Ελένη Χαλκούση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ελένη Χαλκούση
Ελένη Χαλκούση.JPG
Γέννηση 17 Φεβρουαρίου 1901 (ημερολόγιο ΤΑΣΕΗ)
Μακροχώρι Κωνσταντινουπόλεως
Θάνατος 28 Μαρτίου 1993
Αθήνα
Εθνικότητα Ελληνική
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Ιδιότητα ηθοποιός
Είδος τέχνης ηθοποιός, χρονογράφος, μεταφράστρια

Η Ελένη Χαλκούση (Κωνσταντινούπολη, 17 Φεβρουαρίου 1901 - Αθήνα, 28 Μαρτίου 1993) ήταν σπουδαία Ελληνίδα ηθοποιός, χρονογράφος και μεταφράστρια θεατρικών έργων.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η καταγωγή της ήταν από την Χίο. Ήταν απόφοιτη του Ζαππείου Παρθεναγωγείου (1922) και παρακολούθησε μαθήματα αισθητικής και λογοτεχνίας στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών της Σορβόνης, στο Παρίσι, και στο Κονσερβατουάρ (Ωδείο) καθώς και μαθήματα θεάτρου στη δραματική σχολή του ηθοποιού Σαρλ Λε Μπαρζύ.

Θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή στο Θέατρο Τέχνης του Σπύρου Μελά το 1925. Ένα χρόνο μετά το 1926 διεύθυνε το δικό της θίασο "Νέοι" στο Θέατρο Κυβέλης. Από τότε και μέχρι το 1935 επικεφαλής θιάσων περιόδευσε σχεδόν σε όλη την Ελλάδα ανεβάζοντας συνήθως έργα πρωτοποριακά. Από το 1936 μέχρι το 1945 συνεργάσθηκε με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη ως ηθοποιός, βοηθός σκηνοθέτου και καθηγήτρια της Δραματικής Σχολής "Μαρίκα Κοτοπούλη". Ήταν από τις καλλίτερες μαθήτριες της Κυβέλης και της Μαρίκας Κοτοπούλη. Προηγουμένως όμως φέρεται να είχε συνεργαστεί με τη "Λαϊκή Σκηνή" του Καρόλου Κουν. Το 1945 προσελήφθη στο Εθνικό θέατρο όπου και διέπρεψε μέχρι το τέλος της καριέρας της συμμετέχοντας σε πάμπολλες θεατρικές παραστάσεις με μεγάλη επιτυχία. Επιτυχία όμως είχε και στον κινηματογράφο με τη συμμετοχή της από το 1942 μέχρι το 1969, όπου και μεταπήδησε στη τηλεόραση όπου η τελευταία καλλιτεχνική της παρουσία ήταν στη τηλεοπτική σειρά "Οι έμποροι των Εθνών" το 1973. Η τελευταία θεατρική της εμφάνιση ήταν το 1985, στις "Θεσμοφοριάζουσες", με το Μοντέρνο θέατρο του Γ. Μεσσάλα.

Μεταφράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελένη Χαλκούση υπήρξε εξαίρετη μεταφράστρια θεατρικών έργων, καλλιτεχνική χρονογράφος σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά αλλά και με πλείστες παρουσιάσεις στη τηλεόραση, συγγραφέας, γνωστότατο το "Σαβουάρ βιβρ" που εξέδωσε, αλλά και συνδικαλίστρια στο χώρο της. Τέλος για πολλά χρόνια ανήκε στα διδακτικά στελέχη της Δραματικής Σχολής του "Εθνικού Ιδρύματος Θεάτρου".

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελένη Χαλκούση μιλούσε γαλλικά και τουρκικά. Ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Πέθανε σε ηλικία 92 ετών σχεδόν λησμονημένη σε γηροκομείο. Κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο των Σπάτων εντελώς ξεχασμένη, με την παρουσία μόνο του Αρτέμη Μάτσα.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος
1942 Το δρομάκι του Παραδείσου
1951 Ματωμένα Χριστούγεννα
1958 Διακοπές στην Αίγινα
1960 Ραντεβού στην Κέρκυρα
1961 Φτωχαδάκια και λεφτάδες
1963 Σκάνδαλα στο νησί του έρωτα
1964 Τα 201 καναρίνια
1969 Εικοσιτέσσερις ώρες ζωντοχήρα

Τηλεόραση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος
1973 Οι Έμποροι των Εθνών

Θεατρικές παραστάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες η Ελένη Χαλκούση συμμετείχε ως ηθοποιός.

Αυτός ο κατάλογος ενημερώνεται περιοδικά με μηχανικό τρόπο από ένα bot. Επεξεργασίες σε αυτό τον κατάλογο από χρήστες με το συνηθισμένο «χειροκίνητο» τρόπο θα αναιρεθούν με την επόμενη ανανέωση από το bot!

WQS | PetScan | YASGUI | Βρείτε εικόνες
χρονική περίοδος παράσταση ρόλος εταιρεία παραγωγής θέατρο σκηνοθέτης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1952/1953 Ο αρχοντοχωριάτης Κυρία Γιορδάνη Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας Εθνικό Θέατρο Σωκράτης Καραντινός
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1967/1968 Ταρτούφος Κυρία Περνέλ Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας Εθνικό Θέατρο Σωκράτης Καραντινός
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1970/1971 Τριαντάφυλλο στο στήθος Ασσούντα Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας Εθνικό Θέατρο Αλέξης Σολομός
Τέλος αυτόματα δημιουργημένου καταλόγου.

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.60ος, σελ.363.