Αναντολουχισάρι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°04′55″N 29°04′01″E / 41.08194°N 29.06694°E / 41.08194; 29.06694

Το Αναντολουχισάρι (Ανατολίτικο Κάστρο) επί του Βόσπορου.

Το Αναντολουχισάρι (ελληνικά: Ανατολίτικο Κάστρο) είναι φρούριο το οποίο βρίσκεται στην Ιστανμπούλ της Τουρκίας στην Ανατολίτικη (Ασιατική) πλευρά του Βοσπόρου, ενώ έχει δώσει το όνομά του και στην ομώνυμη γειτονική του συνοικία. Χτίστηκε μεταξύ του 1393 και του 1394 από τον Οθωμανό σουλτάνο Βαγιαζίτ Α΄ "τον Κεραυνό" ως μέρος των προετοιμασιών του ενόψει της Δεύτερης Οθωμανικής Πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης, η οποία έλαβε χώρα το 1395. ο Σουλτάνος Βαγιαζίτ το ανήγειρε επάνω στα ερείπια ναού του Ουρανού[1] Αρχικά ήταν γνωστό με την ονομασία Γκιουζελτσεχισάρ (ελληνικά: Όμορφο Κάστρο)[2]

Το Αναντολουχισάρι, χτισμένο σε μία έκταση 7.000 m², βρίσκεται στο στενότερο σημείο, με 660 μέτρα, του στενού του Βοσπόρου και δίπλα σε έναν κολπίσκο γνωστό ως Γκιοκσού (αρχαία ελληνικά: Αρετός). Η Γέφυρα Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ, η δεύτερη γέφυρα που διασχίζει τον Βόσπορο, βρίσκεται λίγο βορειότερα του φρουρίου. Ένα άλλο φρούριο, το Ρουμελιχισάρι, ανεγέρθηκε μεταξύ του 1451 και του 1452 από τον Σουλτάνο Μωάμεθ Β΄ απέναντι από το Αναντολουχισάρι, επί της ευρωπαϊκής ακτής, με στόχο να θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχό του την θαλάσσια κυκλοφορία εντός των Στενών του Βοσπόρου, κάτι που ήταν ζωτικής σημασίας για τους Γενουάτες στον Γαλατά, οι οποίοι είχαν συμμαχήσει με τους Βυζαντινούς, ενώ διέθεταν αποικίες στην Μαύρη Θάλασσα όπως η Κάφφα, η Σινώπη και η Αμάσρα.

Το Αναντολουχισάρι ανεγέρθηκε ως παρατηρητήριο. Έχει ύψος 25 μέτρων, έναν κεντρικό τετράγωνο πύργο εντός των τειχών, τα οποία είναι ακανόνιστης πενταγωνικής μορφής, με πέντε πύργους παρακολούθησης σε κάθε γωνία. Επίσης, ένα τζαμί βρίσκεται εντός του φρουρίου. Αποτελεί την αρχαιότερη τουρκική αρχιτεκτονική κατασκευή χτισμένη στην Ιστανμπούλ. Το φρούριο ήταν γνωστό και ως "Γκιουζελτσέ Χισάρ" σε ιστορικά έγγραφα. Ο Σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ ενίσχυσε το φρούριο περιτειχίζοντάς το με ένα τείχος πάχους δύο μέτρων, το οποίο διέθετε τρεις πύργους παρακολούθησης. Ορισμένα πρόσθετα κτίρια όπως αποθήκη και οικίες προστέθηκαν. Λόγω των διάφορων αλλαγών που υπέστη κατά το παρελθόν, το φρούριο δεν διαθέτει πλέον την αρχική του μορφή. Μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, χρησίμευσε ως στρατιωτική φυλακή.

Το Τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού ανακαίνισε τον χώρο την περίοδο μεταξύ 1991 - 1993. Σήμερα, το μικρό αυτό φρούριο δημιουργεί ένα γραφικό σκηνικό, σε συνδυασμό με τις παλιές ξύλινες κατοικίες που βρίσκονται χτισμένες πάνω στα τείχη του και την γειτονική περιοχή. Το Αναντολουχισάρι αποτελεί μουσείο (ιστορικός χώρος), αν και δεν είναι ανοιχτό στο κοινό.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ahmet Muhtar Paşa (1902). Feth-i Celil-i Konstantiniye. Bedir Press, σελ. 21. 
  2. Finkel, Caroline (2006). Osman's Dream: The History of the Ottoman Empire 1300-1923. New York: Basic Books, σελ. 24. ISBN 978-0-465-02397-4. 

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Anadoluhisarı της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).