Αλέξανδρος Ζάννας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλέξανδρος Ζάννας
Alexandros Zannas.png
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Αλέξανδρος Ζάννας (Ελληνικά)
Γέννηση 1892
Θεσσαλονίκη
Θάνατος 1963[1]
Αθήνα
Εθνικότητα Έλληνες
Υπηκοότητα Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ελληνικά
Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συγγραφέας
πολιτικός
στρατιωτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Κόμμα Φιλελευθέρων
Οικογένεια
Σύζυγος Βιργινία Δέλτα
Τέκνα Παύλος Ζάννας
Λένα Ζάννα
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός /Ελληνική Πολεμική Αεροπορία
Πόλεμοι/μάχες Μακεδονικός Αγώνας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Υπουργός Αεροπορίας της Ελλάδας
Υπουργός Γεωργίας της Ελλάδας
Έλληνας υφυπουργός Αεροπορίας‎
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης)

Ο Αλέξανδρος Ζάννας (1892 - 16 Ιουνίου 1963) ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλέξανδρος Ζάννας (δεξιά) με τον Ελευθέριο Βενιζέλο

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1892. Κατά τα εφηβικά του χρόνια, μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο, προσέφερε τις υπηρεσίες του στον Μακεδονικό Αγώνα βοηθώντας τον πατέρα του, Δημήτριο[2].

Ολοκληρώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές μετέβη στη Γερμανία για ανώτερες σπουδές. Νυμφεύθηκε τη Βιργινία Ζάννα (1897-1980), το γένος Δέλτα, κόρη της Πηνελόπης Δέλτα, μέσω της οποίας γνωρίστηκε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, δημιουργώντας μαζί του στενή φιλία, οπότε και ασχολήθηκε με την πολιτική. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Επιτροπής Εθνικής Αμύνης.

Έντονη φιλία δημιούργησε αργότερα και με τον Νικόλαο Πλαστήρα. Ο Ζάννας υπήρξε ο πρώτος υπουργός της Αεροπορίας. Συγκεκριμένα υφυπουργός, με υπουργό τον Βενιζέλο από 28 Δεκεμβρίου 1929 μέχρι 30 Μαρτίου 1930, και στη συνέχεια υπουργός μέχρι τις 25 Μαΐου του 1932. Ήταν ο εμπνευστής και δημιουργός της ενιαίας Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, όντας ο ίδιος πρώην αεροπόρος ως έφεδρος υπίλαρχος.[3] Μέχρι τότε η Πολεμική Αεροπορία ήταν διχασμένη σε δύο τμήματα, τη Στρατιωτική και τη Ναυτική, και οι προσπάθειες του Ζάννα για ενοποίησή τους αντιμετώπισαν τις αντιρρήσεις στελεχών των δύο Όπλων.[3] Ιδέα του Ζάννα ήταν να αναλάβει ο ίδιος ο Βενιζέλος αρχικά υπουργός, με απώτερο στόχο να καμφθούν ευκολότερα οι εν λόγω αντιρρήσεις.[3] Παράλληλα από 25 Φεβρουαρίου 1932 μέχρι 25 Μαΐου του 1932 άσκησε και καθήκοντα υπουργού Γεωργίας. Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης το 1933 κατά την Δ΄ Περίοδο, καθώς και στη Γ΄ Αναθεωρητική Βουλή το 1936. Ενεπλάκη στο Κίνημα του 1935 ακολουθώντας το φίλο του Πλαστήρα, με αποτέλεσμα να υποστεί διώξεις.

Στη διάρκεια της Κατοχής αναμίχθηκε σε εθνικιστικές οργανώσεις αντίστασης με αποτέλεσμα να συλληφθεί από τις ιταλικές δυνάμεις κατοχής και να φυλακιστεί για λίγους μήνες. Μετά την Απελευθέρωση ασχολήθηκε και πάλι με την πολιτική και εξελέγη βουλευτής το 1950. Συμμετείχε στη διοικούσα επιτροπή του Κόμματος των Φιλελευθέρων, του οποίου υπήρξε σημαντικό στέλεχος.

Το 1945 ήταν πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, έχοντας υπηρετήσει στον ΕΕΣ Θεσσαλονίκης το 1922-23.[4]

Ο Αλέξανδρος Ζάννας πέθανε στην Αθήνα στις 16 Ιουνίου του 1963.[5] Γιος του ήταν ο Παύλος Ζάννας (1928-1989), ο οποίος ασχολήθηκε κυρίως με τον καλλιτεχνικό χώρο, διατηρώντας φιλία με τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος και τον είχε διορίσει διευθυντή της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται:

  • «Ο Μακεδονικός Αγών (αναμνήσεις)» - Θεσσαλονίκη 1960, και
  • «Η Κατοχή (αναμνήσεις – επιστολές)» - Αθήναι 1964, που εκδόθηκε μετά το θάνατό του, καθώς και πολλά άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά της εποχής του.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τομ. 8ος, σελ. 653.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00609934. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Συλλογικό, Θεσσαλονίκη - Επιστημονική επετηρίδα του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης του Δήμου Θεσσαλονίκης, τ. Γ', Θεσσαλονίκη 1992, σ. 204-205.
  3. 3,0 3,1 3,2 Η πορεία προς την ενιαία Πολεμική Αεροπορία. Μουσείο Ιστορίας Πολεμικής Αεροπορίας. 2010, σελ. 91-93. http://www.haf.gr/el/articles/pdf/eniaia_pa.pdf. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2012. 
  4. Δημοσθένη Κούκουνα, Οι Έλληνες πολιτικοί 1926-1949, εκδόσεις Μέτρον 1999, σελ. 70.
  5. Μακεδονία, Κοινωνικά, 18-6-1963, σελ. 3