Αριέλ Σαρόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αριέλ Σαρόν
אריאל שרון
Ariel Sharon Headshot.jpg
11ος Πρωθυπουργός του Ισραήλ
Περίοδος
7 Μαρτίου 2001 – 14 Απριλίου 2006
ΠρόεδροςΜοσέ Κατσάβ
ΑντιπρόεδροςΕχούντ Ολμέρτ
ΠροκάτοχοςΕχούντ Μπαράκ
ΔιάδοχοςΕχούντ Ολμέρτ
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση26 Φεβρουαρίου 1928
Κφαρ Μαλάλ, Βρετανική Εντολή Παλαιστίνης
Θάνατος11 Ιανουαρίου 2014 (85 ετών)
Ραμάτ Γκαν, Ισραήλ
ΕθνικότηταΕβραίος
ΥπηκοότηταΙσραήλ και Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή
Πολιτικό κόμμαΚαντίμα
ΣύζυγοςΜάργκαλιτ Σαρόν (πέθανε το 1962),
Λίλυ Σαρόν (πέθανε το 2000)
Παιδιά3
ΣπουδέςΕβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ
Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ
ΕπάγγελμαΣτρατιωτικός
Πολιτικός
Βραβεύσειςhonorary doctorate of Bar Ilan University in Ramat Gan
כ
ΘρήσκευμαΙουδαϊσμός
ΥπογραφήAriel Sharon signature.svg

Ο Αριέλ Σαρόν (εβραϊκά: אריאל שרון, γεννημένος ως Αριέλ Σάινερμαν, στις 26 Φεβρουαρίου 1928, πέθανε στις 11 Ιανουαρίου 2014) ήταν Ισραηλινός πολιτικός και πρώην στρατηγός, που χρημάτισε 11ος Πρωθυπουργός του Ισραήλ. Υπήρξε διοικητής στον ισραηλινό στρατό (Τζαχάλ) από τη σύστασή του το 1948. Συμμετείχε στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας του 1948, τη σφαγή στην Κίμπια το 1953, στον πόλεμο του Σουέζ το 1956, τον πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967 και τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ το 1973.

Μετά τη συνταξιοδότησή του από το στρατό, εντάχθηκε στο ακροδεξιό κόμμα Λικούντ, υπηρετώντας σε αρκετά υπουργικά πόστα στις κυβερνήσεις του κόμματος τις περιόδους 1977-1992 και 1996-1999. Κατά την περίοδο του Πολέμου του Λιβάνου του 1982, από την θέση του υπουργού Άμυνας της Κυβέρνησης Μπεγκίν, διέταξε την προώθηση του Ισραηλινού Στρατού μέχρι την Βηρυτό, ενώ κατηγορήθηκε επίσημα, με βάση την έκθεση της Επιτροπής Kahan, ως «προσωπικά υπεύθυνος» για τα γεγονότα της Σφαγής της Σάμπρα και της Σατίλα, καθώς δεν έλαβε υπόψιν την προοπτική αιματοχυσίας από τους φαλαγγίτες στα στρατόπεδα προσφύγων, ούτε παρεμπόδισε την εισβολή τους.

Το 2000, έγινε αρχηγός του Λικούντ, υπηρετώντας ως Πρωθυπουργός του Ισραήλ από το 2001 έως τις αρχές Ιανουαρίου του 2006, όταν και υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία, η οποία τον άφησε σε κωματώδη κατάσταση μέχρι τον θάνατό του, στις 11 Ιανουαρίου 2014.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Bronner, Ethan (11 Ιανουαρίου 2014). «Ariel Sharon, Fierce Defender of a Strong Israel, Dies at 85». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2014.