Λουίτζι Φάκτα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λουίτζι Φάκτα
Luigi Facta 1910.png
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Luigi Facta (Ιταλικά)
Γέννηση 16  Νοεμβρίου 1861[1]
Πινερόλο
Θάνατος 5  Νοεμβρίου 1930[1]
Πινερόλο
Χώρα πολιτογράφησης Βασίλειο της Ιταλίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ιταλικά
Σπουδές Πανεπιστήμιο του Τορίνο
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
δημοσιογράφος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Φιλελεύθερο Κόμμα Ιταλίας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Πρωθυπουργός του Βασιλείου της Ιταλίας (Φεβρουαρίου 1922 – Οκτωβρίου 1922)
υπουργός εσωτερικών του Βασιλείου της Ιταλίας (Φεβρουαρίου 1922 – Αυγούστου 1922)
υπουργός δικαιοσύνης του Βασιλείου της Ιταλίας (Ιανουαρίου 1919 – Ιουνίου 1919)
υπουργός οικονομικών του Βασιλείου της Ιταλίας (1910–1914)
υπουργός οικονομικών του Βασιλείου της Ιταλίας (1920–1921)
υπουργός Ανασυγκρότησης των κτήσεων που ελευθερώθηκαν από τον εχθρό (Φεβρουαρίου 1922 – Μαρτίου 1922)
γερουσιαστής του Βασιλείου της Ιταλίας
μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Λουίτζι Φάκτα (Luigi Facta, Πινερόλο, Βασίλειο της Ιταλίας, 16 Νοεμβρίου 18615 Νοεμβρίου 1930) ήταν Ιταλός δημοσιογράφος και πολιτικός (μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος της Ιταλίας) και επικεφαλής πρωθυπουργός[2] μίας μεταβατικής κυβέρνησης, από τις 26 Φεβρουαρίου 1922 έως τις 31 Οκτωβρίου 1922, ακριβώς πριν από την ανάρρηση στην εξουσία της Ιταλίας, του δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι. Διετέλεσε, επίσης, υπουργός Οικονομικών, δύο φορές (19101914 , 19201921). Όταν ο Ιταλός μονάρχης Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ’ αρνήθηκε να προσυπογράψει το διάταγμα της κυβέρνησης για επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης, βάσει του οποίου ο Ντε Φάκτα θα κινητοποιούσε το στρατό προκειμένου να εμποδίσει την Πορεία προς τη Ρώμη του Μουσολίνι, ο Φάκτα και η κυβέρνησή του παραιτήθηκαν. Συνέπεια αυτής του της στάσης ήταν να εδραιωθεί στην κοινή γνώμη η πεποίθηση πως ο ίδιος δεν άσκησε όλη του την επιρροή προς το βασιλιά για να μεταβάλλει τη βούληση του τελευταίου[3].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Luigi-Facta. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Φύλλο εφημερίδας «Έθνος» της 13 Φεβρουαρίου (π. ημερ.) 1922, σελ. 4: «Πως κατηρτίσθη η κυβέρνησις Ντε Φάκτα»
  3. Carsten, Francis L. (1982). The rise of fascism (2nd ed., 1st paperback printing. ed.). Berkeley: University of California Press. p. 62. ISBN 978052004643