Ακτή Νέων Κερδυλίων Σερρών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°02′07.57″N 24°02′23.89″E / 41.0354361°N 24.0399694°E / 41.0354361; 24.0399694

Ακτή Νέων Κερδυλίων
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ακτή Νέων Κερδυλίων
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρικής Μακεδονίας
ΔήμοςΑμφίπολης
Δημοτική ΕνότηταΑμφίπολης
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονίας
ΝομόςΣερρών
Υψόμετρο5
Πληθυσμός49 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.62052
Τηλ. κωδ.+30 23220

Η Ακτή Νέων Κερδυλίων είναι παραθαλάσσιο χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών σε υψόμετρο 5 μέτρων[1]. Η περιοχή ονομάζεται και Ακτή Παναγιάς. Βρίσκεται στα παράλια του Στρυμονικού Κόλπου σε απόσταση 27,5 χλμ. ΝΔ. από το Ροδολίβος, 65,53 χλμ. ΝΑ. από τις Σέρρες και 88,5 Α.-ΒΑ. από τη Θεσσαλονίκη. Από το χωριό περνάει η ΕΟ Θεσσαλονίκης - Καβάλας και είναι κτισμένη ανάμεσα στο Λογκάρι (ΝΔ.) και στη Συκιά (ΒΑ.).

Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Νέων Κερδυλίων[2] της επαρχίας Βισαλτίας, με πληθυσμό 10 κατοίκων[3]. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Νέα Κερδύλια, το Λογκάρι, το Λιμάνι και τη Συκιά αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Νέων Κερδυλίων που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αμφίπολης του Δήμου Αμφίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 49 κατοίκων[4].

Κοινότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νέα Κερδύλια



Διοίκηση
Πρόεδρος Γεώργιος Γκάλιος
Έδρα Νέα Κερδύλια
Γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονία Greek Macedonia
Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας
Νομός Σερρών
Δήμος Αμφίπολης
Δημοτική Ενότητα Αμφίπολης
Αρ. κοιν. διαμερισμάτων Κοινοτικό Διαμέρισμα Νέων Κερδυλίων
Κοινοτικό Διαμέρισμα Ακτής Νέων Κερδυλίων
Κοινοτικό Διαμέρισμα Λιμανιού
Κοινοτικό Διαμέρισμα Λογκαρίου
Κοινοτικό Διαμέρισμα Συκιάς (Αμφιπόλεως)
Πληροφορίες
ΈτοςΊδρυσης 1950
Μόνιμος πληθυσμός 645 (2011)
Τηλεφωνικός κωδικός 23220

Απογραφές πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 10[3] 4[3] 20[3] 75 49[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 278, τομ. 2. 
  2. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2019. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα - Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α΄ τόμος, σελ. 57.
  4. 4,0 4,1 «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10527 (σελ. 53 του pdf)