Αρμάν ντε Περιγκόρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αρμάν ντε Περιγκόρ
Armoiries Armand de Périgord.svg
Γέννηση 1178
Θάνατος 1247
Υπηκοότητα Γαλλία
Αξίωμα Μέγας Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού

Ο Αρμάν ντε Περιγκόρ (Διεθνώς: Armand de Périgord ή Hermann de Pierre-Grosse, 1178 – περ. 1247) ήταν απόγονος των κόμητων της γαλλικής περιοχής Περιγκόρ και ο 16ος Μεγάλος Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού από το 1232 έως το 1244.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το οικόσημο του Αρμάν ντε Περιγκόρ

Ο Αρμάν ντε Περιγκόρ ήταν μάγιστρος των επαρχιών της Απουλίας και της Σικελίας από το 1205 έως το 1232, όταν εξελέγη Μεγάλος Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού. Οργάνωσε επιθέσεις στην Κανά, την Σαφίτα, την Σεπφωρίδα, την Πραιτώρια και εναντίον μουσουλμανικών θέσεων γύρω από τη θάλασσα της Γαλιλαίας. Όλες αυτές οι αποστολές είχαν αποτυχίες και μειωμένη αποτελεσματικότητα από πλευράς των Ναϊτών.

Έκτη Σταυροφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1236 στα σύνορα μεταξύ Συρίας και Κιλικίας, 120 ιππότες μαζί με μερικούς τοξότες και τουρκόπουλους, έπεσαν σε ενέδρα κοντά στην πόλη Τραπεσάκ. Στην πρώτη φάση της μάχης, οι Ναΐτες έφτασαν στην πόλη και συνάντησαν σθεναρή αντίσταση. Όταν έφτασαν ενισχύσεις από το Χαλέπι, οι Ναΐτες σφαγιάστηκαν και λιγότεροι από είκοσι κατάφεραν να επιστρέψουν στο κάστρο της Πάγρας, που απείχε δεκαπέντε χιλιόμετρα από το πεδίο της μάχης.[1]

Τον Σεπτέμβριο του 1239, ο Αρμάν ντε Περιγκόρ έφτασε στα Άκρα και έκανε μια συνθήκη με τον σουλτάνο της Δαμασκού, παράλληλα με τη συνθήκη των Ιωαννιτών Ιπποτών με τον σουλτάνο της Αιγύπτου. Το 1244 ο σουλτάνος της Δαμασκού απαίτησε να τον βοηθήσουν οι Ναΐτες να αποκρούσει τους Χορασμιανούς από τη Μικρά Ασία. Τον Οκτώβριο του 1244, οι Ναΐτες, Ιωαννίτες και Τεύτονες Ιππότες, μαζί με τον σουλτάνο της Δαμασκού, αντιμετώπισαν τον σουλτάνο της Αιγύπτου και τους Χορασμιανούς συμμάχους του. Ο Χριστιανο-Μουσουλμανικός συνασπισμός νικήθηκε σε μια μάχη με περισσότερες από 30.000 απώλειες, συνολικά και από τις δύο πλευρές. Μερικοί Ναΐτες και Ιωαννίτες ιππότες έφθασαν στην Ασκελόν, που ήταν ακόμα στα χέρια των χριστιανικών δυνάμεων. Ο Σταυροφόρος Αρμάν ντε Περιγκόρ μπορεί να σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης, ή μπορεί να συνελήφθη και να επέζησε μέχρι το 1247.[1]

Είναι πιθανό κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του να τον διαδέχτηκε ως υπηρεσιακός Μεγάλος Μάγιστρος ο ιππότης Ρισάρ ντε Μπυρ, ενώ δύο χρόνια αργότερα, το 1247, οι Ναΐτες εξέλεξαν ως Μεγάλο Μάγιστρό τους τον ιππότη Γκιγιόμ ντε Σοννάκ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Armand de Perigord (1178–1247)». Templiers Org. http://www.templiers.org/armandperigord-eng.php. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2015. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Marillier, Bernard (2000). Armorial des Maîtres de l'Ordre du Temple. Collection "Sinople". Pardès. ISBN 978-2-8671-4222-2. 
  • Roy, J. J. E. (1999) [1848]. Histoire des Templiers. Pardès. ISBN 978-2-8671-4188-1. 
  • Grousset, René (1991) (στα γαλλικά). Histoire Des Croisades Et Du Royaume Franc De Jérusalem (3 τόμοι). Paris: Librairie Académique Perrin. ISBN 978-2-2620-0934-2.