Αγγίστα Σερρών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αγγίστα Σερρών
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Αγγίστα Σερρών
40°58′30″N 23°57′43″E
ΧώραΕλλάδα
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Αμφίπολης
Πληθυσμός295 (2011)
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)

Η Αγγίστα είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας Αγγίστης, της δημοτικής ενότητας Πρώτης του δήμου Αμφίπολης, της περιφερειακής ενότητας Σερρών, στην περιφέρεια Μακεδονίας.[1].

Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Φυλλίδος του νομού Σερρών, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.[2]

Οι αρχαιολόγοι και οι Ιστορικοί εκφράζουν την άποψη ότι ήταν ένας αρχαίος οικισμός.

Το χωριό είχε μόνο ντόπιους κατοίκους ως το 1912. Οι πρώτοι πρόσφυγες ήρθαν από την Ανατολική Θράκη και τα παράλια της Μικράς Ασίας. Η Αγγίστα αποτελείται από ντόπιους, Θρακιώτες και Μικρασιάτες κατοίκους, οι οποίοι συμβιώνουν αρμονικά.

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αγγίστα βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού, στις βορειοδυτικούς πρόποδες του όρους Παγγαίου. Σε κοντινή απόσταση υπάρχει το μικρό ρέμα της Ανάληψης ή Πρώτης, το οποίο συμβάλλει στον ποταμό Αγγίτη, λίγα χιλιόμετρα βόρεια. Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 170 και έχει έκταση 17,217 χμ². Απέχει από τις Σέρρες 47 χλμ. περίπου, προς τα ΝΑ.[3][4][5]

Πληθυσμικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγγίστας έχει ως εξής: κάτοικοι 1000 (1961), 687 (1971), 451 (1991), 341 (2001), 295 (2011) .[1][2][4][6][7]

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αγγίστα Ν. Σερρών
  • ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920

Ο οικισμός προσαρτάται στην κοινότητα Βιτάστης

  • ΦΕΚ 217Α - 30/06/1926

Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Βιτάστης και ορίζεται έδρα της κοινότητας Αγγίστης

  • ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997

Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Αγγίστης και προσαρτάται στο δήμο Πρώτης

  • ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010

Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Πρώτης και προσαρτάται στο δήμο Αμφίπολης (Πηγή: eetaa.gr)

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα νότια του χωριού, αλλά και στην περιοχή του Σταθμού Αγγίστας, διάφορα ευρήματα [3] δείχνουν την ύπαρξη σημαντικού αρχαίου πολίσματος στο λόφο «Παλιοκώστρα», όπου σώζονται υπολείμματα αρχαίου κάστρου και βρέθηκαν πολυάριθμα όστρακα αρχαίων αγγείων.[8] Από δω προέρχονται πιθανώς και οι επιτύμβιες επιγραφές που βρέθηκαν εντοιχισμένες στην παλαιοχριστιανική εκκλησία του Τιμίου Προδρόμου.[9]

Δίπλα στο χωριό βρέθηκε ένας σπουδαίος τάφος του 3ου αιώνα π.Χ που τον ανέσκαψε αρχαιολόγος X. Κουκούλη. Ακόμη βρέθηκε ένα κομμάτι από αρχαίο άγαλμα της θεάς Αφροδίτης κι ένα μαρμάρινο μνημείο της ρωμαϊκής εποχής. Επίσης εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η τοποθεσία «Γιλάν Καλές», η οποία βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το χωριό. Πάντως τα νεολιθικά μαύρα και έγχρωμα εγχάρακτα αγγεία που βρέθηκαν, μαρτυρούν την ύπαρξη αρχαίας πόλης. Ακόμη όστρακα ελληνικά, γεωμετρικά, μελανόμορφα, ρωμαϊκά και βυζαντινά φανερώνουν την ύπαρξη πόλης και τους ιστορικούς χρόνους. Το ύψωμα «Γιλάν Καλές» ήταν περιτειχισμένο κι αυτό φαίνεται απ' τα υπολείμματα του κάστρου, που βρέθηκε. Επιτύμβιες επιγραφές και μάρμαρα στο χωριό δείχνουν ότι υπήρχε σημαντική πόλη-κράτος στα ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια.

Σε μικρή απόσταση από το ρέμα (βορειοανατολικά του οικισμού), τα τελευταία χρόνια έχει βρεθεί από την αρχαιολόγο Σταυρούλα Δαδάκη, αγροτική έπαυλις (Villa Rustica), πολύ σημαντικό οικοδόμημα συνολικής επιφανείας 1100 τ.μ. Το όνομα του χωριού οφείλεται, πιθανότατα, στον ποταμό Αγγίτη ή Αγγίστα. (Πηγή: http://www.aggista.gr/gr_aggistas_history.html)

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καπνοκαλλιέργειες, παραγωγή σιταριού και καλαμποκιού.

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η παλαιοχριστιανική εκκλησία του Τιμίου Προδρόμου στα βόρεια του χωριού, που είναι από τις παλαιότερες του νομού.
  • Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου
  • Ο υπεραιωνόβιος πλάτανος του χωριού
  • Τα υπολείμματα των λιθόκτιστων νερόμυλων που, κάποτε αφθονούσαν στην περιοχή, και εξυπηρετούσαν για περισσότερους από δύο αιώνες τις ανάγκες των κατοίκων στην άλεση των δημητριακών
  • Τα παραδοσιακής «Παγγαιορίτικης» αρχιτεκτονικής σπίτια του χωριού

Έθιμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κουρμπάνι στην Αγγίστα.  Πρόκειται για ένα παλιό έθιμο, ο πυρήνας του βασίζεται στην έννοια της θυσίας στον άγιο του χωριού. Με τον τρόπο αυτό οι κάτοικοι της περιοχής επιχειρούσαν να εξευμενίσουν τον άγιο τους, για το καλό των ιδίων και του χωριού. Ανήμερα της εορτής του Αϊ-Γιάννη οι κάτοικοι της Αγγίστας αναβιώνουν το έθιμο με διοργανώτρια αρχή την επιτροπή του Ιερού Ναού, η οποία με επικεφαλής τον Ιερέα και μια ομάδα κατοίκων (διαφορετική κάθε χρόνο), επωμίζονται την ευθύνη της προετοιμασίας.

Την επόμενη κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας ο Ιερέας με την εικόνα του Αγίου Ιωάννη στα χέρια, ευλογεί τους πιστούς που θέλουν να είναι η επιτροπή για τον επόμενο χρόνο. Οι πιστοί πιάνουν συμβολικά την εικόνα και προσφέρουν χρήματα για την αγορά του ζώου της επόμενης χρονιάς.   Μετά το πέρας  της θείας λειτουργίας το εκκλησίασμα  με το πλήθος των επισκεπτών που κατακλύζουν κάθε χρόνο την Αγγίστα κατευθύνονται στην αίθουσα για να γευτούν το πρόσφορο, το μοσχαρίσιο κρέας που προσφέρεται μαγειρεμένο με μπλιγούρι

Σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, κοντά στην εκκλησία από την παραμονή της γιορτής (γύρω στις 12-2 το μεσημέρι) σφάζουν ένα μοσχάρι, το κρέας του οποίου βράζουν σε μεγάλα καζάνια όλη τη νύχτα.

Φίλοι, συγγενείς, ετεροδημότες της Αγγίστας και πλήθος κόσμου δεν αργούν να γίνουν μια μεγάλη παρέα, που εκμεταλλευόμενη το κλίμα των ημερών διατηρεί καθαρά εορταστικό χαρακτήρα με ανταλλαγή ευχών και διάθεση για διασκέδαση και ψυχαγωγία.[10]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 statistics.gr
  2. 2,0 2,1 Πάπυρος Λαρούς
  3. 3,0 3,1 Εκδόσεις «Ελλάδα»
  4. 4,0 4,1 Δομή
  5. «Διακοπές»
  6. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα 1978, 2006
  7. Πρόγραμμα Καλλικράτης
  8. [1] Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της Ανατολικής Μακεδονίας κατά την αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη 1976 (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών), σ. 182. ISBN 960-7265-16-5.
  9. D. C. Samsaris, La vallée du Bas-Strymon á l’ époque impériale (Contribution épigraphique á la topographie, l’ onomastique, l’ histoire et aux cultes de la province romaine de Macédoine), Δωδώνη 18 (1989), τεύχ. 1, σ. 297-298, αρ. 163-164 = The Packard Humanities Institute (Samsaris, Bas-Strymon 163, # PH150804) The Packard Humanities Institute (Samsaris, Bas-Strymon 164, # PH150805)
  10. aggista.gr

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
  • Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
  • Χάρτες «ROAD»
  • Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)
  • http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/BUCKET/General/
  • eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]