Δημήτρης Χατζημάρκος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δημήτρης Χατζημάρκος
Dimitris Xatzimarkos.JPG
Γέννηση1919
Θάνατος24  Φεβρουαρίου 1978
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
ΣπουδέςΑνωτέρα Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν» (1946)
Ιδιότηταηθοποιός θεάτρου και θεατρικός σκηνοθέτης
ΣύζυγοςΕκάλη Σώκου (1959–1978)
ΤέκναΑνδρέας Κάρολος Χατζημάρκος

Ο Δημήτρης (Μήτσος) Χατζημάρκος (1919 – 24/02/1978) υπήρξε Έλληνας θεατρικός ηθοποιός. Είχε δημιουργήσει πολλές σημαντικές ερμηνείες επί σκηνής. Ήταν κυρίως δραματικός ηθοποιός, με χαρακτηριστικά ρολίστα, με αξιόλογες ερμηνείες και σε κωμικούς ρόλους.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1919 στον Πειραιά. Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Εκάλη Σώκου, με την οποία είχε αποκτήσει έναν γιο. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης το 1946.[1] Εργάστηκε αποκλειστικά στο θέατρο, κυρίως ως ηθοποιός, δευτερευόντως και ως σκηνοθέτης. Περιστασιακά, κατά τη δεκαετία 1948–1958, συνεργάστηκε με διάφορους άλλους θιάσους, όπως της Κατερίνας Ανδρεάδη, του Εθνικού Θεάτρου, του Κώστα Μουσούρη και του Βασίλη Διαμαντόπουλου. Κυρίως, όμως, υπήρξε επί σειρά ετών συνεργάτης στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν (1943–1978) και στην ομώνυμη δραματική σχολή.[2] Από το 1968 ο «ρόλος» και οι αρμοδιότητές του μέσα στο Θέατρο Τέχνης διευρύνθηκαν, καθώς συμμετείχε μαζί με τους Κάρολο Κουν, Γιώργο Λαζάνη και Μίμη Κουγιουμτζή στην αλλαγή της νομικής μορφής του Θεάτρου Τέχνης κατά την οποία από προσωποπαγής θεατρική επιχείρηση μετατράπηκε σε μη κερδοσκοπικό οργανισμό.[3] Πέθανε ξαφνικά στις 24–02–1978, έπειτα από καρδιακό επεισόδιο,[4] και κηδεύτηκε στο κοιμητήριο του Κόκκινου Μύλου στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Επαγγελματική πορεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη επαγγελματική εμφάνιση του Δ. Χατζημάρκου στο θέατρο πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1945, πριν ακόμα ολοκληρώσει τη φοίτησή του στη δραματική σχολή, ερμηνεύοντας τον ρόλο του Ντιούντ στην παράσταση του Θεάτρου Τέχνης Στα Καπνοτόπια.[5] Την ίδια χρονιά, με τον θίασο της Κ. Ανδρεάδη συμμετείχε στην παράσταση Μικρές Αλεπούδες (Νοέμβριος 1945). Από το 1946, ως απόφοιτος πλέον, συνέχισε τη συνεργασία του με το Θέατρο Τέχνης σε παραστάσεις πολλών σημαντικών έργων, κυρίως της μοντέρνας δραματουργίας (Γυάλινος Κόσμος, Πόθοι κάτω από τις λεύκες, Ματωμένος Γάμος κ.ά.). Παράλληλα, η συνεργασία του με τον Κάρολο Κουν ως σκηνοθέτη, επεκτάθηκε και σε άλλους θιάσους —κυρίως κατά την περίοδο της αναστολής λειτουργίας του Θεάτρου Τέχνης, (1950/51–1953/54). Συνεργάστηκαν με τον θίασο της Κ. Ανδρεάδη το καλοκαίρι του 1948 (Το ευλαβικό γύναιο / Ο Απόλλων του Μπελλάκ και Χρυσή μου Ρουθ), τον θίασο του Βασίλη Διαμαντόπουλου το καλοκαίρι του 1953 (Οι εκατομμυριούχοι της Νάπολης, Το φιόρο του λεβάντε, Ο άνθρωπος, το κτήνος και η αρετή), αλλά και με το Εθνικό Θέατρο από το 1951 ως το 1953 (Άνθρωποι και ποντίκια, Τρεις αδελφές, Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, Ο θείος Βάνιας).[6] Στο Εθνικό Θέατρο ο Δ. Χατζημάρκος συνεργάστηκε, επίσης, με τον σκηνοθέτη Σωκράτη Καραντινό στις Νεφέλες (1951), τον Αλέξη Σολομό στα έργα Καίσαρ και Κλεοπάτρα (1952) και Το χειμωνιάτικο παραμύθι (1952) και με τον Κωστή Μιχαηλίδη στο Σταυροδρόμι (1952). Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, εντάχθηκε για δύο παραστάσεις στον θίασο του Κώστα Μουσούρη (Μίστερ Ρόμπερτς, 1950 και Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ, 1956).

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 έως και τον θάνατό του (1978), αφοσιώθηκε αποκλειστικά στις παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης και αποτέλεσε έναν από τους βασικούς ερμηνευτές του. Παρά το γεγονός ότι η κριτική, κατά καιρούς, έκανε λόγο για τυποποίηση σε κάποιες από τις ερμηνείες του, του αναγνώρισε χαρακτηριστικά, όπως η εργατικότητα και η ερμηνευτική «συνέπεια», ακόμα και στους μικρούς σε έκταση ρόλους.[7] Από την πληθώρα των παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε κατά την εικοσαετία αυτή, η σύγχρονή του κριτική ξεχώρισε και μνημόνευσε αρκετές από τις ερμηνείες του. Ενδεικτικά, ιδιαίτερες αναφορές έχουν γίνει για την ερμηνεία του στην ιστορική παράσταση των Περσών, στον σπηλαιώδη και εμφατικό λόγο του.[8] Επίσης, επαινέθηκε για την ερμηνεία του στον μονόλογο του Άρθουρ Μίλερ Από Δευτέρα σε Δευτέρα,[9] ενώ η ερμηνεία του στον μονόλογο του Σάμιουελ Μπέκετ Η τελευταία ταινία του Κραππ (1963) χαρακτηρίστηκε ως «έξοχη ηθοποιία»[10]. Ο Ευγένιος Ιονέσκο —όπως παραθέτει μεταγενέστερα ο Β. Παγκουρέλης— όταν είδε την παράσταση του Θεάτρου Τέχνης Ο βασιλιάς πεθαίνει, αναφέρθηκε στον Δ. Χατζημάρκο λέγοντας «Είδα το έργο μου με τον καταπληκτικότερο ηθοποιό στον βασικό ρόλο...».[11] Το καλοκαίρι του 1977 πραγματοποίησε τις τελευταίες του θεατρικές εμφανίσεις στις παραστάσεις Βάκχες και Κομμάτια και Θρύψαλα.

Την περίοδο 1967/68 πραγματοποίησε την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα, πάντα στους κόλπους του Θεάτρου Τέχνης, με την παράσταση του έργου του Ζαν Ζενέ Οι δούλες. Η παράσταση σημείωσε επιτυχία και αποτέλεσε την έναρξη μιας νέας εποχής για το Θέατρο Τέχνης,[12] καθώς ήταν η πρώτη παράσταση που δεν σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Κ. Κουν. Ακολούθησαν οι σκηνοθεσίες των παραστάσεων: ΓκουέρνικαΛαβύρινθος (1972/73), Το φιόρο του Λεβάντε (καλοκαίρι 1976), Ένα αίσιον συνοικέσιον και άλλα εγκεφαλικά επεισόδια (καλοκαίρι 1978). Από τη δεκαετία του 1950, ο Δ. Χατζημάρκος άρχισε να διδάσκει στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης μακιγιάζ, υποκριτική κ.ά. Τέλος, συμμετείχε σε ραδιοφωνικές ηχογραφήσεις θεατρικών έργων, όπως τα: Λάμπρος και Μαρία του Μανώλη Σκουλούδη (1954), Το Άλογο Του Θανάση του Νότη Περγιάλη (1954), Δωδέκατη Νύχτα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ (1956), Τα Εκατομμύρια Του Αρλεκίνου του Διονύσιου Ρώμα (1956), Η Ελλάς και ο Ξένος του Γεώργιου Λασσάνη (1956), Μπέκετ, η Τιμή του Θεού του Ζαν Ανούιγ (1960), Το Παράθυρο του Νίκου Πολίτη (1960) κ.ά.

Καλλιτεχνική παρουσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραστασιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

I. Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Δ. Χατζημάρκος εργάστηκε ως σκηνοθέτης.

II. Πίνακας θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Δ. Χατζημάρκος ως ηθοποιός.

Αυτός ο κατάλογος ενημερώνεται περιοδικά με μηχανικό τρόπο από ένα bot. Επεξεργασίες σε αυτό τον κατάλογο από χρήστες με το συνηθισμένο «χειροκίνητο» τρόπο θα αναιρεθούν με την επόμενη ανανέωση από το bot!

WQS | PetScan | YASGUI | Βρείτε εικόνες
σεζόν παράσταση ρόλος θίασος θέατρο σκηνοθέτης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1946/1947 Ο γυάλινος κόσμος Τομ Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Αλίκης Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1946/1947 Πόθοι κάτω από τις λεύκες Ήμπεν Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Αλίκης Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1947/1948 Ματωμένος γάμος Γαμπρός Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Αλίκης Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1947/1948 Το ευλαβικό γύναιο - Ο Απόλλων του Μπελλάκ Νέγρος
Κύριος Κραστόν
Θίασος Κατερίνας - Ελεύθερος Καλλιτεχνικός Οργανισμός Θέατρο Κατερίνας Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1947/1948 Χρυσή μου Ρουθ Σμηνίας Τσουκ Βίνσεντ Θίασος Κατερίνας - Ελεύθερος Καλλιτεχνικός Οργανισμός Θέατρο Κατερίνας Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1948/1949 Αχ, αυτά τα φαντάσματα Ραφαέλε (μαύρη ψυχή) Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Αλίκης Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1949/1950 Ο θάνατος του εμποράκου Χάππυ Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Rex - Κοτοπούλη Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1949/1950 Μπολερό Λωράν Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Rex - Κοτοπούλη Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1949/1950 Άννα Λουκάστα Στάνλεϊ Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Rex - Κοτοπούλη Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1949/1950 Ανώμαλος προσγείωσις Σωτήρης Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Μακέδο Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1950/1951
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1951/1952
Τρεις αδελφές Φεραπόντ Εθνικό Θέατρο Ελλάδας Εθνικό Θέατρο - Κτίριο Τσίλερ Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1951/1952 Νεφέλαι Ξανθίας Εθνικό Θέατρο Ελλάδας Εθνικό Θέατρο - Κτίριο Τσίλερ Σωκράτης Καραντινός
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1951/1952 Σταυροδρόμι Πιτσίλης Εθνικό Θέατρο Ελλάδας Εθνικό Θέατρο - Κτίριο Τσίλερ Κωστής Μιχαηλίδης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1952/1953 Ο θείος Βάνιας Τελιέγκιν Εθνικό Θέατρο Ελλάδας Εθνικό Θέατρο - Κτίριο Τσίλερ Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1952/1953 Το φιόρο του Λεβάντε Τάκης Μαρουλίδης Θίασος Βασίλη Διαμαντόπουλου Θέατρο Ντο Ρε Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1952/1953 Ο άνθρωπος, το κτήνος και η αρετή Κύριος Τοτός Θίασος Βασίλη Διαμαντόπουλου Θέατρο Ντο Ρε Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1955/1956 Βυσσινόκηπος Φιρς Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1955/1956 Το αλέτρι και τ' άστρα Κόουβυ Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1955/1956 Το αυγουστιάτικο φεγγάρι Σακινι Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1957/1958 Η αυλή των θαυμάτων Μπάμπης Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1963/1964 Ο παγοπώλης έρχεται Χάρρυ Χόουπ Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1963/1964 Αχ, αυτά τα φαντάσματα Πασκουάλε Λοτζακόνο (πονεμένη ψυχή) Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1966/1967 Ο γυρισμός Μαξ Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1968/1969 Περιμένοντας τον Γκοντό Βλαντιμίρ Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1969/1970 Το τέλος του παιχνιδιού Χαμ Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1971/1972 Η βέρα - Το τάβλι Προκόπης Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1973/1974 Βικτόρ ή τα παιδιά στην εξουσία Στρατηγός Εσιέν Λονσεγκύρ Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1975/1976 Τρεις αδελφές Τσεμπουτίκιν Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Βεάκη Κάρολος Κουν
Τέλος αυτόματα δημιουργημένου καταλόγου.

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Ραδιοφωνικές παραστάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Συγγραφέας
1954 Λάμπρος και Μαρία Μανώλης Σκουλούδης
1954 Το Άλογο Του Θανάση Νότης Περγιάλης
1956 Δωδέκατη Νύχτα Ουίλιαμ Σαίξπηρ
1956 Τα Εκατομμύρια Του Αρλεκίνου Διονύσιος Ρώμας
1956 Η Ελλάς και ο ξένος Γεώργιος Λασσάνης
1960 Μπέκετ, η τιμή του Θεού Ζαν Ανούιγ
1960 Το παράθυρο Νίκος Πολίτης

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Απόφοιτοι 1946». Θέατρο Τέχνης - Καρόλου Κουν: Δραματική Σχολή: Απόφοιτοι. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2020. 
  2. Έξαρχος, Θεόδωρος (1996). Έλληνες ηθοποιοί. «Αναζητώντας τις ρίζες»: έτος γέννησης από 1990 μέχρι 1925 (Ν–Ω), τόμος Β2. Αθήνα – Γιάννινα: Δωδώνη, σελ. 489–490.
  3. Κλεάνθης, Φ. (25/10/1968). «Ο Κ. Κουν φροντίζει για τη διαδοχή του». Τα Νέα [Αθήνα]. 
  4. Παγκουρέλης, Βάιος (25/02/1978). «Ο Δημήτρης Χατζημάρκος έφτασε χτες στο οριστικό "Τέλος του Παιχνιδιού"». Το Βήμα [Αθήνα]: σελ. 4. 
  5. Μαυρομούστακος, Πλάτων (2008). Κάρολος Κουν: οι παραστάσεις. Αθήνα: Μουσείο Μπενάκη. σελ. 105. ISBN 978-960-8347-99-1. 
  6. «Πρόσωπα: Χατζημάρκος, Δημήτρης». Εθνικό θέατρο – Ψηφιακό Αρχείο. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2020. 
  7. «Το Δίμηνο». Θέατρο ΙΑ' (61/63): 119–120. Γενάρης – Ιούνης 1978. https://ejournals.lib.uoc.gr/index.php/theatre/issue/view/106/ΘΕΑΤΡΟ%20Τόμος%20ΙΑ%27%2C%20Τεύχος%2061-63%2C%20Γενάρης%20-%20Ιούνης%201978. Ανακτήθηκε στις 30/08/2020. 
  8. Δρομάζος, Στάθης (11/08/1976). «Οι "Πέρσες" του Αισχύλου. Στο Φεστιβάλ Επιδαύρου από το Θέατρο Τέχνης. Θεατρική κριτική». Η Καθημερινή [Αθήνα]. 
  9. Καραγάτσης, Μ. (1999). «Δυο μονόπρακτα του Μίλλερ, Θίασος Κουν – Θέατρο Τέχνης, εφ. Βραδυνή, 16/10/1957». Μ. Καραγάτσης Κριτική Θεάτρου, 1946–1960. Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας. σελ. 507. 
  10. Κλάρας, Μπάμπης (06/05/1963). «"Πρωτοποριακό κουαρτέττο". Κριτική θεάτρου». Βραδυνή [Αθήνα]. 
  11. Παγκουρέλης, Βάιος. ό.π.
  12. Ιωαννίδης, Γρηγόρης (2010–2011). «Συμβολή στην έρευνα για το θέατρο στα χρόνια της δικτατορίας: το ρεπερτόριο του Θεάτρου Τέχνης». Επιστημονική Επετηρίς της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών 42: 311. http://epub.lib.uoa.gr/index.php/epetirisphil/article/viewFile/2058/1788. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δρομάζος, Στάθης. «Οι "Πέρσες" του Αισχύλου. Στο Φεστιβάλ Επιδαύρου από το Θέατρο Τέχνης. Θεατρική κριτική», Η Καθημερινή [Αθήνα], 11/08/1976.
  • Έξαρχος, Θεόδωρος. Έλληνες ηθοποιοί. «Αναζητώντας τις ρίζες»: έτος γέννησης από 1990 μέχρι 1925 (Ν–Ω), τόμος Β2. Αθήνα – Γιάννινα: Δωδώνη, 1996.
  • Ιωαννίδης, Γρηγόρης. «Συμβολή στην έρευνα για το θέατρο στα χρόνια της δικτατορίας: το ρεπερτόριο του Θεάτρου Τέχνης», Επιστημονική Επετηρίς της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών 42 (2010–2011), σ. 297–322.
  • Καραγάτσης, Μ. «Δυό μονόπρακτα του Μίλλερ, Θίασος Κουν – Θέατρο Τέχνης, εφ. Βραδυνή, 16–10–1957», στο Βιβιλάκης, Ιωσήφ (επιμ.) Μ. Καραγάτσης Κριτική Θεάτρου, 1946 –1960. Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1999.
  • Κλάρας, Μπάμπης. «Κριτική θεάτρου: "Πρωτοποριακό κουαρτέττο"», Βραδυνή [Αθήνα], 06/05/1963.
  • Κλεάνθης, Φ. «Ο Κ. Κουν φροντίζει για τη διαδοχή του», Τα Νέα [Αθήνα], 25/10/1968.
  • Μαυρομούστακος, Πλάτων (επιμ). Κάρολος Κουν: οι παραστάσεις. Αθήνα: Μουσείο Μπενάκη, 2008.
  • Παγκουρέλης, Βάιος. «Ο Δημήτρης Χατζημάρκος έφτασε χτες στο οριστικό "Τέλος του Παιχνιδιού"», Το Βήμα [Αθήνα], 25/02/1978.
  • «Το Δίμηνο», Θέατρο, ΙΑ', 61/63 (Γενάρης – Ιούνης 1978), σ. 119–120.

Ηλεκτρονικές Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]