Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εκάλη Σώκου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Εκάλη Σώκου
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Εκάλη Σώκου (Ελληνικά)
Όνομα γεννήσεωςΕκάλη Μπουκογιάννη
Γέννηση20  Ιανουαρίου 1927[1]
Αγρίνιο[1]
Θάνατος5  Σεπτεμβρίου 2014
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςνέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΑνωτέρα Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν» (έως 1950)[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταηθοποιός θεάτρου (1950–1978)[1]
ηθοποιός ταινιών (1955)[1]
Οικογένεια
ΣύζυγοςΔημήτρης Χατζημάρκος (1959–1978)[3]
ΤέκναΑνδρέας Κάρολος Χατζημάρκος[4]
ΣυγγενείςΡοζίτα Σώκου (πρώτη ξαδέλφη)

Η Εκάλη Σώκου, πραγματικό όνομα: Εκάλη Μπουκογιάννη (Αγρίνιο 20 Ιανουαρίου 1927 - Αθήνα 5 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Επέλεξε ως "θεατρικό" όνομα το πατρικό επώνυμο της μητέρας της (Σώκου), καθώς το έβρισκε πιο εύηχο και καλλιτεχνικό από το "Μπουκογιάννη".

Μετά από μία και μοναδική μικρή συμμετοχή σε κινηματογραφική ταινία στην αρχή της σταδιοδρομίας της, δραστηριοποιήθηκε κατόπιν αποκλειστικά στο χώρο του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, από τα μέσα της δεκαετίας του '50 ώς και τα τέλη της δεκαετίας του '70.

Η οικογένεια Σώκου κατάγεται από τη Δομνίστα Ευρυτανίας, απ' όπου μετοίκησε στο Αιτωλικό. Η Ευφροσύνη Σώκου παντρεύτηκε τον έμπορο Παναγιώτη Μπουκογιάννη, γιο πλούσιου κτηματία από το Αγρίνιο. Μετά τη χρεωκοπία του η οικογένεια μετακινήθηκε στην Αθήνα, με τα τέσσερα παιδιά τους, Ανθούλα, Νίκος, Μαρία και Εκάλη να μοιράζονται σε σπίτια στενών συγγενών. Η Εκάλη ζούσε στο σπίτι του θείου της, Ανδρέα Σώκου (1900-1979), μετέπειτα καθηγητή του Ε.Μ.Π., ο οποίος είχε δουλέψει στο πολεοδομικό σχέδιο της Εκάλης (προαστίου της Αθήνας), εξ ου και είχε προτείνει αυτό το όνομα για τη μικρή ανιψιά του. Η Εκάλη έκανε στενή παρέα με την πρώτη εξαδέλφη της, τη δημοσιογράφο Ροζίτα Σώκου, που ήταν τέσσερα χρόνια μεγαλύτερη, κόρη του στρατιωτικού, θεατρικού συγγραφέα και εκδότη Γεωργίου Σώκου. Εκείνη της έμαθε ξένες γλώσσες, την έπαιρνε μαζί της σε κινηματογραφικά φεστιβάλ και γενικά ανέλαβε την καλλιέργειά της αφότου ήρθε από την επαρχία. Από την οικογένεια Σώκου πήρε την αγάπη για το θέατρο, ενώ η Ροζίτα της έμαθε τους πρώτους μονολόγους και ποιήματα για να δώσει εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Αποφοίτησε από τη σχολή το 1950[5] και έπαιξε, το ίδιο καλοκαίρι, σε δύο παραστάσεις του Κουν στο Θέατρο "Μακέδο": Εγώ και το κουνέλι της Μαίρη Τσέηζυ και Ανώμαλη προσγείωση, το έργο των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου που αργότερα έγινε κινηματογραφική ταινία με τίτλο Υπάρχει και φιλότιμο.

Μετά απ' αυτό όμως το Θέατρο Τέχνης έκλεισε για 4 χρόνια.

Μετά από ένα μικρό ρολάκι στην κινηματογραφική ταινία αγγλικής παραγωγής Ραντεβού Στη Μεσόγειο , η πρώτη της θεατρική εμφάνιση στο νέο χώρο, το γνωστό "υπόγειο" του Θεάτρου Τέχνης ήταν το 1955 σε ένα μονόπρακτο του Τενεσί Ουίλιαμς, το Προς κατεδάφισιν, όπου έπαιζε τη μικρή Ουίλλυ. Ο Κουν ήθελε να της δώσει τον κύριο ρόλο στα Οράματα της Σιμόν Μασάρ του Μπρέχτ, αλλά δεν δέχτηκε η χήρα του συγγραφέα, η οποία υποστήριζε πως η νεαρή ηθοποιός ήταν ακατάλληλη, διότι ο ρόλος πρέπει να παίζεται από έφηβη, σχεδόν παιδί.[6]

Στο Θέατρο Τέχνης υπήρξε πρωταγωνίστρια μόνο στην αρχή της σταδιοδρομίας της (Προς κατεδάφισιν, Αυγουστιάτικο φεγγάρι). Το μικροκαμωμένο σουλούπι της δεν έκανε για ρόλους "ντάμας", όμως διέπρεψε σε ρόλους νεαρών κοριτσιών, όπως και σε κωμικούς ρόλους. Συχνά έπαιζε με τον επίσης ηθοποιό του Θεάτρου Τέχνης Δημήτρη Χατζημάρκο (1919-1978), τον οποίο μετά κι από ενθάρρυνση του ίδιου του Κουν παντρεύτηκε το 1959 (?) αποκτώντας ένα γιο, τον Ανδρέα Κάρολο, που γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1962.

Παραγκωνίστηκε από τα στελέχη του θιάσου και της δίνονταν μόνο μικροί ρόλοι κι έπειτα καθόλου. Ο τελευταίος της - μετά από καιρό, το χειμώνα 81-82 - ήταν στο μονόπρακτο "Χαιρετισμούς από τη Μπέρθα". Ωστόσο παρέμεινε πιστή στο Θέατρο Τέχνης και τις αρχές του ως το τέλος, παρακολουθώντας κάθε μέρα τις πρόβες, υποστηρίζοντας ότι "κατά βάθος" ο Κάρολος Κουν της είχε ιδιαίτερη αδυναμία, άσχετα εάν δεν της έδινε ρόλους να παίξει. [7][8]

Πέθανε στις 5 Σεπτεμβρίου 2014 από καρδιακό επεισόδιο.

Όλα τα έργα σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν

θεατρική περίοδος παράσταση Συγγραφέας Μετάφραση Σκηνογράφος Μουσική Διανομή
1950 (καλοκαίρι,

στο θέατρο Μακέδο)

Εγώ και το κουνέλι Μαίρη Τσέηζ Δ.Ρώμας Γιάννης Στεφανέλλης Βασίλης Διαμαντόπουλος, Άννα Παϊταζή, Δημήτρης Χατζημάρκος, Μπάμπης Κατσούλης, Εκάλη Σώκου, Α. Γαλανός , Κώστας Μπάκας, Τ. Καράλη, Β. Δεληγιάννη
1950 (καλοκαίρι,

στο θέατρο Μακέδο)

Ανώμαλος προσγείωσις Χρήστος Γιαννακόπουλος-Αλέκος Σακελλάριος ---- Γιάννης Στεφανέλλης Βασίλης Διαμαντόπουλος, Δημήτρης Χατζημάρκος, Εκάλη Σώκου, Τ. Καράλη, Μπάμπης Κατσούλης, Κώστας Μπάκας, Σταύρος Ξενίδης, Ι. Μαρίνος.
1955-56 Μίλα μου σαν τη βροχή (5 μονόπρακτα) Τεννεσί Ουίλιαμς Νίκος Γκάτσος Γιάννης Μιγάδης

(+ κοστούμια)

Μονόπρακτο Προς κατεδάφισιν. Εκάλη Σώκου (μικρή Ουίλλυ), Γιώργος Κουρής
1955-56 Το αυγουστιάτικο φεγγάρι Τζων Πάτρικ Στάθης Σπηλιωτόπουλος Γιώργος Βακαλό

(+ κοστούμια)

Δημήτρης Χατζημάρκος, Κώστας Μπάκας, Δημήτρης Μπάλλας, Μηνάς Χρηστίδης, Τ. Σαββοπούλου,

Θόδωρος Κατσαδράμης, Σπύρος (ή Γιώργος) Τσιτσόπουλος, Μαρία Κωνσταντάρου, Γιώργος Λαζάνης, Κώστας Καζάκος, Μίμης Κουγιουμτζής, Νίκος Κούρος, Γιώργος Μοσχίδης

1957-58 Καλοκαίρι και καταχνιά Τενεσί Ουίλιαμς Μάριος Πλωρίτης Γιάννης Στεφανέλλης Βέρα Ζαβιτσιάνου, Νίκος Μπιρμπίλης, Εκάλη Σώκου, Μαρία Κωνσταντάρου, Μηνάς Χρηστίδης, Λίλυ Παπαγιάννη, Κώστας Μπάκας, Γιώργος Λαζάνης.
1957-58 Η αυλή των θαυμάτων Ιάκωβος Καμπανέλλης -- Γιάννης Τσαρούχης επιμέλεια: Μάνος Χατζιδάκις Κώστας Μπάκας, Δημήτρης Χατζημάρκος, Νέλλη Αγγελίδου, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Εκάλη Σώκου, Μαρία Κωνσταντάρου, Νίκος Μπιρμπίλης, Λίλυ Παπαγιάννη, Γιώργος Λαζάνης κ.ά.
1958

καλοκαίρι (Δημοτικό Θέατρο Πάρκου Θεσσαλονίκης)

Το αυγουστιάτικο φεγγάρι Τζων Πάτρικ Στάθης Σπηλιωτόπουλος Γιώργος Βακαλό

(+ κοστούμια)

Δημήτρης Χατζημάρκος, Γιώργος Κωνσταντίνου, Κώστας Μπάκας, Δημήτρης Μπάλλας, Ελένη Καρπέτα, Τάνια Σαββοπούλου, Θόδωρος Κατσαδράμης, Γιώργος Τσιτσόπουλος, Μαρία Μαρμαρινού, Γιώργος Λαζάνης, Θανάσης Κανέλλης, Ελένη Παπαγιάννη, Εκάλη Σώκου, Μηνάς Χρηστίδης.
1958-59 Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν Μπέρτολντ Μπρεχτ Μάριος Πλωρίτης, (μετάφραση στίχων: Νικηφόρος Βρεττάκος) Γιώργος Βακαλό

(+ κοστούμια)

Πάουλ Ντέσσαου (διεύθυνση μουσικής: Μάνος Χατζιδάκις) Βέρα Ζαβιτσιάνου, Δημήτρης Χατζημάρκος, Γιώργος Λαζάνης, Κώστας Μπάκας, Μηνάς Χρηστίδης, Νίκος Μπιρμπίλης, Μαρία Μαρμαρινού, Τάνια Σαββοπούλου, Εκάλη Σώκου, Θόδωρος Κατσαδράμης κ.ά.
1958-59 Νέα πρόσωπα (Το κούτσουρο, Το παράθυρο, Ο μεγάλος περίπατος, Υψηλή εποπτεία) Η Εκάλη Σώκου έπαιζε στο μονόπρακτο του Δημήτρη Κεχαΐδη Ο Μεγάλος περίπατος. Γιάννης Μιγάδης / Γιάννης Τσαρούχης / Γιάννης Μόραλης Μάνος Χατζιδάκις Εκάλη Σώκου, Μαρία Μαρμαρινού, Κώστας Μπάκας, Γιώργος Λαζάνης.
1958-59 Η ηλικία της νύχτας Ιάκωβος Καμπανέλλης Γιάννης Στεφανέλλης Μάνος Χατζιδάκις Κώστας Μπάκας, Τάνια Σαββοπούλου, Γιάννης Φέρτης, Αγγελική Καπελάρη, Δημήτρης Χατζημάρκος, Μηνάς Χρηστίδης, Εκάλη Σώκου, Γιώργος Λαζάνης, Μαρία Μαρμαρινού, Αναστασία Πανταζοπούλου κ.ά.
1959

(καλοκαίρι) 1η: Ηρώδειο, 29/8/1959

Όρνιθες Αριστοφάνης Βασίλης Ρώτας Γιάννης Τσαρούχης

(+ κοστούμια)

Μάνος Χατζιδάκις Δημήτρης Χατζημάρκος, κώστας Μπάκας, Εκάλη Σώκου, Γιώργος Κωνσταντίνου, Γιώργος Λαζάνης, Αγγελική Καπελλαρή, Μαρία Μαρμαρινού, Μίμης Κουγιουμτζής, Σοφία Μιχοπούλου, Θόδωρος Κατσαδράμης, Κ. Πίτσιος, Δ. Ιωακειμίδης, Αλέκος Ουδινότης, Χ. Δοξαράς, Χ. Δαχτυλίδης, Χ. Αδαμόπουλος, Φ. Παπαχρυσάνθου, Γ. Φέρτης, Δ. Βάγιας, Ν. Μπουγάς, Γ. Οικονόμου, Α. Πανταζοπούλου.
1959-60 Το καλοκαίρι της 17ης κούκλας Ρέυ Λώλερ (Ray Lawler) Μάνθος Κρίστης Γιώργος Βακαλό Εκάλη Σώκου, Φ. Παπαχρυσάνθου, Αγγελική Καπελλαρή, Δημήτρης Χατζημάρκος, Γιώργος Λαζάνης, Σοφία Μιχοπούλου, Ιάκωβος Ψαρράς.
1959-60 Ιώβ Άρτσιμπαλ Μακ Λης Νίκος Γκάτσος Νίκος Στεφανέλλης Μάνος Χατζιδάκις Γιάννης Φέρτης, Ιάκωβος Ψαρράς, Γιώργος Λαζάνης, Δημήτρης Χατζημάρκος, Κώστας Μπάκας, Α. Πανταζοπούλου, Μάγια Λυμπεροπούλου, Σ. Μιχοπούλου, Μαρία Μαρμαρινού, Ε. Σαγιάνου, Αγγελική Καπελλαρή, Εκάλη Σώκου, Θόδωρος Κατσαδράμης, Χ. Δοξαράς, Γιώργος Κωνσταντίνου.
1960-61 Γύρνα σπίτι, άγγελέ μου Τόμας Γουλφ, Κίττυ Φρινκς Μάριος Πλωρίτης Στ. Ορφανίδης Μίμης Πλέσσας Μίμης Κουγιουμτζής, Αλέκος Ουδινότης, Σ. Γιοτζοπούλου, Μ. Κοτοπούλη, Νίκος Κούρος, Αγγελική Καπελλαρή, Γιώργος Μοσχίδης, Χ. Ζήκας, Σοφία Μιχοπούλου, Α. Σουρέ, Ε. Σαγιάνου, Εκάλη Σώκου, Δημήτρης Χατζημάρκος, Γιώργος Λαζάνης, Θόδωρος Κατσαδράμης, Μαρία Γιαννακοπούλου, Ιάκωβος Ψαρράς (Έφη Ροδίτη, Ηρώ Κυριακάκη, Μάγια Λυμπεροπούλου)
1960-61 Μονόπρακτα (Οι καρέκλες, Το μάθημα, Η φαλακρή τραγουδίστρια) Ευγένιος Ιονέσκο Κώστας Σταματίου Γιάννης Μόραλης (Σοφία Ζαραμπούκα)

+ κοστούμια

Στο Μάθημα, διανομή: Γιώργος Λαζάνης, Εκάλη Σώκου, Σοφία Μιχοπούλου.
1961-62 Ρινόκερως Ευγένιος Ιονέσκο Δημήτρης Ροδήμος Γιάννης Μόραλης Θεόδωρος Αντωνίου Γιώργος Λαζάνης, Έφη Ροδίτη, Μαρία Γιαννακοπούλου, Δημήτρης Χατζημάρκος (Μπερανζέ), Γιώργος Λαζάνης (Ζαν) Μάγια Λυμπεροπούλου, και Εκάλη Σώκου (Ντέζυ)
1963-64

(5/12/1963)

Αχ, αυτά τα φαντάσματα Εντουάρντο ντε Φιλίππο Θεμιστοκλής Αθανασιάδης-Νόβας Βασίλης Βασιλειάδης Δημήτρης Χατζημάρκος, Εκάλη Σώκου, Στέλιος Καυκαρίδης, Δέσποινα Μπεμπεδέλη, Γιώργος Μοσχίδης, Θύμιος Καρακατσάνης, Σοφία Μιχοπούλου.[9]
1964-65 Ο Μπίντερμαν και οι εμπρηστές - Ιάκωβος ή Η υποταγή. Φρις Μαξ Κώστας Σταματίου Γιώργος Βακαλό Γ. Τερζάκης Η Σώκου έπαιζε στο δεύτερο μέρος Ιάκωβος ή Η υποταγή. Διανομή: Μίμης Κουγιουμτζής, Μάγια Λυμπεροπούλου, Νίκος Κούρος, Γιώτα Σοϊμοίρη, Σοφία Μιχοπούλου, Κώστας Στυλιάρης, Εκάλη Σώκου, Αθηνόδωρος Προύσαλης, Εύα Κοταμανίδου.
1964-65 Η Πόλη

(τρία μονόπρακτα: Η διανυκτέρευση, Η πόλη, Η παρέλαση)

Λούλα Αναγνωστάκη ---- Μαρία Ρούσσου

(+κοστούμια)

Η Εκάλη Σώκου έπαιζε στην Παρέλαση το ρόλο της Ζωής με το Μίμη Κουγιουμτζή να υποδύεται τον Άρη. Η παράσταση επαναλήφθηκε το καλοκαίρι στη Θεσσαλονίκη.[10]
1964-65 Αγγέλα Γιώργος Σεβαστίκογλου Μιχάλης Μακρουλάκης Εκάλη Σώκου, Εύα Κοταμανίδου, Τζένη Γαϊτανοπούλου, Κ. Καραγιάννη, Σοφία Μιχοπούλου, Μάγια Λυμπεροπούλου, Γιώργος Λαζάνης, Νίκος Χαραλάμπους, Νεκτάριος Βουτέρης, Στέλιος Καυκαρίδης, Θύμιος Καρακατσάνης, Ν. Μπουσδούκος, Ηλίας Λογοθέτης.
1965-66 Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ; Έντουαρντ Άλμπι Καίτη Κασιμάτη Βασίλης Βασιλειάδης Νέλλη Αγγελίδου, Γιώργος Λαζάνης, Εκάλη Σώκου (στο ρόλο της Χάνι)[11], Μίμης Κουγιουμτζής.
1966

καλοκαίρι στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού

Βάτραχοι Αριστοφάνης Σταματίου Κώστας Γεωργάκη Χλόη

(+κοστούμια)

Γιάννης Χρήστου Διόνυσος: Δημήτρης Χατζημάρκος. Ξανθίας, δούλος Διονύσου: Θύμιος Καρακατσάνης. Ηρακλής: Στέλιος Καυκαρίδης. Ένας Πεθαμένος: Αντώνης Κατσαρίδης. Χάροντας: Σπύρος Καλογήρου

Μια δούλα της Περσεφόνης: Εκάλη Σώκου

1966-67 Οδυσσέα γύρισε σπίτι Ιάκωβος Καμπανέλλης Σοφία Ζαραμπούκα Γιάννης Μόρτζος, Γιώργος Λαζάνης, Στέλιος Καυκαρίδης, Δημήτρης Αστεριάδης, Εύα Κοταμανίδου, Μίνα Αδαμάκη, Αντώνης Αντύπας, Εκάλη Σώκου κ.ά.[12]
1967-67 Οι δούλες Ζαν Ζενέ Οδυσσέας Ελύτης Σκηνοθεσία: Δημήτρης Χατζημάρκος Εκάλη Σώκου, Ρένη Πιττακή. Μ. Γεωργίου
1967-68 Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε Λουίτζι Πιραντέλο Μάριος Πλωρίτης Σοφία Ζαραμπούκα Κώστας Μπάκας, Αγγελική Καπελλαρή, Γιώργος Λαζάνης, Ρένη Πιττακή, Δημήτρης Χατζημάρκος, Εύα Κοταμανίδου, Μίνα Αδαμάκη, Βασίλης Καζάν, Εκάλη Σώκου, Μ. Βοσταντζή, Α. Αλεξανδράκη, Νίκος Κούρος, Γιάννης Μόρτζος, Δ. Αστεριάδης κ.ά.
1969-70

Πρώτη παράσταση: Θέατρο Aldwych, Λονδίνο 19/5/1969.

Λυσιστράτη Αριστοφάνης Κώστας Βάρναλης Φαίδων Πατρικαλάκης Γιάννης Μαρκόπουλος Λυσιστράτη: Νέλλη Αγγελίδου, Κλεονίκη: Θύμιος Καρακατσάνης, Μυρρίνη: Εκάλη Σώκου, Λαμπιτώ: Ρένη Πιττακή, Κινησίας: Δημήτρης Χατζημάρκος.

Η παράσταση περιόδευσε στο Λονδίνο το 1969 και ξαναπαίχτηκε το 1970 με την ίδια διανομή.

1970-71 Το παιχνίδι της σφαγής Ευγένιος Ιονέσκο Παύλος Μάτεσις Σάββας Χαρατσίδης Γιώργος Λαζάνης, Δημήτρης Χατζημάρκος, Ε. Ιγγλέση, Αλίκη Αλεξανδράκη, Μάγια Λυμπεροπούλου, άνια Πιττακή, Εύα Κοταμανίδου, Εκάλη Σώκου, Θ. Τσακοπούλου, Μίνα Αδαμάκη, Δ. Αθανασόπουλος, Νίκος Μπουσδούκος, Γ. Δεγαΐτης, Θύμιος Καρακατσάνης, Γιάννης Μόρτζος, Γιώργος Αρμένης, Γ. Ευδαίμων, Β. Αντωνόπουλος, Π. Ζαργάνης, Μ. Μπασιάς.
1971-72

(9 Φεβρουαρίου)

Αντόνιο ή Το μήνυμα Λούλα Αναγνωστάκη Σάββας Χαρατσίδης

(+κοστούμια)

Γιάννης Δεγαΐτης, Αλεξάνδρα Λαδικού, Ρένη Πιττακή, Τάκης Χρυσικάκος, Ειρήνη Ιγγλέση, Νίκος Μπουσδούκος, Γιώργος Μόρτζος, Εκάλη Σώκου (στο ρόλο της Τζούντιθ), Γιώργος Αρμένης, Βαλεντίνη Μουτάφη κ.ά.
1972-73 Γκουέρνικα-Λαβύρινθος Φερνάντο Αρραμπάλ Σταματίου Κώστας

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Χατζημάρκος

Φαίδων Πατρικαλάκης

(+κοστούμια)

Βασίλης Τενίδης (μουσική της Γκουέρνικα) Η Ε. Σώκου έπαιζε στο πρώτο μέρος, «Γκουέρνικα»

Φαντσου: Γιώργος Αρμένης. Λίρα:Εκάλη Σώκου. Μία γυναίκα: Βάνα Παρθενιάδου. Η κόρη της: Μελίνα Παπανέστωρος. Ο συγγραφέας: Πάνος Χρυσικάκος. Ο δημοσιογράφος: Κώστας Χαλκιάς. Ένας άνδρας με στολή: Τάκης Μαργαρίτης

1976-77 Κομμάτια και θρύψαλα Γιώργος Σκούρτης Στην Πάλη, το τέταρτο κομμάτι του Β' μέρους, έκανε τη μητέρα[13]. Πατέρας: Δημήτρης Χατζημάρκος Γιος: Χάρης Σώζος / Μανώλης Βαμβακούσης.

Η παράσταση παίχτηκε για τρείς συνεχείς περιόδους.[14] Το καλοκαίρι του '77 και τον επόμενο χειμώνα.

1977-78 Το φαγκότο Θανάσης Κωσταβάρας Σκηνοθεσία: Μίμης Κουγιουμτζής Ιωάννα Παπαϊωάννου

(+κοστούμια)

Μουσική επιμέλεια: Ρηνιώ Παπανικόλα Στράτος Παχής,

Γιάννης Δεγαΐτης, Μελίνα Βαμβακά, Εκάλη Σώκου (χήρα) Κώστας Τσαπέκος, Βάνα Παρθενιάδου, Περικλής Μουστάκης, Χρίστος Νίνης, Ράσμυ Τσόπελα, Βασίλης Παπαβασιλείου, Θανάσης Καραγιάννης, Κατερίνα Γώγου, Αννίτα Σαντοριναίου Κος Ευσεβίου…Ανδρέας Γαλανόπουλος, Ράνια Νικολαΐδου, Όλγα Δαμάνη, Γιάννης Ρήγας, Δημήτρης Οικονόμου, Γιάννης Καρατζογιάννης

1978

(καλοκαίρι)

Ένα αίσιον συνοικέσιον και άλλα εγκεφαλικά επεισόδια

3o επεισόδιο: "Βαλς Εζιτασιόν"

Πάρις Τακόπουλος σκηνοθεσία: Δημήτρης Χατζημάρκος Διονύσης Φωτόπουλος

(+ κοστούμια)

Η Εκάλη Σώκου έπαιζε στο 3ο επεισόδιο, "Βαλς Εζιτασιόν", μαζί με τον Περικλή Μουστάκη.
1979-80

(19/10/1979)

Οι φίλοι Κώστας Μουρσελάς σκηνοθεσία: Γιώργος Λαζάνης Δαμιανός Ζαρίφης Στο Θέατρο Βεάκη-Λαϊκή Σκηνή
1981-82

(και 1982-83)

Πρόσωπα μέσα στο χρόνο

(Καμπανέλλης, Ουίλλιαμς, Πιραντέλλο, Μπρεχτ, Στρίντμπεργκ, Τσέχωφ) Η Ε.Σ. έπαιζε στο 2ο κομμάτι, "Χαιρετισμούς στη Μπέρτα"

Τεννεσή Ουίλλιαμς Νίκος Γκάτσος Δημήτρης Μυταράς

(+ κοστούμια)

Στο μονόπρακτο "Χαιρετισμούς στη Μπέρτα"

Θέατρο στο ραδιόφωνο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Τζον Πρίσλεϊ: Ο ανακριτής έρχεται (εκπομπή Το Θέατρο της Τετάρτης, 6 Αυγούστου 1952). Διασκευή: Εκάλη Σώκου, σκηνοθεσία: Κάρολος Κουν.
  • Θόρντον Ουάϊλντερ: Η μικρή μας πόλη Μετάφραση Μίνου Βολανάκη
  • Τενεσί Ουίλιαμς: Λεωφορείο ο Πόθος (1954). Σκηνοθεσία: Κάρολος Κουν, μετάφραση: Νίκος Γκάτσος, μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, ηχογράφηση στο Ζάππειο. Παίζουν: Μελίνα Μερκούρη, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Τόνια Καράλη, Δημήτρης Χατζημάρκος, Κώστας Μπάκας, Δημήτρης Μπάλλας, Νίκος Μπιρμπίλης, Τασσώ Καββαδία, Εκάλη Σώκου (στο ρόλο της Στέλλας, αδελφής της Μπλανς Ντυμπουά).[15].

Θέατρο στην τηλεόραση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θόρντον Ουάϊλντερ: "Η μικρή μας πόλη" σε μετάφραση Μίνωα Βολανάκη, παρουσιάστηκε στο Θέατρο της Δευτέρας της ΕΡΤ στις 31/1/1978 σε σκηνοθεσία Σταμάτη Χονδρογιάννη με τους Νίκο Χατζίσκο, Πίτσα Μπουρνόζου, Ντίνο Αυγουστίδη, καθώς και στο ραδιόφωνο (η Εκάλη Σώκου στο ρόλο της Myrtle Webb, μητέρα της Έμιλυ). Επαναπροβλήθηκε το 2008 μετά από ψηφιακή αναπαλαίωση και μετέπειτα κυκλοφόρησε σε DVD από το περιοδικό Ραδιοτηλεόραση τον Ιούνιο του 2009 (2ο DVD της σειράς "Πολιτισμική Ταινιοθήκη ΕΡΤ").

Τηλεοπτικές συνεντεύξεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

"Το πορτραίτο της Πέμπτης", εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού (1976)

Για την παράσταση "Αυλή των θαυμάτων" του Ιάκωβου Καμπανέλλη.

Όσο για την παράσταση δεν είμαι βέβαιος αν αυτό το κράμα νατουραλισμού και μυστικοπάθειας που τη χαρακτήριζε, ωφέλησε το έργο και υπογράμμισε την ανθρωπιά του. Ο κ. Γ. Λαζάνης στο ρόλο τον Ιορδάνη δεν απέφυγε την υπερβολή και την κατάχρηση της λεπτομέρειας που συνήθως βάζει σε δεύτερη μοίρα το κύριο χαρακτηριστικό μιας μορφής. Το ίδιο θα λέγαμε και για την κ. Νέλλη Αγγελίδου, που υποδύθηκε το χαρακτηριστικό ρόλο της Αννετώς. Πιο μετρημένο και άνετο ήταν το παίξιμο της κ. Β. Ζαβιτσιάνου (Όλγα), του κ. Μπάκα (Στέλιος), της κ. Μ. Κωναταντάρου (Ντόρα), του κ. Ν. Μπιρμπίλη (Στράτος), του κ. Δ. Χατζημάρκου (Μπάμπης) και της κ. Ελένης Παπαγιάννη (Μαρία). Η κ. Εκάλη Σώκου στο ρόλο της Βούλας δεν ήταν απαραίτητο να καταφύγη στο γκροτέσκο προκειμένου να υπογραμμίσει τις κωμικοτραγικές παλινωδίες της. (ΛΕΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ «ΑΘΗΝΑΪΚΗ», Δεκέμβριος 1957)[16]

Οι ηθοποιοί - όλοι ανεξαιρέτως - απέδωσαν τους ρόλους τους με κατανόησι δημιουργική, και σε σύνολο δεμένο αψεγάδιαστα. Ιδιαιτέρως αναφέρω τον κ. Μπάκα, που επωμίσθη επιτυχέστατα το δυσκολώτερο ρόλο του έργου. Παραλλήλως οι κ.κ. Χατζημάρκος, Μπιρμπίλης, Λαζάνης, Μπάλας και Χρηστίδης απετέλεσαν ένα εξαίρετον «ανδρικόν» σύνολον. Αλλά και το «γυναικείον» σύνολον δεν υστέρησε, με επί κεφαλής την κ. Αγγελίδου, πραγματικά αξιοθαύμαστη στο ρόλο της «ξυνισμένης» μέγαιρας. Το κοκοτίδιον που δημιούργησε η δις. Κωνσταντάρου ήταν σπαρταριστό, όπως κι η νευρωτική γυναικούλα που απέδωσε η κ. Εκάλη Σώκου. Σημειώνω την επιτυχή διαγραφή του ρόλου της γυναίκας του ναυτικού από τη δίδα Παπαγιάννη. Τέλος, η δις Βέρα Ζαβιτσιάνου, όπως πάντοτε, ερμήνευσε το ρόλο της με εσωτερικότητα.

(Μ.Καραγάτσης, εφημ. Βραδυνή, Δεκέμβριος 1957, δημοσιευμένη και στο «Καμπανέλλης Ι., Θέατρο, τόμος Α' Η αυλή των θαυμάτων»)[17]

  1. 1 2 3 4 www.catisart.gr/ekalh/.
  2. www.theatro-technis.gr/apofoitoi-1950/.
  3. www.retrodb.gr/wiki/index.php/Δημήτρης_Χατζημάρκος.
  4. www.naftemporiki.gr/story/853204/pethane-i-ithopoios-ekali-sokou.
  5. «Θέατρο Τέχνης: Απόφοιτοι». Θέατρο Τέχνης.
  6. «Ματαίωση της παράστασης με την Ε. Σώκου μετά από παρέμβαση της Χελένε Βάιγκελ».
  7. Σώκου, Ροζίτα. Ο αιώνας της Ροζίτας (βιβλίο Α', βιβλίο Β'). Αθήνα: Οδός Πανός (Σιγαρέτα). σελ. Κεφ. "Το Σωκέϊκο και ο πατέρας μου". ISBN ISBN: 978-960-477-298-8 Check |isbn= value: invalid character (βοήθεια).
  8. Σώκου, Ροζίτα. «8». Ο αιώνας της Ροζίτας, βιβλίο Β'. Αθήνα: Οδός Πανός (Σιγαρέτα). σελ. Υποκεφάλαιο: "Η εξαδέλφη Εκάλη και το Θέατρο Τέχνης". ISBN ISBN: 978-960-477-303-9 Check |isbn= value: invalid character (βοήθεια).
  9. «Η παράσταση Αχ αυτά τα φαντάσματα το 1963 και επετειακά 49 χρόνια μετά».
  10. «Περιοδικό Θεατρικά τετράδια αρ. 43, αφιέρωμα στην Λούλα Αναγνωστάκη (αρχείο pdf 2,1 Mb)» (PDF).
  11. «Αναφορά στην παράσταση του 1965 με Κουγιουμτζή - Σώκου με αφορμή νεώτερη παράσταση, από άρθρο στον ιστοχώρο tovima.gr».
  12. «Συνέντευξη της Νόνικας Γαληνέα (αρχείο pdf, 2,11 Mb)» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2014.
  13. «Τεκμήριο από ψηφιοποιημένες συλλογές ΕΛΙΑ - παραστατικές τέχνες - θεατρικά προγράμματα». Ελληνικό λογοτεχνικό και ιστορικό αρχείο (ΕΛΙΑ).
  14. «Ριζοσπάστης: Ζωή "κομμάτια και θρύψαλα"».
  15. «Στοιχεία και αρχείο ήχου από την ραδιοφωνική θεατρική απόδοση του έργου του Τ. Ουίλιαμς Λεωφορείο ο Πόθος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2014.
  16. «Κριτική της παράστασης Αυλή των θαυμάτων δημοσιευμένη στην εφημερίδα Αθηναϊκή».
  17. «Κριτική του Μ. Καραγάτση στην παράσταση του έργου «Η αυλή των θαυμάτων»». Πολιτιστικός Θησαυρός της Ελληνικής Γλώσσας. Ανακτήθηκε στις 31/11/2025. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)[νεκρός σύνδεσμος]