Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γαλατία (Μικρά Ασία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αυτό το λήμμα αφορά την επαρχία στη Μικρά Ασία. Για την ομώνυμη ιστορική περιοχή που ταυτίζεται με τα εδάφη της σημερινής Γαλλίας, δείτε: Γαλατία.
Γαλατία
ΧώραΤουρκία
Γεωγραφική υπαγωγήΜικρά Ασία
ΠρωτεύουσαΑρχαία Άγκυρα
Γεωγραφικές συντεταγμένες39°16′0″N 32°59′0″E
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π • σ • ε )
Η Γαλατία ως επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 117 μ.Χ.

Η Γαλατία ήταν μια αρχαία περιοχή στην κεντρική Ανατολή που αντιστοιχεί στην Επαρχία Άγκυρας και την Επαρχία Εσκίσεχιρ στην σημερινή Τουρκία. Η Γαλατία πήρε το όνομα της από τους Γαλάτες, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μέσω της Θράκης μετά τις Γαλατικές επιδρομές στην Νοτιοανατολική Ευρώπη (279 π.Χ.).

Η δημιουργία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ορολογία "Γαλάτες" χρησιμοποιήθηκε από τους Έλληνες για τους τρεις Κελτικούς λαούς που εγκαταστάθηκαν στην Μικρά Ασία, οι Τεκτόσαγες, οι Τροκμοί και οι Τολιστοβώγιοι.[1][2][3] Ο Εξελληνισμός τους ολοκληρώθηκε τον 1ο αιώνα π.Χ., από τότε οι Έλληνες τους αποκαλούσαν "Ελληνογαλάτες" και οι Ρωμαίοι "Γαλλογραικούς".[4] Παρά τον εξελληνισμό τους διατήρησαν την Ελληνιστική περίοδο την γλωσσική και την εθνική τους ταυτότητα.[2] Τον 4ο αιώνα π.Χ. οι Κέλτες διείσδυσαν στα Βαλκάνια και ήρθαν σε επαφή με τους Θράκες και τους Έλληνες.[5] Την εποχή εκείνη πολέμησαν στην νότια Δαλματία σημερινή Κροατία, τότε κυκλοφόρησαν οι φήμες ότι ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου δολοφονήθηκε με ένα Κέλτικο μαχαίρι.[6][7] Ο Φλάβιος Αρριανός έγραψε ότι οι Κέλτες που εγκαταστάθηκαν στην Ιωνική ακτή ήταν μεταξύ εκείνων που ήρθαν να συναντήσουν τον Μέγα Αλέξανδρο την εποχή που προχώρησε σε εκστρατεία απέναντι στους Γέτες (335 π.Χ.).[8] Την ίδια εποχή σύμφωνα με τις αρχαίες αναφορές οι Κέλτες συμμάχησαν με τον Διονύσιο τον Πρεσβύτερο, τους έστειλε να πολεμήσουν μαζί με τους Μακεδόνες εναντίον της Θήβας.[9]

Αργότερα (279 π.Χ.) δύο Κέλτικοι στρατοί ενώθηκαν υπό την ηγεσία του Βρέννου και προχώρησαν σε εκστρατεία στην Βουλγαρία και στις Ελληνικές Πόλεις-κράτη. Ο Τίτος Λίβιος έγραψε ότι μια ομάδα από αυτούς αποσχίστηκε και εγκαταστάθηκε στην Μικρά Ασία.[10] Για πολλά χρόνια μια Ομοσπονδία από Ελληνικές πόλεις-κράτη ανάμεσα τους το Βυζάντιο και η Χαλκηδόνα αποφάσισε να απαγορεύσει στους Γαλάτες να εισέλθουν στην Μικρά Ασία.[2][4] Την εποχή που ο Νικομήδης Α΄ Φιλέλληνας συγκρούστηκε με τον αδελφό του Ζιποίτη Β΄ της Βιθυνίας για την κατοχή του θρόνου ο Νικομήδης Α΄ προσέλαβε 20.000 Γαλάτες μισθοφόρους. Οι Γαλάτες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες με αρχηγούς τον Λεοννόριο και τον Λουτάριο, διέσχισαν αντίστοιχα τον Βόσπορο και τον Ελλήσποντο. Την εποχή που τελείωσαν οι εχθροπραξίες (277 π.Χ.) οι Γαλάτες εγκατέλειψαν τον Νικομήδη Α΄ και ξεκίνησαν να λεηλατούν τις Ελληνικές πόλεις όπως την Κύζικο, την Τροία, τα Δίδυμα Μιλήτου, την Πριήνη, τα Θυάτειρα και την Λαοδίκεια. Την περίοδο 275 π.Χ.-269 π.Χ. ο Αντίοχος Α΄ Σωτήρ τους αντιμετώπισε στην περίφημη "μάχη των Ελεφάντων", μετά την μάχη οι Γαλάτες εγκαταστάθηκαν στην βόρεια Φρυγία σε μια περιοχή που έμεινε γνωστή ως "Γαλατία".[11] Η επικράτεια τους περιείχε τις σημερινές πόλεις Άγκυρα, Πεσσινούς, Τάουιον και Γόρδιον.[12]

Ρωμαϊκή αυτοκρατορία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν πέθανε ο βασιλιάς Δειόταρος τον διαδέχθηκε στο βασίλειο της Γαλατίας ο εγγονός του Αμύντας της Γαλατίας, είχε υπηρετήσει στον Ρωμαϊκό στρατό και ήταν ευνοούμενος του Μάρκου Αντώνιου.[13] Με τον θάνατο του (25 π.Χ.) το βασίλειο της Γαλατίας ενσωματώθηκε από τον Οκταβιανό Αύγουστο στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και έγινε επαρχία της Ρώμης.[14] Ο κληρονόμος του τελευταίου βασιλιά Πυλαμένης οικοδόμησε έναν ναό αφιερωμένο στον Φρυγικό θεό Μεν για να τιμήσει τον Οκταβιανό Αύγουστο. Ο Ιώσηπος Φλάβιος συσχέτισε τους Γαλάτες της Μικράς Ασίας με τον Βιβλικό Γαμέρ γράφοντας "αυτοί που οι Έλληνες αποκαλούν Γαλάτες τότε είχαν το όνομα Γομερίτες", άλλοι σχετίζουν τον Γαμέρ με τους Κιμμέριους.[15] Ο Απόστολος Παύλος επισκέφτηκε την Γαλατία που ήταν από τις πρώτες περιοχές που ασπάστηκαν τον χριστιανισμό, έγραψε την περίφημη Επιστολή προς Γαλάτες.[16] Η Επιστολή προς Γαλάτες[17][18] του Αποστόλου Παύλου, που είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης, αναφέρεται σε αυτή την επαρχία και όχι στους κατοίκους της ομώνυμης ιστορικής περιοχής της Δυτικής Ευρώπης. Τα πρώτα χρόνια ακολούθησαν τον Κελτικό πολιτισμό της πατρίδας τους αλλά τον 2ο αιώνα π.Χ. σταδιακά εξελληνίστηκαν.[19] Οι Γαλάτες μιλούσαν ακόμα την Γαλατική γλώσσα της Μικράς Ασίας την εποχή που έγραψε ο Ιερώνυμος (347 - 420) ότι οι Γαλάτες της Άγκυρας και οι Γαλάτες της Ρηνανίας μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Η μετέπειτα πορεία τους είναι αβέβαιη, ενσωματώθηκαν στο Ελληνικό στοιχείο της Ανατολής.

Πινακοθήκη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Πλίνιος, Φυσική Ιστορία, Βιβλίο Ε'
  2. 1 2 3 Strobel, Karl (2013). "Central Anatolia". The Oxford Encyclopedia of the Bible and Archaeology. Oxford University Press
  3. ↑ Esler, Philip Francis (1998). Galatians. Routledge, σ. 29
  4. 1 2 Enenkel, K. A. E.; Pfeijffer, Ilja Leonard (January 2005). The Manipulative Mode: Political Propaganda in Antiquity : a Collection of Case Studies. Brill
  5. ↑ Περίπλους του Ψευδοσκύλακα, 18-19
  6. ↑ Διόδωρος Σικελιώτης, 16, 94, 3
  7. ↑ Moscati, Sabatino; Grassi, Palazzo (1999). "4: Ancient Literary Sources". The Celts. Random House Incorporated
  8. ↑ Στράβων, vii, 3, 8
  9. ↑ Justin, xx, 4, 9; Xen., Hell., vii, 1, 20, 31; Diod., xv, 70
  10. ↑ Cunliffe, Barry (2018-04-10). The Ancient Celts. Oxford University Press. σ. 81
  11. ↑ Sartre 2006, σσ. 128–129, 77
  12. ↑ Krentz, Edgar (1985-01-01). Galatians. Augsburg Publishing House, σ. 16
  13. ↑ https://www.asiaminorcoins.com/gallery/thumbnails.php?album=191
  14. ↑ Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Galatia". Encyclopædia Britannica. Τομ. 11 (11th ed.). Cambridge University Press, σσ. 393–394
  15. ↑ Ιώσηπος Φλάβιος, Antiquities of the Jews, I:6
  16. ↑ https://www.biblegateway.com/passage/?search=Acts%2016:6;&version=NIV
  17. ↑ Αποστόλου Παύλου Επιστολή Προς Γαλάτας, Καινή Διαθήκη
  18. ↑ https://www.biblegateway.com/passage/?search=Acts%2018:23;&version=NIV
  19. ↑ https://www.britannica.com/place/Galatia

Πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Encyclopedia, MS Encarta 2001, under article "Galatia".
  • Barraclough, Geoffrey, ed. HarperCollins Atlas of World History. 2nd ed. Oxford: HarperCollins, 1989. 76–77.
  • John King, Celt Kingdoms, σσ. 74–75.
  • The Catholic Encyclopedia, VI: Epistle to the Galatians.
  • Stephen Mitchell, 1993. Anatolia: Land, Men, and Gods in Asia Minor vol. 1: "The Celts and the Impact of Roman Rule." (Oxford: Clarendon Press) 1993, Concentrates on Galatia; volume 2 covers "The Rise of the Church". (Bryn Mawr Classical Review)
  • David Rankin, (1987) 1996. Celts and the Classical World (London: Routledge): Chapter 9 "The Galatians".
  • Coscun, A., "Das Ende der "romfreundlichen Herrschaft" in Galatien und das Beispiel einer "sanften Provinzialisierung" in Zentralanatolien," in Coşkun, A. (hg), Freundschaft und *Gefolgschaft in den auswärtigen Beziehungen der Römer (2. Jahrhundert v. Chr. – 1. Jahrhundert n. Chr.), (Frankfurt M. u. a., 2008) (Inklusion, Exklusion, 9), 133–164.
  • Justin K. Hardin: Galatians and the Imperial Cult. A Critical Analysis of the First-Century Social Context of Paul's Letter. Mohr Siebeck, Tübingen, Germany 2008.
  • Sartre, Maurice (2006). Ελληνιστική Μικρασία: Aπο το Αιγαίο ως τον Καύκασο [Hellenistic Asia Minor: From the Aegean to the Caucaus] (in Greek). Athens: Ekdoseis Pataki.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Γαλατία_(Μικρά_Ασία)&oldid=11516894"