Βουβάς Χανίων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°12′42″N 24°11′23″E / 35.21169°N 24.18966°E / 35.21169; 24.18966

Βουβάς
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Βουβάς
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚρήτης
ΔήμοςΣφακίων
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΧανίων
Υψόμετρο190
Πληθυσμός142 (2011)

Ο Βουβάς είναι χωριό της περιοχής των Σφακίων, στη νοτιοδυτική Κρήτη. Διοικητικά υπάγεται στο δήμο Σφακίων, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομός) Χανίων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 142 κατοίκους.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βουβάς βρίσκεται σε υψόμετρο 190 μέτρων[1], 2 χιλιόμετρα από τη θάλασσα. Οι κάτοικοί του χρησιμοποιούν το χωριού Ασφένδου ως θερινή κατοικία. Αναφέρεται στην επαρχία Σφακίων από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στο Βουβά κατοικούσε μια χριστιανική οικογένεια.

Στις 16 Δεκεμβρίου του 1866, πραγματοποιήθηκε στον Βουβά γενική συνέλευση των οπλαρχηγών του Ηρακλείου και της Ρεθύμνης, στην οποία αποφασίστηκε η σύσταση επαναστατικής κυβέρνησης και η αποστολή πληρεξούσιων στην Αθήνα προκειμένου να ζητηθεί βοήθεια από την ελληνική κυβέρνηση.[2] Το καλοκαίρι του επόμενου έτους, ο Βουβάς καταστράφηκε από τον Ομέρ πασά, ως αντίποινα για τις επιτυχίες των επαναστατών.[3]

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Νίμπρου, όπου μαζί με το Ασφένδου, τα Κολοκάσια και τα Νομικιανά είχε 430 κατοίκους.[4] Μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, υπήχθη μέχρι το 1997 στην επαρχία Σφακίων του νομού Χανίων, ενώ έκτοτε υπάγεται στον δήμο Σφακίων.[1]

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο χωριό βρίσκονται οι βυζαντινές εκκλησίες της Αγίας Παρασκευής και του Σωτήρος Χριστού, αμφότερες τοιχογραφημένες, αλλά σε κακή κατάσταση. Οι τοιχογραφίες της Αγίας Παρασκευής απεικονίζουν τιμωρίες κολασμένων, την Ανάληψη, τον Ευαγγελισμό κλπ.[4]

Απογραφές πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Απογραφή 1900 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός[4] 261 172 168 92 184 150 174 143 138[1] 214 142

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Σταματελάτος, Μιχαήλ; Σταματελάτου - Βαμβά, Φωτεινή (2012). Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας. Α΄. Αθήνα: ΤΑ ΝΕΑ. σελ. 142 - 143. 
  2. Μαμαλάκη, Ιωάννου Π. (1983). Η Κρητική Επανάστασις του 1866 - 1869. Χανιά: Ιστορική Λαογραφική και Αρχαιολογική Εταιρεία Κρήτης. σελ. 182. 
  3. Μαμαλάκη, Ιωάννου Π. (1983). σελ. 225.
  4. 4,0 4,1 4,2 Σπανάκης, Στέργιος (1993). Πόλεις και χωριά της Κρήτης στο πέρασμα των αιώνων, τόμος Α. Ηράκλειο: Γραφικές Τέχνες Γ. Δετοράκης. σελ. 198.