Αλή Ναΐπ Ζαδέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλή Ναΐπ Ζαδέ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 19ος αιώνας
Κρήτη
Θάνατος 20ος αιώνας
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Θρησκεία Μουσουλμάνος
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα κυβερνητικός αξιωματούχος
Περίοδος ακμής 1913 - 1923
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Νομάρχης Δράμας
Νομάρχης Καβάλας
Νομάρχης Κοζάνης
Νομάρχης Χανίων
Νομάρχης Δράμας-Καβάλας
Νομάρχης Αδριανούπολης
Νομάρχης Λασιθίου

Ο Αλή Ναΐπ Ζαδέ βέης (τουρκικά : Ali Nayip Zade) ήταν ήταν Κρητικός Μουσουλμάνος ο οποίος υπηρέτησε σε υψηλές διοικητικές θέσεις στην Ελλάδα στις αρχές του 20ου αιώνα.

Ο Αλή Ναΐπ Ζαδέ ήταν προσωπικός φίλος του Φιλελεύθερου Κρητικού πολιτικού και Πρωθυπουργού της Ελλάδας, Ελευθερίου Βενιζέλου. Διορίστηκε νομάρχης Δράμας και Καβάλας από τον Γενικό Διοικητή Μακεδονίας Στέφανο Δραγούμη (1842-1923), λίγες μέρες μετά την απελευθέρωση της Δράμας[1]. Ο διορισμός του έγινε στις 6.7.1913, αλλά έφθασε στη Δράμα στις 12.7.1913 και συντέλεσε πάρα πολύ στην πρώτη διοικητική οργάνωση του νομού Δράμας, βοηθούμενος από τον διορισθέντα στις 19.7.1913 πρώτο γραμματέα της Νομαρχίας, δικηγόρο Σερρών Νικόλαο Δ. Γουσίδη.[2] Μετατέθηκε στη Δράμα από τη Νομαρχία Χανίων και συνεπώς ήταν πρόσωπο της απόλυτης εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου. Η επίσημη ίδρυση του νομού Δράμας έγινε πολύ αργότερα, την 1.4.1915 με το Βασιλικό Διάταγμα της 31.3.1915 (Φ.Ε.Κ. τεύχος Α΄, 120/1915).

Διορίστηκε ξανά νομάρχης Δράμας & Καβάλας την 16.1.1919 (Φ.Ε.Κ. τεύχος Γ΄, 8/1919), μετά την απελευθέρωση της πόλης από τη δεύτερη βουλγαρική κατοχή (1916-1918). Έφτασε στη Δράμα τις 9.4.1919 και παρέλαβε από τον προηγούμενο νομάρχη Νικόλαο Ι. Μπακόπουλο. Παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι τις 9.10.1919 (Φ.Ε.Κ. τεύχος Γ΄, 231/1919). Στις 12.11.1922 διορίστηκε νομάρχης στη Γενική Διοίκηση Κρήτης.[3]

Αργότερα είχε διοριστεί Νομάρχης Κοζάνης[4].

Στην διάρκεια της εδαφικής επέκτασης της Ελλάδας κατά τις απαρχές των Βαλκανικών Πολέμων και μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Βενιζέλος, ανήσυχος για την εξασφάλιση της εμπιστοσύνης και της πίστεως στην ελληνική εξουσία εκ μέρους των πολυάριθμων πληθυσμιακά Μουσουλμάνων της Μακεδονίας και της Θράκης, συχνά διόριζε Κρητικούς Μουσουλμάνους τους οποίους ο ίδιος γνώριζε προσωπικά και εμπιστευόταν σε υψηλές διοικητικές θέσεις σε περιοχές με έντονη την παρουσία Μουσουλμάνων.[5] Το 1919, ο Ναΐπ Ζαντέ κατείχε σημαντική θέση εντός της διοικήσεως της Ζώνης της Σμύρνης, προτού διοριστεί ως ο μοναδικός Νομάρχης Αδριανουπόλεως το 1920-1922.[6], ενώ στην συνέχεια Νομάρχης του Λασιθίου στην Κρήτη, θέση την οποία και διατήρησε έως την υποχρεωτική ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923.[1]

Ήταν υποψήφιος στις εκλογές του 1915 με το Κόμμα Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου[7] με τον οποίο διατηρούσε και προσωπική φιλία[8].

Από τον Μάρτιο ως τον Μάιο του 1924 υπηρέτησε ως Νομάρχης Ροδόπης.[9]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Tsitselikis 2012, σελ. 59.
  2. Βλ. Γεώργιος Ι. Κούρτης, Στοιχεία από τη Διοικητική Ιστορία της Δράμας 1913-2014, Θεσσαλονίκη, 2014, σελ. 84. ISBN 978 960 599 051 0.
  3. Βλ. Γεώργιος Ι. Κούρτης, Στοιχεία από τη Διοικητική Ιστορία της Δράμας 1913-2014, Θεσσαλονίκη, 2014, σελ. 85-86. ISBN 978 960 599 051 0.
  4. Σολομωνίδης, Χρήστος Σωκράτους (1964). Λεωνίδας Παρασκευόπουλος, ο Σμυρναίος αρχιστράτηγος της νίκης, σελ. 94. https://books.google.gr/books?id=cDQsAQAAMAAJ&q=%CE%91%CE%BB%CE%AF+%CE%9D%CE%B1%CE%90%CF%80+%CE%96%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AD&dq=%CE%91%CE%BB%CE%AF+%CE%9D%CE%B1%CE%90%CF%80+%CE%96%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AD&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwim6-qb_7PYAhWIp6QKHWumBs8Q6AEIJzAA. 
  5. Tsitselikis 2012, σελίδες 57–59.
  6. Γιάννης Γκλαβίνας, Ο µουσουλµάνος υπήκοος στις αντιλήψεις των φορέων της ελληνικής διοίκησης την περίοδο 1912-1922, σχόλια σελ. 13.
  7. Γιάννης Γκλαβίνας, Οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί στην Ελλάδα 1912-1923, Αντιλήψεις και πρακτικές της ελληνικής διοίκησης, σχέσεις με χριστιανούς γηγενείς και πρόσφυγες, Θεσσαλονίκη 2008
  8. Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης, Old and New Islam in Greece: From Historical Minorities to Immigrant Newcomers
  9. Περικλής Γρ. Αγγελόπουλος, Πολιτική Διοίκησις και Αυτοδιοίκησις εις την Βόρειον Ελλάδα 1912-1965, Θεσσαλονίκη 1965, σελ. 108.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ali Nayip Zade της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).