Αντζελίνο Αλφάνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αντζελίνο Αλφάνο
Angelino Alfano
Angelino Alfano daticamera.jpg
Υπουργός Εσωτερικών της Ιταλίας
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
28 Απριλίου 2013
Πρωθυπουργός Ενρίκο Λέτα
Ματέο Ρέντσι
Προκάτοχος Άννα Μαρία Καντσελιέρι
Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης της Ιταλίας
Περίοδος
28 Απριλίου 2013 – 22 Φεβρουαρίου 2014
Πρωθυπουργός Ενρίκο Λέτα
Υπουργός Δικαιοσύνης της Ιταλίας
Περίοδος
8 Μαΐου 2008 – 27 Ιουλίου 2011
Πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι
Προκάτοχος Λουίτζι Σκότι
Διάδοχος Νίτο Φραντσέσκο Πάλμα
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 31 Οκτωβρίου 1970 (1970-10-31) (47 ετών)
Αγκριγκέντο, Ιταλία
Πολιτικό κόμμα ΔΧ (πριν το 1994)
ΦΙ (1994–2009)
ΛτΕ (2009–2013)
ΝΚ (2013-σήμερα)
Σπουδές Καθολικό Πανεπιστήμιο, Μιλάνο
Πανεπιστήμιο του Παλέρμο
Θρήσκευμα Ρωμαιοκαθολικισμός

Ο Αντζελίνο Αλφάνο (ιταλικά: Angelino Alfano) είναι ένας Ιταλός πολιτικός, ο οποίος από το 2008 έχει αποκτήσει μία σειρά από κυβερνητικές θέσεις.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλφάνο γεννήθηκε στο Αγκριγκέντο της Σικελίας στις 31 Οκτωβρίου 1970.[1] Ο πατέρας του, μάλιστα, ήταν δικηγόρος και πολιτικός του κόμματος Χριστιανική Δημοκρατία. Σπούδασε νομικά στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ιερής Καρδιάς του Μιλάνου και εταιρικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμου.

Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε στο κόμμα Χριστιανική Δημοκρατία, στο οποίο υπαγόταν μέχρι το 1994. Έπειτα εντάχθηκε στο κεντροδεξιό κόμμα Φόρτσα Ιτάλια του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και εκλέχτηκε στο Επαρχιακό Συμβούλιο του Αγκριγκέντο. Το 1996 έγινε το νεαρότερο μέλος που εκλεγόταν στην Περιφερειακή Συνέλευση της Σικελίας.

Το 2001 έγινε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων και από το 2005 ως το 2008 κατείχε τη θέση του περιφερειακού συντονιστή του κόμματος Φόρτσα Ιτάλια στη Σικελία.

Ο Αλφάνο σε συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στη Μασσαλία.

Το 2008 επανεξελέγη ως βουλευτής, ενώ έγινε, σε ηλικία 37 ετών, ο νεώτερος υπουργός δικαιοσύνης στην ιστορία της Ιταλικής Δημοκρατίας.[2]

Ο επονομαζόμενος Νόμος Αλφάνο (Lodo Alfano), που πήρε το όνομά του από τον Αντζελίνο Αλφάνο και ίσχυε μεταξύ των ετών 2008 και 2009, συνάντησε έντονη κριτική, καθώς χορηγούσε ασυλία έναντι ποινικών διώξεων στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους Προέδρους των δύο σωμάτων του Κοινοβουλίου και στον Πρωθυπουργό. Τότε, θεωρήθηκε ότι ο νόμος είχε ως σκοπό να σταματήσει τις δίκες εναντίον του Μπερλουσκόνι. Ο Νόμος Αλφάνο κηρύχθηκε αντισυνταγματικός από το Ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο τον Οκτώβριο του 2009.[3]

Στις 1 Ιουνίου 2011 ο Αντζελίνο Αλφάνο διορίστηκε ως Πολιτικός Γραμματέας του κόμματος Λαός της Ελευθερίας από τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, προκειμένου να το αναδιοργανώσει και να ηγηθεί με αυτό στις επόμενες εκλογές.[4][5]

Στις 28 Απριλίου 2013 ανέλαβε καθήκοντα Αντιπροέδρου της ιταλικής κυβέρνησης και Υπουργού Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Λέτα.[6] Στα τέλη του 2013, ο Αλφάνο και άλλοι πολιτικοί του κόμματος Λαός της Ελευθερίας εντάχθηκαν στο νέο πολιτικό φορέα Νέα Κεντροδεξιά.[7][8] Τον Φεβρουάριο του 2014, με την ανάληψη των καθηκόντων της Κυβέρνησης Ρέντσι, ο Αλφάνο συνέχισε να υπηρετεί στο υπουργείο εσωτερικών.[9]

Από τα πιο σημαντικό προβλήματα με τα οποία ήρθε αντιμέτωπος ο Αντζελίνο Αλφάνο ως υπουργός εσωτερικών ήταν αυτό της παράνομης μετανάστευσης στην Ιταλία, ως αποτέλεσμα των εμφυλίων πολέμων στη Λιβύη και στη Συρία.[10][11]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]