Δρίνος (Αλβανία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Δρίνος (αποσαφήνιση).
Δρίνος (Αλβανία)
Skadar, soutok Drinu a Buny v roce 2004.jpg
Άποψη των εκβολών του Δρίνου
ΕκβολέςΑδριατική θάλασσα και Μπούνα
Χώρες ΛεκάνηςΑλβανία
Μήκος280 km
Μέση εκροή352 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο
ΠαραπόταμοιΠριζρένσκα Μπίστριτσα, Ερένικ, Σάλα, Κιρ, Βαλμπόνα, Μαύρος Δρίνος και Λευκός Δρίνος

Ο Δρίνος (αλβανικά: Drin[dɾin] ή Drini [ˈdɾini], σλαβομακεδονικά: Дрим[drim]) είναι ποταμός στη Νότια και Νοτιοανατολική Ευρώπη του οποίου η μία διακλάδωση εκβάλει στην Αδριατική Θάλασσα και η άλλη στον ποταμό Μπούνα. Η λεκάνη απορροής εκτείνεται στην Αλβανία, στο Κοσσυφοπέδιο, στην Ελλάδα, στο Μαυροβούνιο και στη Βόρεια Μακεδονία.[1][2] Ο ποταμός και οι διακλαδώσεις του σχηματίζουν τον Κόλπο του Δρίνου, μία ωκεάνια λεκάνη η οποία περικλείει τη βόρεια αλβανική ακτή της Αδριατικής Θάλασσας.

Με μήκος 335 χλμ., ο Δρίνος είναι ο μακρύτερος ποταμός της Αλβανίας, από τον οποίο τα 285 χλμ. βρίσκονται στην Αλβανία και τα υπόλοιπα στο Κοσσυφοπέδιο και στη Βόρεια Μακεδονία. Ξεκινάει από τη συμβολή των δύο άνω τμημάτων του ποταμού, δηλαδή του Μαύρου και του Λευκού Δρίνου. Πηγάζει από τη Βόρεια Οροσειρά, ρέει δυτικά μέσω των Αλβανικών Άλπεων και των Υψίπεδων Ντουκαγίνι και τελικά εκβάλει στην Αδριατική Θάλασσα, μεταξύ Σεντσίν και Δυρραχίου. Πολλές φυσικές και τεχνητές λίμνες σχηματίζονται από τον ποταμό ή βρίσκονται σε αυτόν, όπως η λίμνη Φιέρζα και η λίμνη Κομάν.

Βρίσκεται στη Βαλκανική Χερσόνησο στο σταυροδρόμι μεταξύ Ευρώπης και Ασίας. Το ποικίλο κλίμα και η τοπογραφία της λεκάνης του ποταμού έχουν διαμορφώσει μια τεράστια ποικιλία χλωρίδας και πανίδας. Επιπλέον, έχει αναγνωριστεί ως ένα από τα σημαντικότερα Σημεία Βιοποικιλότητας στην Ευρώπη.[3][4] Το Δέλτα του Δρίνου χαρακτηρίζεται ως σημαντική περιοχή πτηνών διεθνούς σημασίας με τον προσδιορισμό του στο πλαίσιο της Διεθνούς Σύμβασης για τα Πτηνά.[5]

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δρίνος πηγάζει κοντά στην πόλη Κούκεσι, στα βορειοανατολικά της Αλβανίας, στη συμβολή του Μαύρου με τον Λευκό Δρίνο. Στη συνέχεια ρέει δυτικά για περίπου 335 χλμ. μέσω των Αλβανικών Άλπεων και της Φιέρζα. Φτάνει στα υψίπεδα Ντουκαγίνι, ρέοντας στη συνέχεια νότια μέσω των Απρίπα ε Γκούριτ, Τοπλάνα, Ντούσμαν, Κομάν, Βιέρντα Μάζρεκ, Ραγκράμ και Πάλε Λαλέϊ. Στη Βάου ι Ντέγια, εισέρχεται στη χαμηλή πεδιάδα της Σκόδρας και χωρίζεται σε δύο κλάδους. Ο ένας εκβάλει στον κόλπο του Δρίνου στην Αδριατική Θάλασσα νοτιοδυτικά της Λέζα, σχηματίζοντας το Στόμιο του Δρίνου (αλβανικά: Gryk' e Drinit‎). Ο άλλος εκβάλει στον ποταμό Μπούνα κοντά στο Κάστρο Ροζάφα.

Ξεκινώντας τη μέτρηση από τις πηγές του Λευκού Δρίνου[6], το μήκος του ποταμού είναι 335 χλμ., καθιστώντας τον Δρίνο τον μακρύτερο ποταμό της Αλβανίας.[2] Ο Μαύρος Δρίνος πηγάζει από τη λίμνη Οχρίδα κοντά στην Στρούγκα και διέρχεται από την ανατολική Αλβανία και τη δυτική Βόρεια Μακεδονία. Ο Λευκός Δρίνος πηγάζει από το όρος Ζλεμπ, βόρεια της πόλης Ιπέκιο στην επαρχία των Μετοχίων του Κοσσυφοπεδίου και από εκεί ρέει στην Αλβανία.[7]

Στη λεκάνη του περιλαμβάνονται οι διασυνοριακές υπολεκάνες της λίμνης Σκόδρας (μεγαλύτερη λίμνη της Νότιας Ευρώπης)[8], της λίμνης Οχρίδας (μία από τις αρχαιότερες λίμνες στον κόσμο)[9], της Μεγάλης και της Μικρής Πρέσπας και των παραποτάμων του, δηλαδή του Μαύρου Δρίνου, του Λευκού Δρίνου και του Μπούνα. Όλες αυτές οι υπολεκάνες και οι παραπόταμοι φιλοξενούν πολλά είδη θηλαστικών, ανώτερων φυτών, εντόμων, αμφιβίων, ψαριών και πτηνών.

Ο Δρίνος είναι εξαιρετικά σημαντικός για την αλβανική οικονομία, ειδικά για την ηλεκτροπαραγωγή του. Τέσσερις υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις παράγουν το μεγαλύτερο μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας της Αλβανίας (χωρητικότητα άνω των 1200MW). Η τεχνητή Λίμνη Φιέρζα (αλβανικά: Liqeni i Fierzës‎) η οποία σχηματίστηκε από το φράγμα της Φιέρζα είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Αλβανίας με έκταση 73 τ. χλμ.. Η δεύτερη μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη βρίσκεται επίσης σε αυτόν τον ποταμό. Η λίμνη Βάου ι Ντέγια (αλβανικά: Liqeni i Vaut të Dejës‎) καλύπτει έκταση 25 τ. χλμ.. Η κατασκευή του σταθμού ηλεκτροπαραγωγής της Φιέρζα προκάλεσε διαμάχες στη δεκαετία του 1980. Χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία, η αλβανική κυβέρνηση διέταξε την πλήρωση του ταμιευτήρα με νερό, γεγονός που προκαλούσε καταστροφές σε μερικές παραμεθόριες περιοχές του Κοσσυφοπεδίου, τότε μέρος της Γιουγκοσλαβίας. Η κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας διαμαρτυρήθηκε, αλλά δε βρέθηκε καμία λύση. Έτσι, σήμερα, η λίμνη Φιέρζα βρίσκεται ανάμεσα σε Αλβανία και Κοσσυφοπέδιο.[10]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Mala Prosvetina Enciklopedija, 3η έκδοση (1985), Prosveta, (ISBN 86-07-00001-2)
  • Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije, Svjetlost-Sarajevo; (ISBN 86-01-02651-6)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Internationally Shared Surface Water Bodies in the Balkan Region». inweb.gr. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2019. 
  2. 2,0 2,1 Streissguth, Tom (2011). Albania in Pictures. Minneapolis: Twenty-First Century Books, σελ. 12. ISBN 978-0-7613-6378-1. https://books.google.com/books?id=wL_-zcyLn6kC&pg=PA12. 
  3. «Ο φυσικός πλούτος και η κληρονομιά του Δρίνου εμπνέει τις συλλογικές μας δράσεις» (PDF). act4drin.net. σελ. 35-. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2019. 
  4. «Drin River Basin The blue heart of the Balkans» (PDF). mio-ecsde.org. σελ. 4. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2019. 
  5. BirdLife International. «Drini Delta». datazone.birdlife.org (στα English). 
  6. «White Drin River - Visit Kosova What to visit in Istog Drini i Bardhe Waterfall». Visit Kosova. https://viewkosova.com/visit-kosovo/white-drin-river-waterfall/. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2019. 
  7. Tockner, Klement. Uehlinger, Urs (2009). Rivers of Europe. Amsterdam: Academic Press, σελ. 1156. ISBN 978-0-08-091908-9. https://books.google.com/books?id=GDmX5XKkQCcC&pg=PT1156. 
  8. Glöer, Peter; Pesic, Vladimir (28 Μαρτίου 2013). «A new freshwater snail genus (Hydrobiidae, Gastropoda) from Montenegro, with a discussion on gastropod diversity and endemism in Skadar Lake» (στα αγγλικά). ZooKeys 281: 69–90. doi:10.3897/zookeys.281.4409. ISSN 1313-2970. https://zookeys.pensoft.net/article/3771/. 
  9. «Natural and Cultural Heritage of the Ohrid region». whc.unesco.org (στα English). σελίδες UNESCO. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2019. 
  10. Marzouk, Lawrence (27 Μαΐου 2009). «Weekend Break: Lake Vermica». balkaninsight.com. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2019.