Γεώργιος Σερεμέτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γεώργιος Σερεμέτης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1879
Σκαμνιά Λάρισας
Θάνατος1950
Θεσσαλονίκη
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (έως 1902)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
δικηγόρος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαδήμαρχος (1943–1944, Δήμος Θεσσαλονίκης)

Ο Γεώργιος Σερεμέτης (1879-1950) ήταν Έλληνας νομικός, πρόεδρος του Δικηγορικού συλλόγου Θεσσαλονίκης (1926-1943) και την περίοδο 1943-1944 διορισμένος από το ναζιστικό κατοχικό καθεστώς δήμαρχος της πόλης.[1][2]

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1879 στην Σκαμνιά Ελασσόνας της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά την γέννησή του, η οικογένεια του μετοίκησε στη Λάρισα. Το 1897 ο Γεώργιος Σερεμέτης εγγράφηκε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου αποφοίτησε το 1902. Εξάσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στη Λάρισα και μετά στη Θεσσαλονίκη.[εκκρεμεί παραπομπή]

Από το 1914 έως το 1922 συμμετείχε ως μέλος στο Διοικητικού Συμβουλίου του δικηγορικού συλλόγου Θεσσαλονίκης και από το 1922 έως το 1926 ως γενικός γραμματέας. Το 1922 παντρεύθηκε την Καλλιόπη Τάττη με την οποία απέκτησε 2 γιούς τον Δημήτρη και τον Μιχάλη[εκκρεμεί παραπομπή].Από το 1926 έως και το 1945 εξελέγονταν συνεχώς πρόεδρος του Δικηγορικού συλλόγου Θεσσαλονίκης[εκκρεμεί παραπομπή]. Αντιλαμβανόμενος την έλλειψη ενός ταμείου προνοίας για τους Δικηγόρους προσπάθησε και τελικά κατάφερε, με την συμπαράσταση του τότε προέδρου του Ταμείου Νομικών Δ. Βλάχου, να ιδρυθεί το Πρώτο ταμείο προνοίας Δικηγόρων της Ελλάδος στην Θεσσαλονίκη.[εκκρεμεί παραπομπή]

Στις 27 Ιανουαρίου 1943 ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Μερκουρίου απολύθηκε από τον κατοχικό Υπουργό Εσωτερικών Αναστάσιο Ταβουλάρη. Ακολούθως το ναζιστικό κατοχικό καθεστώς διόρισε τον Γεώργιο Σερεμέτη Δήμαρχο Θεσσαλονίκης.[3][4][5]

Τον Οκτώβριο του 1944 με την συνεργασία του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γενναδίου και των εκπροσώπων του Ερυθρού σταυρού κατάφερε να μεταπείσει τις Γερμανικές αρχές ώστε να μην ανατινάξουν τις εγκαταστάσεις του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Οι αποχωρούντες Γερμανοί αρκέσθηκαν να βυθίσουν 2 παλιά εμπορικά πλοία στην είσοδο του λιμανιού αφήνοντας όμως ανέπαφες τις εγκαταστάσεις του.

Λίγο μετά την απελευθέρωση ενώ εξακολουθούσε να βρίσκεται στην προεδρία του Δικηγορικού συλλόγου Θεσσαλονίκης διαπιστώθηκε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιακή λειτουργία και συνταξιοδοτήθηκε.

Πέθανε το 1950 από καρδιακή ανεπάρκεια.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • «ΑΡΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ» τ. 47 του 1993 (περιοδική έκδοση του Δικηγορικού συλλόγου Θεσσαλονίκης)