Βασίλης Αλεξάκης
| Βασίλης Αλεξάκης | |
|---|---|
Ο Βασίλης Αλεξάκης το 2013, με φόντο τον Καθεδρικό Ναό της Ρενς | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Βασίλης Αλεξάκης (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 25 Δεκεμβρίου 1943 Αθήνα |
| Θάνατος | 11 Ιανουαρίου 2021 Αθήνα |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα Γαλλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά Νέα Ελληνικά |
| Σπουδές | École supérieure de journalisme de Lille |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | συγγραφέας δημοσιογράφος σκηνοθέτης κινηματογράφου σεναριογράφος σκιτσογράφος |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | Αξιωματικός του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα βραβείο Αλεξάντρ Βιαλάτ (1992) βραβείο Σαρλ Εσμπραγιά (1992) βραβείο Αλμπέρ Καμύ (1993) βραβείο Μεντισίς (1995) βραβείο Εντουάρ Γκλισάν (2003) Μεγάλο Βραβείο μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας (2007) βραβείο της γαλλικής γλώσσας (2012) |
Ο Βασίλης Αλεξάκης (Αθήνα, [25 Δεκεμβρίου 1943 - Αθήνα, 11 Ιανουαρίου 2021) ήταν Έλληνας συγγραφέας. Εγκατεστημένος στη Γαλλία από τη δεκαετία του '60, έζησε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στο Παρίσι και έγραψε στα γαλλικά τα πρώτα του έργα (Le Sandwich, Les Girls du City Boum Boum, La Tête du chat). Μετά από τη συγγραφή του Τάλγκο (1982, εκδ. Εξάντας), άρχισε να γράφει τα μυθιστορήματά του πότε στη γαλλική, πότε στην ελληνική, ανάλογα με το θέμα τους, και να τα μεταφράζει στη συνέχεια στη μία ή στην άλλη από τις δύο του συγγραφικές γλώσσες. Τα θέματα της γλώσσας, της διγλωσσίας [1] και της "αυτομετάφρασης" (auto-traduction) βρίσκονται στο κέντρο του έργου του.
Τα έργα του αντλούν και από τους δύο πολιτισμούς και είναι μεστά μιας λεπτής ειρωνίας. Τρία θέματα δεσπόζουν στα έργα του: η αγάπη για τη γλώσσα, στοιχεία της καθημερινότητας και η παραζάλη του έρωτα.[2] Η τεχνοτροπία του προσφέρει στον ανγνώστη μια οικεία και προσωπική προοπτική των ιστοριών του. Το 2007, του απονεμήθηκε το Grand prix du roman de l'Académie Française για το βιβλίο του Ap. J.-C (στα ελληνικά κυκλοφορεί με τον τίτλο μ.Χ.). Το πρώτο έργο του που γράφτηκε στην μητρική του γλώσσα, είναι το "Τάλγκο". Κυκλοφόρησε το 1982 και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να σημειώνει σπάνια επιτυχία. Το 1984 μάλιστα έγινε και ταινία με τον τίτλο "Ξαφνικός Έρωτας".
Απεβίωσε σε 77 ετών στις 11 Ιανουαρίου 2021 [3]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σε ηλικία 17 ετών ο Βασίλης Αλεξάκης έλαβε υποτροφία και έφυγε για τη Λιλ της Γαλλίας για να σπουδάσει δημοσιογραφία. Η υποτροφία του ήταν μικρή και έτσι αναγκάστηκε να δουλέψει σε ένα εστιατόριο. Μετά από τρίχρονες σπουδές επέστρεψε στην Ελλάδα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, αλλά γύρισε να εγκατασταθεί στο Παρίσι το 1968 μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα.
Εργάστηκε στη Monde des livres για δεκαπέντε χρόνια. Όντας σχεδιαστής σκίτσων, ο Αλεξάκης υπήρξε δημοσιογράφος της εφημερίδας Le Monde ενώ έγραψε και ραδιοφωνικά κομμάτια[4].
Το 2007 η Γαλλική Ακαδημία του απένειμε το Μεγάλο Βραβείο μυθιστορήματος.
Το 2014 συνυπέγραψε το κείμενο ''Είναι η ώρα της Ευρωπαϊκής αριστεράς", στηρίζοντας τον Αλέξη Τσίπρα.[5]
Το 2017 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας από το τμήμα Γαλλικής γλώσσας και φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Έργογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στα γαλλικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1974: Le sandwich. Paris: Julliard.
- 1975: Les girls de City-Boum-Boum. Paris: Julliard.
- 1978: La tête du chat. Paris: Le Seuil.
- 1978: Mon amour! Città Armoniosa.
- 1985: Contrôle d’identité. Paris: Le Seuil.
- 1987: Le fils de King Kong. Geneva: Les Yeux ouverts.
- 1989: Paris-Athènes. Paris: Le Seuil.
- 1992: Avant. Paris: Le Seuil. (Prix Albert Camus, Prix Charles-Exbrayat, Prix Alexandre-Vialat)
- 1997: Papa. Paris: Fayard. (Erzählung, Prix de la Nouvelle de l’Académie française)
- 1997: L’invention du baiser. Geneva: Nomades.
- 1999: Le colin d’Alaska
- 2002: Les mots étrangers. Paris: Stock.
- 2005: Je t’oublierai tous les jours. Paris: Stock.
- 2007: Ap. J.-C. Paris: Stock.
- 2010: Le premier mot, Stock.
- 2012: L'enfant grec, Stock.
- 2015: La clarinette, Le Seuil
Στα ελληνικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1980: Tάλγκο, εκδόσεις Εξάντας (Talgo, Le Seuil, 1983)
- 1995: Η μητρική γλώσσα, εκδόσεις Εξάντας (La langue maternelle, Fayard, 1995)
- 1999: Η καρδιά της Μαργαρίτας, εκδόσεις Εξάντας (Le cœur de Marguerite, Stock, 1999)
Ταξιδιωτικός οδηγός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Les Grecs d’aujourd’hui, Paris, Balland, 1979, 159 p. "Pour voyager au présent ; 1" (ISBN 2-7158-0200-5)
Κινηματογράφος / Τηλεόραση (σκηνοθεσία)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Είμαι κουρασμένος (μικρού μήκους), 1982 (συμμετοχή στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του 23ου Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, 4 - 10 Οκτωβρίου 1982) [6]
- Ο Νέστωρ Χαρμίδης περνά στην επίθεση (τηλεταινία / ΕΡΤ 1), 1985
- Το τραπέζι, (τηλεταινία / ΕΡΤ 1), 1989
- Αθηναίοι, 1990 (συμμετοχή στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του 31ου Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, 1 - 7 Οκτωβρίου 1990)
Χιουμοριστικά σκίτσα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Mon amour !, 1978.
- L’aveugle et le philosophe, Éd. Quiquandquoi (Suisse), 2006
Έργα που έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το κεφάλι της γάτας, εκδόσεις Εξάντας, 1979
- Τάλγκο, εκδόσεις Εξάντας, 1980
- Γδύσου, εκδόσεις Εξάντας, 1982
- Η σκιά του Λεωνίδα, εκδόσεις Εξάντας, 1984
- Τα κορίτσια του Σίτυ Μπουμ-Μπουμ, εκδόσεις Εξάντας, 1984
- Έλεγχος ταυτότητας, εκδόσεις Εξάντας, 1986
- Παρίσι - Αθήνα, εκδόσεις Εξάντας, 1993
- Πριν, εκδόσεις Εξάντας, 1994
- Η μητρική γλώσσα, εκδόσεις Εξάντας, 1995
- Ο μπαμπάς και άλλα διηγήματα, εκδόσεις Εξάντας, 1997
- Greeks around the world, εκδόσεις Άποψη, 1999
- Η τελευταία νύχτα του αιώνα (συλλογικό), εκδόσεις Εξάντας, 1999
- Η καρδιά της Μαργαρίτας, εκδόσεις Εξάντας, 1999
- Το μυστικό του κίτρινου τάπητα, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 2000
- Οι ξένες λέξεις, εκδόσεις Εξάντας, 2003
- Εγώ δεν (θεατρικός μονόλογος), εκδόσεις Εξάντας, 2004
- Θα σε ξεχνάω κάθε μέρα, εκδόσεις Εξάντας, 2005
- Ιστορίες καπνού (συλλογικό), εκδόσεις Μίνωας, 2006
- Μήπως πρέπει να κλείνουμε τα σιντριβάνια όταν βρέχει;, εκδόσεις Μίνωας, 2007
- μ.Χ., εκδόσεις Εξάντας, 2007
- Μη με λες Φωφώ (θεατρικό), εκδόσεις Εξάντας, 2008
- Η πρώτη λέξη, Εξάντας, 2011
- Ο μικρός Έλληνας, εκδόσεις Εξάντας, 2013
- Το ένα δέκατο του 8, εκδόσεις Κινούμενοι Τόποι, 2015
- Το κλαρινέτο, εκδόσεις Μεταίχμιο, 2016
- Τηρουμένων των αναλογιών (σεμινάριο δημιουργικής γραφής), εκδόσεις Πλέθορν, 2017
- Γιατί κλαις; εκδόσεις Μεταίχμιο, 2018
- Ο δεύτερος κύκλος του 8, εκδόσεις Red ’n’ noir, 2021
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Thierry Guichard, Vassilis Alexakis, Athènes sur Seine, dans Le Matricule des anges, N° 85, juillet-août 2007, pp. 15 à 17
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Βασίλης Αλεξάκης, Μια γλώσσα για να γελάω και μια γλώσσα για να κλαίω». Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία. 17 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021.
- ↑ «Βασίλης Αλεξάκης - Ανάμεσα σε δύο γλώσσες: Οι τρεις θεματικοί άξονες του έργου του | ipaidia.gr». www.iPaidia.gr. 16 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ «Πέθανε ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης». ProtoThema. 11 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ Télérama 27.10.1999
- ↑ «"Είναι η ώρα της ευρωπαϊκής Αριστεράς" με τις πρώτες 180 υπογραφές - Η Αυγή Online». www.avgi.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2016.
- ↑ Le Monde, 8.02.1983
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ανεπίσημος ιστότοπος αφιερωμένος στο Βασίλη Αλεξάκη : « Paris-Athènes » Αρχειοθετήθηκε 2021-01-12 στο Wayback Machine.
- Συνέντευξη του Β. Αλεξάκη στήν Ελευθεροτυπία (23/10/2007) με αφορμή την κυκλοφορία του μ.Χ. με τίτλο Το Βυζάντιο διαδέχθηκε την αρχαιότητα όπως η νύχτα τη μέρα
Βασίλης Αλεξάκης (Αρχείο της ΕΡΤ)
- Γάλλοι δημοσιογράφοι
- Γάλλοι μυθιστοριογράφοι
- Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
- Έλληνες δημοσιογράφοι του 21ου αιώνα
- Έλληνες λογοτέχνες
- Νεοέλληνες λογοτέχνες
- Έλληνες μυθιστοριογράφοι
- Γάλλοι ελληνικής καταγωγής
- Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
- Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
- Αξιωματικοί του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
