Αιμιλία Υψηλάντη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αιμιλία Υψηλάντη
Γέννηση1942
Πύργος Ηλείας, Ελλάδα
ΕθνικότηταΕλληνίδα
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
ΣπουδέςΑνώτατη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών
Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης
ΙδιότηταΗθοποιός - πρώην βουλευτής
Εν ενεργεία1968 έως σήμερα

H Αιμιλία Υψηλάντη (Πύργος Ηλείας 1942 -) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης και πρώην βουλευτής του ΚΚΕ.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών ενώ παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης.[1]

Έκανε το ντεμπούτο της στο θέατρο το 1968, στο έργο Ο Λεωνίδας δεν Τρώει Λουλούδια. Ένα χρόνο αργότερα, έκανε και το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο, στο πλευρό του Θανάση Βέγγου, στην ταινία Ποιος Θανάσης;.[2] Με τον Βέγγο συμπρωταγωνίστησε σε τέσσερις ταινίες. Γενικότερα, οι εμφανίσεις της στον κινηματογράφο δεν ήταν πολλές, καθόσον μετρά 19 συμμετοχές. Άλλες γνωστές συμμετοχές της ήταν στην ταινία Οι Γενναίοι του Βορρά (1970) και το Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (1980).[2] Στην τηλεόραση άρχισε να εμφανίζεται το 1973, στη σειρά της ΥΕΝΕΔ, Ποιος είναι ο ένοχος, με μία από τις πιο πρόσφατες ερμηνείες της να είναι στη σειρά Το κόκκινο δωμάτιο, το 2007.[3] Επίσης συμμετείχε σε πολλές μεταγλωττισμένες παραγωγές της ΕΡΤ.

Πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1978, η Υψηλάντη έγινε Δημοτική Σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων, ενώ το 1981 εξελέγη βουλευτής με το ΚΚΕ. Επίσης, υπήρξε για 11 χρόνια και συνδικαλίστρια και Πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.[4] Από εκεί και πέρα δεν εξελέγη ξανά βουλευτής αλλά έως και σήμερα υποστηρίζει και παρακολουθεί τη δράση του ΚΚΕ.[5][6]

Ωστόσο, έχει ιδρύσει και μία καλλιτεχνική εταιρεία την «Αργώ», η οποία συμμετείχε σε φεστιβάλ και εκδηλώσεις.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Τι κάνει σήμερα η Αιμιλία Υψηλάντη;». Νewsbeast.gr. 5 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2016. 
  2. 2,0 2,1 «Υψηλάντη Αιμιλία». Κaragiannis-karatzopoulos.com. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2016. 
  3. «Αιμιλία Υψηλάντη». RetroDB. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2016. 
  4. ««Η δική μου γενιά είναι μια γενιά ήττας»». Laimitomos.com. 5 Νοεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2016. 
  5. «Συνάντηση με εργάτες της Τέχνης». Ριζοσπάστης. 14 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2016. 
  6. Μπίτσικα Παναγιώτα (12 Απριλίου 2013). «Ενα σεργιάνι στη «γιορτή των κομμουνιστών»». Το Βήμα. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]