Διχοτόμος γωνίας

Στη γεωμετρία, διχοτόμος μιας γωνίας λέγεται η ημιευθεία η οποία έχει αρχή την κορυφή της γωνίας και χωρίζει την γωνία σε δύο ίσες γωνίες.[1]:52[2]:79-89[3][4]
Το θεώρημα της διχοτόμου μιας γωνίας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Θεώρημα — Κάθε σημείο της διχοτόμου μιας γωνίας ισαπέχει από τις πλευρές της και αντιστρόφως κάθε σημείο που ισαπέχει από τις πλευρές της γωνίας ανήκει στη διχοτόμο της.[2]: 79-80 [4]: 26 [5]:75-76
| Απόδειξη |
|
Έστω η γωνία και η διχοτόμος της. Θα αποδείξουμε ότι κάθε σημείο της ισαπέχει από τις πλευρές της γωνίας. Θεωρούμε τυχόν σημείο της . Από το φέρνουμε τις κάθετες στην και στην . Τα ορθογώνια τρίγωνα και έχουν κοινή την υποτείνουσα και τις γωνίες , άρα είναι ίσα ως ορθογώνια με την υποτείνουσα και μία οξεία γωνία ίσες. Συνεπώς . Αντίστροφα, έστω μία γωνία και εσωτερικό της σημείο τέτοιο ώστε να ισαπέχει από τις και , δηλαδή . Θα αποδείξουμε ότι το σημείο είναι σημείο της διχοτόμου της γωνίας . Ενώνουμε το σημείο με την κορυφή και τότε τα ορθογώνια τρίγωνα και έχουν κοινή την υποτείνουσα και τις κάθετες πλευρές άρα είναι ίσα ως ορθογώνια με κοινή υποτείνουσα και μία κάθετη πλευρά ίση. Συνεπώς, . Δηλαδή το σημείο ανήκει στη διχοτόμο της γωνίας . |
Σημείωση: Άμεση συνέπεια του παραπάνω θεωρήματος είναι ότι η διχοτόμος μίας γωνίας είναι ο γεωμετρικός τόπος των σημείων της που ισαπέχουν από τις πλευρές της.
Ιδιότητες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Θεώρημα — Κάθε γωνία έχει μία και μόνο διχοτόμο.[2]: 40
| Απόδειξη | |||||||
|
Έστω η γωνία . Στις πλευρές της και παίρνουμε τα σημεία αντίστοιχα, τέτοια ώστε και το μέσο του ευθυγράμμου τμήματος . Από τα ίσα τρίγωνα και προκύπτει ότι συνεπώς η είναι διχοτόμος της γωνίας . Υποθέτουμε ότι υπάρχει και δεύτερη διχοτόμος της γωνίας και έστω το σημείο τομής της με την . Από τα ίσα τρίγωνα και προκύπτει ότι δηλαδή το σημείο είναι μέσο του ευθυγράμμου τμήματος . Αυτό είναι άτοπο διότι το ευθύγραμμο τμήμα έχει ένα μόνο μέσο.
|
Πόρισμα — Η διχοτόμος μίας γωνίας είναι και άξονας συμμετρίας της γωνίας.
Θεώρημα — Η γωνία των διχοτόμων δύο εφεξής γωνιών ισούται με το ημιάθροισμα των δύο αυτών γωνιών.
| Απόδειξη | |||||||
|
Έστω οι εφεξής γωνίες και . Χαράζουμε τις διχοτόμους τους και αντίστοιχα. Θα αποδείξουμε ότι η γωνία . Είναι,
|
Θεώρημα — Οι διχοτόμοι δύο εφεξής και παραπληρωματικών γωνιών είναι κάθετες.
Θεώρημα — Οι διχοτόμοι δύο κατακορυφήν γωνιών είναι αντικείμενες ημιευθείες.[2]: 79-80
| Απόδειξη | |||||||
|
Θεωρούμε τις ευθείες και οι οποίες τέμνονται στο σημείο Ο και τις διχοτόμους και των κατακορυφήν γωνιών και αντίστοιχα.
Η γωνία γράφεται ως
|
Θεώρημα — Αν δύο γωνίες έχουν τις πλευρές τους παράλληλες, τότε οι διχοτόμοι τους είναι παράλληλες ή κάθετες.
| Απόδειξη |
|
Θεωρούμε τις γωνίες και οι οποίες έχουν και . Οι γωνίες αυτές θα είναι ίσες ή παραπληρωματικές (βλέπε Ιδιότητες γωνίας). Αν οι γωνίες είναι ίσες τότε οι διχοτόμοι τους είναι παράλληλες. Αν οι γωνίες είναι παραπληρωματικές τότε οι διχοτόμοι τους είναι κάθετες. |
Θεώρημα — Αν δύο γωνίες έχουν τις πλευρές τους κάθετες, τότε οι διχοτόμοι τους είναι παράλληλες ή κάθετες.
| Απόδειξη |
|
Θεωρούμε τις γωνίες και οι οποίες έχουν και . Οι γωνίες αυτές θα είναι ίσες ή παραπληρωματικές (βλέπε Ιδιότητες γωνίας). Αν οι γωνίες είναι ίσες τότε οι διχοτόμοι τους είναι παράλληλες. Αν οι γωνίες είναι παραπληρωματικές τότε οι διχοτόμοι τους είναι κάθετες. |
Γεωμετρική κατασκευή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Η διχοτόμος μίας γωνίας μπορεί να κατασκευαστεί με κανόνα και διαβήτη ως εξής:
- Διαγράφουμε έναν κύκλο με κέντρο το σημείο τομής των δύο πλευρών της γωνίας.
- Θεωρούμε και τα δύο σημεία τομής του κύκλου με τις δύο πλευρές της γωνίας.
- Διαγράψουμε δύο κύκλους με κέντρα τα και και ακτίνα ίση με τον αρχικό. Οι δύο αυτοί κύκλοι τέμονται σε δύο σημεία εκ των οποίων το ένα είναι το .
- Η ημιευθεία που ενώνει τα δύο αυτά σημεία είναι η διχοτόμος.
Αναλυτική γεωμετρία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Έστω δύο ευθείες με εξισώσεις:
Οι διχοτόμοι της οξείας και της αμβλείας γωνίας μεταξύ των δύο ευθειών έχουν εξισώσεις
και
Ο τύπος αυτός προκύπτει από τον τύπο για την απόσταση σημείου από ευθεία.
Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ελληνικά άρθρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ν. Μαρκάκης (1982). «Παραλληλία και καθετότητα στη διχοτόμο». Ευκλείδης Β΄ (3): 160-164. http://niobe.hms.gr/apothema/?s=sa&i=3135.
Ξενόγλωσσα άρθρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Constantia, Mary (1964). «Dr. Hopkins' proof of the angle bisector problem». The Mathematics Teacher 57 (8): 539-541. https://www.jstor.org/stable/27957138.
- Smith, T. Knape (Φεβρουαρίου 1969). «184. Angle bisector theorems». The Mathematical Gazette 53 (383): 58–59. doi:. https://archive.org/details/sim_mathematical-gazette_1969-02_53_383/page/58.
- Abu-Saymeh, Sadi; Al-Momani, Yaqeen; Hajja, Mowaffaq; Hayajneh, Mostafa (Νοεμβρίου 2021). «Long medians and long angle bisectors». The Mathematical Gazette 105 (564): 397–409. doi:.
- Mironescu, Petru; Panaitopol, Laurentiu (Ιανουαρίου 1994). «The Existence of a Triangle with Prescribed Angle Bisector Lengths». The American Mathematical Monthly 101 (1): 58–60. doi:. https://archive.org/details/sim_american-mathematical-monthly_1994-01_101_1/page/58.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Τόγκας, Πέτρος Γ. (1957). Θεωρητική Γεωμετρία. Αθήνα: Πέτρου Γ. Τόγκα.
- 1 2 3 4 Ταβανλής, Χ. Επίπεδος Γεωμετρία. Αθήνα: Ι. Χιωτελη.
- ↑ Πανάκης, Ιωάννης (1974). Μαθηματικά Δ'-Ε'-ΣΤ' Γυμνασίου Τόμος Δεύτερος. Αθήνα: Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων.
- 1 2 Κανέλλος, Σπ. Γ. (1975). Ευκλείδειος Γεωμετρία. Αθήνα 1975: Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων.
- ↑ Παπανικολάου, Γεώργιος Χ. (1966). Θεωρητική γεωμετρία (3η έκδοση). Αθήνα: Ι. Μακρής.




