
Αιολικός[13]
1976–77
Αιολικός
1977–78
Αετός Λουτρών
1978–79
Αιολικός
1979–80
Παλλεσβιακός
1980–81
Αετός Λουτρών
1981–82
Παλλεσβιακός
1982–83
Αετός Λουτρών
1983–84
Όλυμπος Αγιάσου
1984–85
Διαγόρας Αγίας Παρασκευής
1985–86
Παλλεσβιακός
1986–87
;
1987–88
Παλλεσβιακός
1988–89
Αιγεύς Πλωμαρίου
1989–90
Αετός Λουτρών
1990–91
Παλλεσβιακός
1991–92
Κεραυνός Αγίου Δημητρίου
1992–93
Απόλλων Δαφίων
1993–94
Αετός Λουτρών
1994–95
Νίκη Μυτιλήνης
1995–96
Α.Ε.Λ. Καλλονής
1996–97
Ατρόμητος Αγίας Μαρίνας[14]
1997–98
Αετός Λουτρών
1998–99
Αιγεύς Πλωμαρίου
1999–2000
Α.Ε.Λ. Καλλονής
2000–01
Αιολικός
2001–02
Α.Ε.Λ. Καλλονής
2002–03
Ατρόμητος Αγίας Μαρίνας
2003–04
Α.Ο. Κάσπακας[15]
2004–05
Όλυμπος Αγιάσου
2005–06
Αιγέας Πλωμαρίου
2006–07
Διαγόρας Αγίας Παρασκευής
2007–08
Α.Ε.Λ. Καλλονής
2008–09
Διαγόρας Αγίας Παρασκευής
2009–10
Αναγέννηση Γέρας
2010–11
Ηρακλής Ατσικής[16]
2011–12
Όλυμπος Αγιάσου[17]
2012–13
Αναγέννηση Γέρας[18]
2013–14
Αιολικός[19]
2014–15
Διαγόρας Αγίας Παρασκευής[20]
2015–16
Αίγειρος Μυστεγνών[21]
2016-17
Διαγόρας Αγίας Παρασκευής
2017-18

Κύπελλο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύπελλο Ε.Π.Σ. Λέσβου
Χώρα Ελλάδα

Η Ε.Π.Σ. Λέσβου διοργανώνει και αγώνες κυπέλλου. Όπως και στο πρωτάθλημα, οι αγώνες διεξάγονται χωριστά στη Λήμνο και τη Λέσβο. Αναδεικνύονται οι κυπελλούχοι των δύο νησιών και στη συνέχεια παίζουν σε μονό τελικό μεταξύ τους, για την ανάδειξη του κυπελλούχου της Ένωσης, ο οποίος συνεχίζει στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

Τελικοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Τελικός
1969–70
Άτλας Μυτιλήνης
1970–71
1971–72
Αετός Λουτρών
1972–73
Άτλας Μυτιλήνης
1973–74
Άτλας Μυτιλήνης
1974–75
Παγγεραγωτικός
1975–76
Αιολικός Μυτιλήνης - Παλλεσβιακός: 1–0.
1976–77
Αιολικός Μυτιλήνης - Απόλλων Σκοπέλου: 4–0.
1977–78
Παλλεσβιακός - Αιολικός Μυτιλήνης: 3–1.
1978–79
Αετός Λουτρών - Α.Ο. Ταξιαρχών: 3–2
1979–80
Αιολικός Μυτιλήνης - Αιγεύς Πλωμαρίου: 5–2.
1980–81
Αιολικός Μυτιλήνης - Βύρων Μόριας: 4–2.
1981–82
Αιολικός Μυτιλήνης
1982–83
1983–84
1984–85
1985–86
1986–87
Παλλεσβιακός - Αργοναύτες Μύρινας:
1987–88
Παλλεσβιακός - Α.Ε. Λήμνου: 4–1.
1988–89
Α.Ε. Λήμνου - [;]
1989-90
[;] - Α.Ε. Λήμνου:
1990–91
Αιολικός Μυτιλήνης - Α.Μ.Σ. Θάνος: 4–0.
1991–92
[;] - Ηρακλής Ατσικής:
1992–93
1993–94
1994–95
1995–96
1996–97
[;] - Κεραυνός Αγίου Δημητρίου:
1997–98
[;] - Α.Ε. Λήμνου:
1998–99
1999–2000
Α.Ο. Κάσπακας - Νίκη Μυτιλήνης : 0 - 2.
2000–01
Αιολικός Μυτιλήνης - Α.Ο. Κάσπακας: 6–0.
2001–02
Αιολικός Μυτιλήνης - Α.Ε. Λήμνου: 9–1.
2002–03
Αιολικός Μυτιλήνης - Ηρακλής Ατσικής: 2–0.
2003–04
Αιολικός Μυτιλήνης - Αργοναύτες Μύρινας: 2–0.
2004–05
Αιολικός Μυτιλήνης - Α.Ο. Κάσπακας: 4–1.
2005–06
Α.Ε.Λ. Καλλονής - Κεραυνός Αγίου Δημητρίου: 5–2.
2006–07
Αιγέας Πλωμαρίου - Α.Μ.Σ. Θάνος: 4–2.
2007–08
Διαγόρας Αγ. Παρασκευής - Κεραυνός Λήμνου: 1–0.
2008–09
Α.Ε.Λ. Καλλονής - Ηρακλής Ατσικής: 4–1.
2009–10
Ηρακλής Ατσικής - Α.Ε.Λ. Καλλονής: 1–0.
2010–11
Αιολικός Μυτιλήνης - Κεραυνός Αγίου Δημητρίου: 7–1.
2011–12
Αιολικός Μυτιλήνης - Κεραυνός Αγίου Δημητρίου: δ.δ.
2012–13
Αιολικός Μυτιλήνης - Άρης Μούδρου: δ.δ.
2013–14
Αιολικός Μυτιλήνης - Κεραυνός Αγίου Δημητρίου: 2-0 ά.α.
2014–15
Ηρακλής Ατσικής - Διαγόρας Αγ. Παρασκευής: 2-1.
2015–16
Αιολικός Μυτιλήνης - Ηρακλής Ατσικής: 5-1.
2016–17
Διαγόρας Αγ. Παρασκευής - Αργοναύτες Μύρινας: 1-0.
2017–18
Αιολικός Μυτιλήνης - Κεραυνός Αγ. Δημητρίου: 3-1 [22] [23]

Ανά σύλλογο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Λέσβου.[24]

(15): Αιολικός Μυτιλήνης
(07): Αετός Λουτρών
(04): Αιγεύς Πλωμαρίου
(03): Παλλεσβιακός, Α.Ε.Λ. Καλλονής
(02): Ηρακλής Ατσικής, Διαγόρας Αγίας Παρασκευής
(01): Παγγεραγωτικός, Ατρόμητος Αγίας Μαρίνας, Νίκη Μυτιλήνης
(01): Όλυμπος Αγιάσου
(01): Α.Ε. Λήμνου

Το δυναμικό της ΕΠΣ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ΝΟΜΟΣ ΛΕΣΒΟΥ epo.gr
  2. "Ανασκόπηση του ποδοσφαίρου στη Μυτιλήνη από τον Κλ. Παλαιολόγου", περ."Αθλητικός Κόσμος", τ. 36/9-1-1926, σ. 10.
  3. "Αθλητικός Κόσμος", τ. 31/5-12-1926, σ. 16.
  4. "Η Γενική Συνέλευσις της Ενώσεως Ποδοσφ. Σωματείων Αιγαίου", εφ. "Αιγαιοπελαγήτικος Αθλητισμός", φ. 73/4-4-1932.
  5. Για την ανάδειξη πρωταθλητή Ε.Π.Σ. Λέσβου έπαιξε με τον πρωταθλητή Λήμνου Παλλημνιακό. Ήρθε ισόπαλος 1–1 στη Μύρινα και νίκησε άνευ αγώνος στη ρεβάνς, διότι ο Παλλημνιακός δεν μετέβη στη Μυτιλήνη για τον επαναληπτικό.
  6. Ανέβηκε στην προσωρινή Β' Εθνική μαζί με τον Άρη Μυτ. και τον Παλλεσβιακό. Ο Άρης παρέμεινε στη μόνιμη Β' Εθνική της επόμενης περιόδου ενώ ο Αχιλλέας και ο Παλλεσβιακός υποβιβάστηκαν.
  7. Στο τέλος της σεζόν συγχωνεύτηκε με τον Άρη κα δημιουργήθηκαν η «Α.Ε. Μυτιλήνης» που ανέβηκε στη Β' Εθνική, και ο «Α.Ο. Λέσβου» που έμεινε στο τοπικό.
  8. Είχε δημιουργηθεί το Σεπτέμβριο του 1963 από συγχώνευση του Αχιλλέα με τον «Ολυμπιακό Μυτ.», ο οποίος είχε ιδρυθεί το 1961 από συγχώνευση του Μυτιληναϊκού με τον Κεραυνό Αφάλωνα.
  9. Στο τέλος της σεζόν συγχωνεύτηκε με τον Αιολικό και δημιουργήθηκε ο σύλλογος «Μυτιλήνη» που έπαιξε στη Β' Εθνική τις σεζόν 1965–66 και 1966–67.
  10. Δημιουργήθηκε το 1965 από μετονομασία του Α.Ο. Λέσβου, ο οποίος απορρόφησε τα δεύτερα των Α.Ε. Μυτιλήνης και Αιολικού.
  11. Στο τέλος της σεζόν συγχωνεύτηκε με τον Λεσβιακό και δημιουργήθηκε ο «Απόλλων Μυτιλήνης» που ανέβηκε στη Β' Εθνική.
  12. Είχε επανιδρυθεί το 1973 από μετονομασία της «Αναγέννησης Μυτιλήνης» που είχε δημιουργηθεί το 1971.
  13. Είχε ιδρυθεί το 1975 από συγχώνευση του Απόλλωνα με τον Άτλαντα.
  14. Δεν κατέβηκε στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής Κατηγορίας της επόμενης περιόδου και τη θέση του πήρε η φιναλίστ Α.Ε. Λήμνου.
  15. Στον τελικό νίκησε με 2–0, 1–3, τον Όλυμπο Αγιάσου που ήταν ο πρωταθλητής Λέσβου.
  16. Στον διπλό τελικό νίκησε με 2–1 και 6–1, τον Όλυμπο Αγιάσου που ήταν ο πρωταθλητής Λέσβου.
  17. Στον τελικό νίκησε με 3–1 στην παράταση (κ.αγ. 1–1) τον Ηρακλή Ατσικής που ήταν ο πρωταθλητής Λήμνου.
  18. Στον τελικό νίκησε με 4–1 (4–0) τον πρωταθλητή Λήμνου Κεραυνό Αγίου Δημητρίου.
  19. Στον τελικό νίκησε με 5-0 τον πρωταθλητή Λήμνου Κεραυνό Αγίου Δημητρίου.
  20. Στον τελικό νίκησε με 3-0 τον πρωταθλητή Λήμνου Ηρακλή Ατσικής.
  21. Στον τελικό νίκησε με 1-0 τον πρωταθλητή Λήμνου Ηρακλή Ατσικής.
  22. Αντίπαλοι στον τελικό κυπέλλου της ΕΠΣΛ: ο κυπελλούχος Λέσβου Αιολικός (νίκησε 2-0 τον Ατρόμητο Ανεμώτιας) και ο κυπελλούχος Λήμνου Κεραυνός (νίκησε 3-0 τον Ηρακλή Ατσικής).
  23. "Υπερ-Κυπελλούχος Λέσβου ο ΑΙΟΛΙΚΟΣ".
  24. ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΠΣ ΛΕΣΒΟΥ, Ιστορία 40 χρόνων.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ανεμώτια
  • Σωκράτη Στ. Μάκρα, "Ιστορία του Λεσβιακού Αθλητισμού μέχρι το 1982", 1982.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]