Λουίτζι Φάκτα

Λουίτζι Φάκτα
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη μητρική γλώσσα	Luigi Facta (Ιταλικά)
Γέννηση	13  Σεπτεμβρίου 1861 Πινερόλο
Θάνατος	5  Νοεμβρίου 1930 Πινερόλο
Χώρα πολιτογράφησης	Βασίλειο της Ιταλίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Ιταλικά
Σπουδές	Πανεπιστήμιο του Τορίνο
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	πολιτικός δημοσιογράφος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα	Ιστορική Δεξιά και Φιλελεύθερο Κόμμα Ιταλίας
Οικογένεια
Γονείς	Vincenzo Facta
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα	Πρωθυπουργός του Βασιλείου της Ιταλίας (Φεβρουάριος 1922 – Οκτώβριος 1922) Υπουργός Εσωτερικών του Βασιλείου της Ιταλίας (Φεβρουάριος 1922 – Αύγουστος 1922) υπουργός δικαιοσύνης του Βασιλείου της Ιταλίας (Ιανουάριος 1919 – Ιουνίου 1919) υπουργός οικονομικών του Βασιλείου της Ιταλίας (1910–1914) υπουργός οικονομικών του Βασιλείου της Ιταλίας (1920–1921) υπουργός Ανασυγκρότησης των κτήσεων που ελευθερώθηκαν από τον εχθρό (Φεβρουάριος 1922 – Μάρτιος 1922) γερουσιαστής του Βασιλείου της Ιταλίας μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1892–1895) μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1895–1897) μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1897–1900) μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1900–1904) μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1904–1909) μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1909–1913) μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1913–1919) μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1919–1921) μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1921–1924)
Σχετικά πολυμέσα

Ο Λουίτζι Φάκτα (ιταλ. Luigi Facta, Πινερόλο, Βασίλειο της Ιταλίας, 16 Νοεμβρίου 1861 – 5 Νοεμβρίου 1930) ήταν Ιταλός δημοσιογράφος και πολιτικός (μέλος του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ιταλίας) και επικεφαλής πρωθυπουργός μίας μεταβατικής κυβέρνησης, από τις 26 Φεβρουαρίου 1922 έως τις 31 Οκτωβρίου 1922, ακριβώς πριν από την ανάρρηση στην εξουσία της Ιταλίας, του δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι. Διετέλεσε, επίσης, υπουργός Οικονομικών, δύο φορές (1910 – 1914, 1920 – 1921). Όταν ο Ιταλός μονάρχης Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ’ αρνήθηκε να προσυπογράψει το διάταγμα της κυβέρνησης για επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης, βάσει του οποίου ο Ντε Φάκτα θα κινητοποιούσε τον στρατό προκειμένου να εμποδίσει την Πορεία προς τη Ρώμη του Μουσολίνι, ο Φάκτα και η κυβέρνησή του παραιτήθηκαν. Συνέπεια αυτής του της στάσης ήταν να εδραιωθεί στην κοινή γνώμη η πεποίθηση πως ο ίδιος δεν άσκησε όλη του την επιρροή προς τον βασιλιά για να μεταβάλλει τη βούληση του τελευταίου.