Αικατερίνη της Υόρκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αικατερίνη της Υόρκης
Katherine of York.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Catherine of York (Αγγλικά)
Γέννηση 14  Αυγούστου 1479
Eltham Palace
Θάνατος 15  Νοεμβρίου 1527
Tiverton
Τόπος ταφής Ντέβον
Χώρα πολιτογράφησης Ηνωμένο Βασίλειο
Θρησκεία Καθολικισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αριστοκράτης
Οικογένεια
Σύζυγος William Courtenay, 1st Earl of Devon
Τέκνα Margaret Courtenay, Baroness Herbert
Henry Courtenay, 1st Marquess of Exeter
Γονείς Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας και Ελισάβετ Γούντβιλ
Αδέλφια George Plantagenet, 1st Duke of Bedford
Εδουάρδος Ε΄ της Αγγλίας
Ριχάρδος του Σρούσμπερυ, δούκας της Υόρκης
Thomas Grey, 1st Marquess of Dorset
Richard Grey
Margaret of York
Ελισάβετ της Υόρκης
Σεσίλ της Υόρκης
Μαρία της Υόρκης
Άννα της Υόρκης
Μπρίτζετ της Υόρκης
Arthur Plantagenet, 1st Viscount Lisle
Οικογένεια Οίκος της Υόρκης
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Αικατερίνη της Υόρκης (Παλάτι του Έλθαμ, 14 Αυγούστου 1479 - 15 Νοεμβρίου 1527) ήταν ένατο παιδί και έκτη κόρη του Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας και της Ελισάβετ Γούντβιλ.[1] Η Αικατερίνη ήταν αδελφή του Εδουάρδου Ε΄ της Αγγλίας, νύφη του Ερρίκου Ζ΄ της Αγγλίας και θεία του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας.

Πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πρώτα χρόνια της ζωής της ένας υποψήφιος γαμπρός για την Αικατερίνη ήταν ο Ιωάννης, πρίγκιπας των Αστουριών, γιος των Καθολικών βασιλέων Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας και Ισαβέλλας Α΄ της Καστίλης.[2] Με άλλη μια γαμήλια συνθήκη (1487) η Αικατερίνη θα παντρευόταν τον Ιάκωβο Στιούαρτ, δούκα του Ρος δεύτερο γιο του Ιακώβου Γ΄ της Σκωτίας αλλά η συμφωνία ακυρώθηκε με τον θάνατο του Ιακώβου Γ΄ (1488).[3]

Γάμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αικατερίνη της Υόρκης παντρεύτηκε τον Οκτώβριο του 1495 τον Γουλιέλμο Κουρτεναί με τον οποίο απέκτησε :[4]

  • Ερρίκος Κουρτεναί, 1ος Μαρκήσιος του Έξετερ (1496 - 1539)
  • Εδουάρδος Κουρτεναί (1497 - 1502)
  • Μαργαρίτα Κουρτεναί (1499 - 1526), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Σόμερσετ, 2ο κόμη του Γούστερ

Ο Γουίλιαμ και η Αικατερίνη πήγαν στην κατοικία στο Γουόρικ Λέιν (1500), από τότε οι εμφανίσεις τους στην αυλή είναι συχνότερες.[5] Η Αικατερίνη ήταν η πρώτη μοιρολογίστρα στην κηδεία της μεγαλύτερης αδελφής της Ελισάβετ της Υόρκης (1503).[6]

Τελευταία χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σύζυγος της Γουλιέλμος Κουρτεναί κατηγορήθηκε για προδοσία ύστερα από συνομιλίες του με τον Εδμόνδο ντε Πολ, η Αικατερίνη παρέμεινε στην αυλή ενώ ο Γουλιέλμος συγχωρέθηκε από τον Ερρίκο Ζ΄ (1509) και επανήλθε στα αξιώματα του (1511).[7][8] Μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου Κουρτεναί η Αικατερίνη ανέλαβε την κομητεία, ο τίτλος πέρασε στον μεγαλύτερο γιο της Ερρίκο.[9] Η Αικατερίνη πήρε όρκο αγαμίας στις 13 Ιουλίου 1511 παρουσία του Ριχάρδου ΦίτζΤζειμς επισκόπου του Λονδίνου.[10] Τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της ζούσε υπό την εύνοια του ανιψιού της Ερρίκου Η΄, έγινε νονά στην κόρη του Μαρία Α΄ της Αγγλίας.[11] Η Αικατερίνη πέθανε το 1527 αφού έζησε περισσότερο από μια δεκαετία από όλα τα αδέλφια της.[12] Η ταφή της έγινε στο κάστρο του Τίβερτον στην διπλανή πόρτα της εκκλησίας του Αγίου Πέτρου μετά από περίτεχνη κηδεία.[13]

Σύμβολα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα σύμβολα της Αικατερίνης της Υόρκης παρυσιάζουν σε ένα Εραλδικό σύμβολο τα σύμβολα του συζύγου της στο πρώτο μισό και τα πατρικά της σύμβολα στο δεύτερο μισό. Τα σύμβολα του Πέτρου Κουρτεναί είναι μοιρασμένα σε τέσσερα τεταρτημόρια : στο πρώτο και στο τέταρτο παρατηρούνται τρεις μικροί κόκκινοι κύκλοι τοποθετημένοι σε τριγωνική μορφή, στο δεύτερο και στο τρίτο ένα όρθιο λιοντάρι όλα σε κίτρινο φόντο. Τα πατρικά της σύμβολα χωρίζονται επίσης σε τέσσερα τεταρτημόρια : στο πρώτο υπάρχουν τα σύμβολα του Αγγλικού και του Γαλλικού βασιλείου, στο δεύτερο και το τρίτο ο κόκκινος σταυρός της Μπουργκ σε κίτρινο φόντο και στο τέταρτο τα σύμβολα του Οίκου του Μόρτιμερ.[14] Τα σύμβολα της Αικατερίνης της Υόρκης βρίσκονται σε γλυπτή μορφή στην νότια πύλη της εκκλησίας του Αγίου Πέτρου στο Τίβερτον, Ντέβον.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Levin, Carole; Bertolet, Anna Riehl; Carney, Jo Eldridge (3 November 2016). A Biographical Encyclopedia of Early Modern Englishwomen: Exemplary Lives and Memorable Acts, 1500–1650
  2. Weir, Alison (3 December 2013). Elizabeth of York: A Tudor Queen and Her World
  3. Stevenson, Katie (30 May 2014). Power and Propaganda: Scotland 1306–1488
  4. Levin, Carole; Bertolet, Anna Riehl; Carney, Jo Eldridge (3 November 2016). A Biographical Encyclopedia of Early Modern Englishwomen: Exemplary Lives and Memorable Acts, 1500–1650
  5. Weir, Alison (3 December 2013). Elizabeth of York: A Tudor Queen and Her World
  6. Weir, Alison (3 December 2013). Elizabeth of York: A Tudor Queen and Her World
  7. Levin, Carole; Bertolet, Anna Riehl; Carney, Jo Eldridge (3 November 2016). A Biographical Encyclopedia of Early Modern Englishwomen: Exemplary Lives and Memorable Acts, 1500–1650
  8. Panton, James (24 February 2011). Historical Dictionary of the British Monarchy
  9. Levin, Carole; Bertolet, Anna Riehl; Carney, Jo Eldridge (3 November 2016). A Biographical Encyclopedia of Early Modern Englishwomen: Exemplary Lives and Memorable Acts, 1500–1650
  10. England), Cambridge Antiquarian Society (Cambridge (1859). Antiquarian Communications
  11. Levin, Carole; Bertolet, Anna Riehl; Carney, Jo Eldridge (3 November 2016). A Biographical Encyclopedia of Early Modern Englishwomen: Exemplary Lives and Memorable Acts, 1500–1650
  12. Panton, James (24 February 2011). Historical Dictionary of the British Monarchy
  13. Edited by Todd Gray, Margery Rowe and Audrey Erskine (1992). Tudor and Stuart Devon: The Common Estate and Government. Published by University of Exeter Press. p. 13.
  14. https://web.archive.org/web/20160304054034/http://www.richard111.com/house_of_york.htm

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Levin, Carole; Bertolet, Anna Riehl; Carney, Jo Eldridge (3 November 2016).
  • Panton, James (24 February 2011). Historical Dictionary of the British Monarchy
  • Stevenson, Katie (30 May 2014). Power and Propaganda: Scotland 1306–1488
  • Weir, Alison (3 December 2013). Elizabeth of York: A Tudor Queen and Her World

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]