Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αλστραιμερία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αλστραιμερία
Το είδος Alstroemeria aurea
Το είδος Alstroemeria aurea
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Φυτά
Συνομοταξία: Αγγειόσπερμα (Angiosperms)
Ομοταξία: Μονοκοτυλήδονα (Monocotyledonae)
Τάξη: Λειριώδη (Liliales)
Οικογένεια: Αλστραιμεριοειδή (Alstroemeriaceae)
Γένος: Αλστραιμερία
(Alstroemeria)
L.

Συνώνυμα
  • Alstremeria
  • Ligtu, Adans.
  • Lilavia, Raf.
  • Priopetalon, Raf.
  • Schickendantzia, Pax
  • Taltalia, Ehr.Bayer

Η αλστραιμερία (λατινική και επιστημονική ονομασία Alstroemeria) ή πριοπέταλο είναι γένος μονοκοτυλήδονων φυτών που ανήκουν σε ομώνυμη οικογένεια, τα αλστραιμεριοειδή, και είναι ενδημικά της Νότιας Αμερικής, αν και κάποια είδη έχουν εισαχθεί από τον άνθρωπο στις ΗΠΑ, το Μεξικό, την Αυστραλία και αλλού. Το γένος είναι γνωστό και με τις κοινές ονομασίες «περουβιανά κρίνα» ή «κρίνα των Ίνκας».

Σχεδόν όλα τα είδη προήλθαν από δύο διακριτές κοιτίδες: η μία βρίσκεται στην κεντρική Χιλή, ενώ η άλλη στην ανατολική Βραζιλία. Τα είδη της Alstroemeria που προήλθαν από την κοιτίδα της Χιλής αναπτύσσονται τον χειμώνα, ενώ εκείνα που προήλθαν από την κοιτίδα της Βραζιλίας αναπτύσσονται το καλοκαίρι. Πάντως όλα είναι μακρόβιες πολυετείς πόες, εκτός της A. graminea, ενός μικρού μονοετούς φυτού που φυτρώνει στην έρημο Ατακάμα της Χιλής.

Οι αλστραιμερίες εκφύονται από μια ομάδα κονδύλων, από τους οποίους υψώνονται ξεχωριστά στελέχη αναπαραγωγής και στείρα στελέχη. Τα πρώτα είναι και τα υψηλότερα, και σε κάποια είδη μπορούν να φθάσουν σε ύψος το 1,5 μέτρο. Τα φύλλα είναι εναλλασσόμενα και στραμμένα κατά 180 μοίρες στους μίσχους τους, έτσι ώστε να έχουν «ύπτια» (resupinate) θέση. Το σχήμα των φύλλων διαφέρει από είδος σε είδος, συχνά πάντως είναι λογχοειδή[1], ενώ έχουν πάντοτε ομαλές άκρες. Τα άνθη είναι μεμονωμένα ή σε σκιάδια. Το κάθε άνθος έχει 6 πέταλα με μήκος έως 5 εκατοστά. Το χρώμα των λουλουδιών αυτών ποικίλλει, με πολλές αποχρώσεις του κόκκινου, του πορτοκαλί, του πράσινου και του λευκού. Αρκετά φέρουν λωρίδες πιο σκούρων χρωμάτων. Οι στήμονες είναι 6 και κυρτοί, ενώ το στίγμα έχει τρεις λοβούς. Ο καρπός είναι κάψα. Το γένος ταξινομείται στα «κατώτερα» μονοκοτυλήδονα, δηλαδή τα πέταλα βρίσκονται πάνω από την ωοθήκη και οι «φλέβες» των φύλλων είναι παράλληλες μεταξύ τους.[2]

Ταξινομική και ετυμολογία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Υβρίδιο αλστραιμερίας στον Βοτανικό Κήπο Λαλ Μπαγκ της Ινδίας

Το γένος περιγράφηκε από τον Σουηδό βοτανολόγο Γιόχαν Πέτερ Φαλκ και τον επιβλέποντα τη διδακτορική διατριβή του Κάρολο Λινναίο. Ο τίτλος της διατριβής ήταν Planta Alströmeria.[3], εγκρίθηκε το έτος 1762 και στον Λινναίο αποδόθηκε η πατρότητα της αποδοχής του γένους. Αυτό ονομάσθηκε από το επώνυμο του Σουηδού βαρόνου και φυσιοδίφη Κλας Αλστραίμερ (Alströmer, 1736-1794), φοιτητή και μετέπειτα φίλου του Λινναίου.

Καλλιέργεια και χρήσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολλά υβρίδια και τουλάχιστον 190 καλλιεργητικές ποικιλίες αλστραιμερίας έχουν δημιουργηθεί από τον άνθρωπο, με πολλά επιπλέον χρώματα λουλουδιών, όπως κίτρινα, βερυκοκκί, ροζ και άλλα. Τα πιο δημοφιλή υβρίδια που καλλιεργούνται ευρύτερα σήμερα προέρχονται από διασταυρώσεις ειδών της Χιλής (χειμερινής αναπτύξεως) με είδη της Βραζιλίας (θερινής αναπτύξεως). Η στρατηγική αυτή έλυσε το πρόβλημα της εποχικής αδράνειας των καλλιεργητών και έδωσε αειθαλή φυτά, που ανθίζουν το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Αυτή η εξέλιξη σημειώθηκε κυρίως μετά το 1980, αρχικώς στις ΗΠΑ, ενώ η μεγαλύτερη καλλιέργεια σήμερα γίνεται από εταιρείες σε θερμοκήπια στην Ολλανδία. Στην Ελλάδα ευδοκιμεί περισσότερο στις θερμότερες περιοχές[1], χωρίς να χρειάζεται θερμοκήπιο. Τα άνθη, που μοιάζουν με μικρά κρινάκια, χρησιμεύουν ιδίως για δημιουργία μπουκέτων και ανθοστολισμών. Μπορούν να επιβιώνουν κομμένα και τοποθετημένα στο νερό μέχρι και 14 ημέρες χωρίς να μαραίνονται.[4] Επίσης οι κόνδυλοι ή κονδυλόμορφες ρίζες πολλών ειδών μπορούν να χρησιμεύσουν στον άνθρωπο ως τροφή.[1]

Οι περισσότερες ποικιλίες για ολόκληρα φυτά κήπου ανθίζουν στα τέλη της ανοίξεως και στις αρχές του καλοκαιριού. Οι ρίζες και οι κόνδυλοι αντέχουν το ψύχος μέχρι και θερμοκρασία −5 °C. Το φυτό ωστόσο απαιτεί τουλάχιστον 6 ώρες πρωινής λιακάδας όλο το έτος, τακτικό πότισμα και καλά αποστραγγιζόμενο έδαφος.

Σε κάποιες περιπτώσεις, ορισμένα είδη αλστραιμερίας έχουν επανέλθει στην άγρια κατάσταση, εξαπλωθέντα στη φύση, όπως τα είδη Alstroemeria psittacina και A. aurea, που τώρα ευδοκιμούν στη φύση της Αυστραλίας.

ΕικόναΟνομασίαΓεωγραφική κατανομή
Alstroemeria achiraeΠεριφέρεια Μάουλε της κεντρικής Χιλής
Alstroemeria albescensΡίο Γκράντε ντο Σουλ της νότιας Βραζιλίας
Alstroemeria altoparadiseaΓκοϊάς της Βραζιλίας
Alstroemeria amabilisΒραζιλία
Alstroemeria amazonicaΠαρά Βραζιλίας, Βενεζουέλα
Alstroemeria andinaΧιλή, Αργεντινή
Alstroemeria angustifoliaΧιλή
Alstroemeria annapolinaΓκοϊάς
Alstroemeria apertifloraΒραζιλία, Αργεντινή, Παραγουάη
Alstroemeria aquidauanicaΜάτο Γκρόσο (Βραζιλία)
Alstroemeria arnicanaΓκοϊάς Βραζιλίας
Alstroemeria aulicaΠεριφέρεια Βαλπαραΐσο της Χιλής
Alstroemeria aureaΧιλή, Αργεντινή, εισαγμένη στη Νέα Ζηλανδία και στη Βικτώρια (Αυστραλία)
Alstroemeria bahiensisΜπαΐα Βραζιλίας
Alstroemeria bakeriΕπαρχία Καταμάρκα της Αργεντινής
Alstroemeria bilabiataΜητροπολιτική Περιφέρεια του Σαντιάγο (Χιλή)
Alstroemeria brasiliensisΒραζιλία
Alstroemeria burchelliiΓκοϊάς Βραζιλίας
Alstroemeria cabralensisΜίνας Ζεράις της Βραζιλίας
Alstroemeria caiaponicaΓκοϊάς Βραζιλίας
Alstroemeria callianthaΜίνας Ζεράις
Alstroemeria cantillanicaΠεριφέρεια Ο Χιγγινς της Χιλής
Alstroemeria capixabaΕσπίριτο Σάντο της Βραζιλίας
Alstroemeria caryophyllaeaΒραζιλία
Alstroemeria chapadensisΜάτο Γκρόσο
Alstroemeria chorillensis Περού
Alstroemeria crispataβόρεια Χιλή
Alstroemeria cuiabanaΜάτο Γκρόσο
Alstroemeria cultrifoliaΟμοσπονδιακό Διαμέρισμα (Βραζιλία)
Alstroemeria cunhaΒραζιλία
Alstroemeria decoraΠεριφέρεια Βαλπαραΐσο της Χιλής
Alstroemeria dilutaΧιλή
Alstroemeria discolorΠεριφέρεια Βαλπαραΐσο της Χιλής
Alstroemeria douradensisΓκοϊάς Βραζιλίας
Alstroemeria espigonensisΜπαΐα Βραζιλίας
Alstroemeria exserensΧιλή, Αργεντινή
Alstroemeria fiebrigianaΒολιβία
Alstroemeria firmulifoliaΜίνας Ζεράις Βραζιλίας
Alstroemeria foliosaΒραζιλία, Παραγουάη
Alstroemeria fuscovinosaΒραζιλία
Alstroemeria garaventaeΧιλή
Alstroemeria gardneriΒραζιλία
Alstroemeria glaucandraΠεριφέρεια Βαλπαραΐσο της Χιλής
Alstroemeria gouveianaΜίνας Ζεράις
Alstroemeria gramineaΧιλή
Alstroemeria hookeriΧιλή
Alstroemeria huemulinaΠεριφέρεια Μπιοβίο της Χιλής
Alstroemeria ibitipocaeΜίνας Ζεράις
Alstroemeria igarapavicaΣάο Πάολο της Βραζιλίας
Alstroemeria inodoraΒραζιλία
Alstroemeria isabellanaΒραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Παραγουάη
Alstroemeria itabiritensisΜίνας Ζεράις
Alstroemeria jequitianaΜίνας Ζεράις
Alstroemeria jocundaΜητροπολιτική Περιφέρεια του Σαντιάγο (Χιλή)
Alstroemeria julieaeΜίνας Ζεράις
Alstroemeria kingiiΧιλή
Alstroemeria lactiluteaΠεριφέρεια Ταραπακά της βόρειας Χιλής
Alstroemeria landimanaΟμοσπονδιακό Διαμέρισμα (Βραζιλία)
Alstroemeria leporinaΧιλή
Alstroemeria ligtu
(αλστραιμερία η λίγτειος[5], «άνθος του Αγίου Μαρτίνου»)
Περού, Χιλή, Αργεντινή
Alstroemeria litterataΜάτο Γκρόσο
Alstroemeria longaviensisΠεριφέρεια Μάουλε της κεντρικής Χιλής
Alstroemeria longistamineaΒραζιλία
Alstroemeria longistylaΓκοϊάς και Μίνας Ζεράις Βραζιλίας
Alstroemeria luteaΠεριφέρεια Ταραπακά της βόρειας Χιλής
Alstroemeria magnaΠεριφέρεια Βαλπαραΐσο της Χιλής
Alstroemeria magnificaΧιλή
Alstroemeria malmeanaΒραζιλία
Alstroemeria modestaΧιλή
Alstroemeria mollensisΠεριφέρεια Κοκίμπο της Χιλής
Alstroemeria monanthaΧιλή
Alstroemeria monticolaΜπαΐα και Μίνας Ζεράις Βραζιλίας
Alstroemeria nidularisΠεριφέρεια Μάουλε της Χιλής
Alstroemeria niveaΠεριφέρεια Κοκίμπο της Χιλής
Alstroemeria ochraceaΜίνας Ζεράις
Alstroemeria orchidioidesΟμοσπονδιακό Διαμέρισμα και Γκοϊάς Βραζιλίας
Alstroemeria pallida
(αλστραιμερία η ωχρά[6])
Χιλή
Alstroemeria paraensisΠαρά Βραζιλίας
Alstroemeria patagonicaνότια Αργεντινή, νότια Χιλή
Alstroemeria pauperculaΠερού, βόρεια Χιλή
Alstroemeria pelegrina
(α. η εξωτική[5], «κρινάκι του Περού»)
Περού, Χιλή
Alstroemeria pendulifloraΜίνας Ζεράις Βραζιλίας
Alstroemeria philippiiβόρεια Χιλή
Alstroemeria piauhyensisΒραζιλία
Alstroemeria plantagineaΒραζιλία, Βενεζουέλα
Alstroemeria poeticaΧιλή
Alstroemeria polpaicanaΜητροπολιτική Περιφέρεια του Σαντιάγο (Χιλή)
Alstroemeria polyphyllaΧιλή
Alstroemeria preslianaΧιλή, Αργεντινή
Alstroemeria pseudospathulataΧιλή, Αργεντινή
Alstroemeria psittacinaΒραζιλία, Αργεντινή - εισάχθηκε στην Αυστραλία, τη Ν. Ζηλανδία, τις νοτιοανατολικές ΗΠΑ, το νότιο Μεξικό, τη Μαδέρα και τις Κανάριες Νήσους
Alstroemeria pubifloraΓκοϊάς Βραζιλίας
Alstroemeria pudicaΜητροπολιτική Περιφέρεια του Σαντιάγο (Χιλή)
Alstroemeria pulchraΧιλή
Alstroemeria punctataΟμοσπονδιακό Διαμέρισμα και Γκοϊάς Βραζιλίας
Alstroemeria pygmaea''Περού, Βραζιλία, Αργεντινή
Alstroemeria radulaΒραζιλία
Alstroemeria recumbensΧιλή
Alstroemeria revolutaΧιλή
Alstroemeria ribeirensisΠαρανά της νότιας Βραζιλίας
Alstroemeria roseoviridisΜάτο Γκρόσο ντο Σουλ Βραζιλίας
Alstroemeria rupestrisΜίνας Ζεράις Βραζιλίας
Alstroemeria sabulosaΠεριφέρεια Βαλπαραΐσο της Χιλής
Alstroemeria schizanthoidesΧιλή
Alstroemeria sellowiana Βραζιλία
Alstroemeria spathulataΧιλή, Αργεντινή
Alstroemeria speciosaΣάο Πάολο Βραζιλίας
Alstroemeria spectabilisΜητροπολιτική Περιφέρεια του Σαντιάγο (Χιλή)
Alstroemeria stenopetalaΓκοϊάς και Μίνας Ζεράις Βραζιλίας
Alstroemeria talcaensisΠεριφέρεια Μάουλε της κεντρικής Χιλής
Alstroemeria timidaΜητροπολιτική Περιφέρεια του Σαντιάγο (Χιλή)
Alstroemeria tombolatoanaΓκοϊάς και Μίνας Ζεράις Βραζιλίας
Alstroemeria umbellataΧιλή, Αργεντινή
Alstroemeria variegataΜίνας Ζεράις Βραζιλίας
Alstroemeria venustaΧιλή
Alstroemeria versicolor
(αλστραιμερία η ποικιλόχρους[6])
Χιλή
Alstroemeria virginalisΠεριφέρεια Κοκίμπο της Χιλής
Alstroemeria viridifloraΒραζιλία
Alstroemeria werdermanniiΧιλή
Alstroemeria xavantinensisΜάτο Γκρόσο
Alstroemeria yaelaeΜητροπολιτική Περιφέρεια του Σαντιάγο (Χιλή)
Alstroemeria zoelneriΧιλή
  1. 1 2 3 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 517
  2. «Alstroemeria» στο Flora of North America
  3. Linnaeus & Falk 1762.
  4. ««Long Lasting Flowers»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2023.
  5. 1 2 Το λήμμα «αλστραιμερία» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 517
  6. 1 2 Το λήμμα «αλστραιμερία» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 518
  • Linnaeus· Falk, Johan Peter (1762). Planta Alströmeria. Holmiae: Laurentii Salvii. , δημοσιεύθηκε το 1763 στο Amoenitates Academicae, τόμ. 6, σσ. 247-262
  • Sanso, Andrea Mariel (1996). «El Género Alstroemeria (Alstroemeriaceae) en Argentina». Darwiniana 34 (1/4): 349-382. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]