Μιχάλης Παπαδόπουλος (δήμαρχος Θεσσαλονίκης)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Μιχαήλ Παπαδόπουλος
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ.png
Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος.
Δήμαρχος Θεσσαλονίκης
Περίοδος
1975 – 31 Ιανουαρίου 1982
ΠροκάτοχοςΣτέργιος Βάλλας
(υπηρεσιακός)
ΔιάδοχοςΚωστής Μοσκώφ
(υπηρεσιακός)
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση1918
Θάνατος31 Ιανουαρίου 1982 (63 ετών)
Θεσσαλονίκη
ΕθνικότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΕλληνική
Πολιτικό κόμμαΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΚΚΕ εσωτ. ΕΔΗΚ και ΕΔΑ.
ΣπουδέςΝομικά, Οικονομικές Επιστήμες
Επάγγελμαδικηγόρος

Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος (1918-1982) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως Δήμαρχος Θεσσαλονίκης από το 1975 ως τον θάνατό του, το 1982. Ήταν ο πρώτος αιρετός δήμαρχος της πόλης μετά την πτώση της Δικτατορίας.[1]

Σπουδές και νομική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Παπαδόπουλος σπούδασε νομικά και οικονομικές επιστήμες και εν συνεχεία άσκησε τη δικηγορία στον Άρειο Πάγο.[2]

Δήμαρχος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κέρδισε τις πρώτες αυτοδιοικητικές εκλογές μεταδικτατορικά, στις οποίες μετέσχε με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ, επικρατώντας του Δημήτριου Ζάννα με ποσοστό 50,3% των ψήφων.[3] Στις δημοτικές εκλογές του 1978 διεκδίκησε με επιτυχία την επανεκλογή του, υποστηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ, το ΚΚΕ Εσωτερικού, την ΕΔΗΚ και την ΕΔΑ με τον συνδυασμό "Δημοκρατική Θεσσαλονίκη".[4] Ο Παπαδόπουλος επικράτησε του Κωνσταντίνου Τσίρου με ποσοστό 52,1% έναντι 47,4 για τον αντίπαλό του.[5] Κατά την περίοδο της δημαρχίας του συντελέστηκε η οργάνωση των εσωτερικών υπηρεσιών του δήμου και τέθηκαν σε εφαρμογή διανοίξεις δρόμων, αποχετευτικά και έργα ηλεκτροφωτισμού στην πόλη.[4]

Θάνατος και κηδεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος απεβίωσε από ανακοπή της καρδιάς ενώ ήταν δήμαρχος εν ενεργεία στις 31 Ιανουαρίου 1982 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας Θεσσαλονίκης.[2]

Διαδοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τον θάνατο του δημάρχου, ξέσπασαν εσωτερικές συγκρούσεις για τη διαδοχή του. Δήμαρχος εξελέγη τελικά ο πλειοψηφήσας δημοτικός σύμβουλος, με υπηρεσιακά καθήκοντα, ο συγγραφέας Κωστής Μοσκώφ.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Η ιστορία της Θεσσαλονίκης μέσα από τους δημάρχους που τη διοίκησαν τα τελευταία 150 χρόνια». makthes.gr. 21 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2020. [νεκρός σύνδεσμος]
  2. 2,0 2,1 «Παλλαϊκή συμμετοχή στην κηδεία του δημάρχου Θεσ/νίκης Μιχ. Παπαδοπούλου». 2 Φεβρουαρίου 1983. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2020.  (εφ. Ριζοσπάστης, σελ. 3), μέσω ΕΒΕ (pdf)
  3. "Θρίαμβος της λαϊκής κυριαρχίας χαρακτηρίζονται τα αποτελέσματα", εφ. Θεσσαλονίκη, 8 Απριλίου 1975, σελ. 5.
  4. 4,0 4,1 4,2 Θεοδώρα Καρακιουλλάχ (25 Μαΐου 2019). «Οι δήμαρχοι της Θεσσαλονίκης από την μεταπολίτευση ως σήμερα». thessnews.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2020. [νεκρός σύνδεσμος]
  5. «Δημοτικές εκλογές- ΕΕΤΑΑ, αποτελέσματα εκλογών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2020.