Γουλιέλμος Ζ΄ του Μομφερράτου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γουλιέλμος Ζ΄
Argent a chief gules.svg
Ο θυρεός των μαρκησίων του Μομφερράτου
μαρκήσιος του Μομφερράτου
Περίοδος1253 - 1292
ΠροκάτοχοςΒονιφάτιος ΒΤ΄
ΔιάδοχοςΙωάννης Α΄
Γέννησηπ. 1240
Θάνατος6 Φεβρουαρίου 1292 (ετών 52).
ΣύζυγοςΒεατρίκη Ιβρέας-Καστίλλης
ΕπίγονοιΓιολάντα (Ειρήνη)
Ιωάννης Α΄
ΟίκοςΑλεράμιτσι
ΠατέραςΒονιφάτιος Β΄
ΜητέραΜαργαρίτα της Σαβοΐας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Γουλιέλμος Ζ΄, ιταλ. Guglielmo VII (π. 1240 - 6 Φεβρυαρίου 1292) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι, ήταν μαρκήσιος του Μομφερράτου (1253-1292).

Τα πρώτα έτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο γιος του Βονιφάτιου Β΄ μαρκήσιου του Μομφερράτου και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας, κόρης του Αμεδαίου Δ΄ κόμη της Σαβοΐας. Το 1253 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ήταν 13 ετών και την επιτροπεία είχε η μητέρα του ως την ενηλικίωσή του. Όταν ανέλαβε μόνος του την εξουσία, νυμφεύτηκε την πρώτη σζυγό του Ισαβέλλα ντε Κλάρε.

Η πολιτική του στο Πεδεμόντιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι προκάτοχοί του προσπάθησαν ανεπιτυχώς εναντίον της ανεξαρτησίας του Νότιου Πεδεμοντίου (Άστι, Αλεσάντρια). Για να επαναφέρει στην εξουσία του, ζήτησε συμμάχους τους Γάλλους της Νάπολης και τον πάπα, αλλά με αυτό δυσαρεστήθηκαν οι Γιβελλίνοι, οπαδοί του Γερμανού βασιλιά, πράγμα που του δημιούργησε προβλήματα. Το 1265 με τη βοήθεια των Γάλλων στρατιωτών του Καρόλου Α΄ Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης, ο Γουλιέλμος Ζ΄ προώθησε την επιρροή του, αλλά όταν είδε την ενδυνάμωση του Καρόλου Α΄, φοβήθηκε και άλλαξε συμμαχία.

Πόλεμος εναντίον του Καρόλου Α΄ της Νάπολης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνδέθηκε με τον Αλφόνσο Α΄ Ιβρέας, βασιλιάς της Καστίλλης, μάλιστα νυμφεύτηκε την κόρη του. Επίσης πάντρεψαν τα παιδιά τους. Ο Αλφόνσος Ι΄ του υποσχέθηκε στρατιωτική βοήθεια, αλλά δεν την έλαβε όταν του επιτέθηκαν οι Γάλλοι της Νάπολης. Τότε πήγε με τον άλλο συνασπισμό, τους Γιβελλίνους και ο πάπας τον αφόρισε. Εκείνοι τον συνέδραμαν στο να νικήσει τον Κάρολο Α΄ το 1274 στη μάχη του Ροκαβιόνε και να αποκτήσει το Τουρίνο και άλλες πόλεις.

Καπετάνιος του Μιλάνου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πόλεις Βερτσέλι, Αλεσάντρια, Καζάλε, Τορτόνα τον ζήτησαν ως στρατιωτικό διοικητή (καπετάνο), όπως και οι Παβία, Γένουα, Τουρίνο, Άστι, Νοβάρα, Μπρέσκια, Κρεμόνα, Λόντι. Ο Όθων Βισκόντι του Μιλάνου τον μίσθωσε για 10.000 λίρες ετησίως. Ωστόσο ο Θωμάς Γ΄ του Πεδεμοντίου δυσαρεστήθηκε που έχασε το Τουρίνο και τον αιχμαλώτισε. Ο Γουλιέλμος Ζ΄ αναγκάστηκε να δώσει το Τουρίνο και ένα τεράστιο ποσό χρυσού για να ελευθερωθεί το 1280. Από τότε το Πεδεμόντιο πέρασε στη Σαβοΐα. Ο Όθων του Μιλάνου τον απέλυσε.

Η τελική μάχη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνέχισε τις εκστρατείες του, πότε με νίκες, πότε με ήττες. Το Άστι εξεγέρθηκε και πλήρωσε την Αλεσάντρια να πράξει το ίδιο. Αποφασισμένος να τελειώσει με την Αλεσάντρια, μάζεψε πολύ στρατό έξω από τα τείχη της. Οι πολίτες του ζήτησαν να εισέλθει για διαπραγματεύσεις και όταν μπήκε τον φυλάκισαν σε ένα σιδερένιο κλουβί. Απεβίωσε το επόμενο έτος μάλλον από λιμό. Το σώμα του αποδόθηκε στους οικείους του και τάφηκε στο Κιστερκιανό αββαείο της Σάντα Μαρία στο Λουτσέντιο, μαζί με τον πατέρα του. Ήταν 5ος απόγονος του ιδρυτή της μονής. Ο Δάντης έγραψε γι' αυτόν. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Α΄, αν και ο μακροχρόνιος πόλεμος άφησε λίγες πόλεις πιστές· μετέβη στο Σαλούτσο για ασφάλεια.

Εκτίμηση του έργου του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι αδιάλλακτοι επεκτατικοί πόλεμοι εξασθένησαν τη μαρκιωνία, που διασπάστηκε. Η πρωτεύουσα Σιβάσο περιήλθε στη θέση ασήμαντης επαρχιακής πόλης. Ποτέ δεν μπόρεσαν οι Αλεράμιτσι να αποκτήσουν ξανά την κυριαρχία τους στο Πεδεμόντιο. Η άμυνα στην επεκτατικότητα του Καρόλου Α΄ ήταν αναγκαία. Οι σύγχρονοί του εκτίμησαν την χωρίς καταπίεση ή διαφθορά περίοδο της εξουσίας του.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μητέρα του Μαργαρίτα της Σαβοΐας ήταν εξαδέλφη της Ελεονόρας Βαρκελώνης[1], συζύγου του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας. Αυτή του βρήκε την πρώτη σύζυγο, την Ισαβέλλα, κόρη του Ριχάρδου ντε Κλάρε, κόμη του Γκλόουτσεστερ. Απέκτησαν την:

Το 1270 απεβίωσε η Ισαβέλλα και ο Γουλιέλμος Ζ΄ νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, με τη Βεατρίκη Ιβρέας, 2ο τέκνο του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλλης, αδελφή του Ιωάννη της Βαλένθια. Ο Αλφόνσος Ι΄ ήταν δισεγγονός του Ισαακίου Β΄ Αγγέλου και η σύζυγός του Γιολάντα ήταν 5η απόγονος του Ιωάννη Β΄ Κομνηνού. Ο Γουλιέλμος Ζ΄ και η Βεατρίκη είχαν τέκνα:

Αναφορές και υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. O πατέρας της Μαργαρίτας, ο Αμεδαίος Δ΄ κόμης της Σαβοΐας, ήταν αδελφός της Βεατρίκης, μητέρας της Ελεονόρας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γουλιέλμος Ζ΄ του Μομφερράτου
Γέννηση: 1240 Θάνατος: 6 Φεβρυαρίου 1292
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Βονιφάτιος Β΄
Μαρκήσιος του Μομφερράτου
Argent a chief gules.svg

1253 - 1292
Διάδοχος
Ιωάννης Α΄
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα William VII, Marquess of Montferrat της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).