Μπρίτζετ της Υόρκης
| Μπρίτζετ της Υόρκης | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Bridget of York (Αγγλικά) |
| Γέννηση | 10 Νοεμβρίου 1480 Eltham Palace |
| Θάνατος | 1517 Ντάρτφορντ |
| Θρησκεία | Καθολική Εκκλησία |
| Θρησκευτικό τάγμα | Τάγμα των Δομινικανών |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | μοναχή |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Agnes of Eltham |
| Γονείς | Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας και Ελισάβετ Γούντβιλ |
| Αδέλφια | Μαργαρίτα της Υόρκης, Αικατερίνη της Υόρκης, Ελισάβετ της Υόρκης, Σεσίλ της Υόρκης, Μαρία της Υόρκης, Άννα της Υόρκης, Γέωργιος Πλανταγενέτης, 1ος Δούκας του Μπέντφορντ, Εδουάρδος Ε΄ της Αγγλίας, Ριχάρδος του Σριούσμπερι, δούκας της Υόρκης, Θωμάς Γκρέυ, 1ος μαρκήσιος του Ντόρσετ, Ριχάρδος Γκρέυ Αρθούρος Πλανταγενέτης, 1ος υποκόμης Λάιλ |
| Οικογένεια | Οίκος της Υόρκης |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Μπρίτζετ της Υόρκης (Έλθαμ, 10 Νοεμβρίου 1480 - 1517) Αγγλίδα πριγκίπισσα από τον Οίκο της Υόρκης ήταν έβδομο παιδί και ένατη κόρη του Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας και της Ελισάβετ Γούντβιλ. Τα μεγαλύτερα αδέλφια της Μπρίτζετ ήταν : Ελισάβετ της Υόρκης, Μαρία της Υόρκης, Καικιλία της Υόρκης, Εδουάρδος Ε΄ της Αγγλίας, Μαργαρίτα της Υόρκης, Ριχάρδος του Σρούσμπερυ, δούκας της Υόρκης, Άννα της Υόρκης, Γεώργιος Πλανταγενέτης, 1ος δούκας του Μπέντφορντ και Αικατερίνη της Υόρκης. Η Μπρίτζετ ήταν επίσης μικρότερη θεία του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας.
Μοναχή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα].jpg)
Η Μπρίτζετ γεννήθηκε στο Έλθαμ και βαπτίστηκε στις 11 Νοεμβρίου 1480 από τον Έντουαρντ Στόρ, επίσκοπο του Τσίτσεστερ. Οι νονές της ήταν η γιαγιά της Σεσίλ Νέβιλ, δούκισσα της Υόρκης και η μεγαλύτερη αδελφή της Ελισάβετ της Υόρκης, νονός της ήταν ο Ουίλιαμ Βέινφλτ, επίσκοπος του Ουίντσεστερ (1398 - 1486), η θεία της Μαργαρίτα Λαίδη του Μαλτράβερς ήταν επίσης νονά.[1] Η Μπρίτζετ της Υόρκης πήρε το όνομα της από την Αγία Μπρίτζετ της Σουηδίας.[2] Οι γονείς της από την πρώτη μέρα που γεννήθηκε σαν μικρότερο παιδί και κόρη αποφάσισαν να την αφιερώσουν στην θρησκεία, μπήκε στην μονή του Ντάρτφορντ την περίοδο 1486 - 1492 και έγινε μοναχή.[3] Οι μοναχές αφιερώνονταν σε μια στοχαστική ζωή, που σημαίνει ότι περνούσαν το χρόνο τους στην προσευχή και την πνευματική αναψυχή, όπως τη λατρευτική ανάγνωση.[4] Πράγματι, το 1495 η Σεσίλ Νέβιλ, η Δούκισσα της Υόρκης, γιαγιά και νονά της Μπρίτζετ, της άφησε τρία τέτοια βιβλία.
Η Μπρίτζετ είχε από την αρχή στενές σχέσεις με την μεγαλύτερη αδελφή της Ελισάβετ και της πλήρωνε πολλά έξοδα.[5] Μετά τον γάμο της με τον Ερρίκο Ζ΄ της Αγγλίας και την άνοδο της στον θρόνο εξακολουθούσε να την χρηματοδοτεί και επικοινωνούσαν μεταξύ τους με απεσταλμένους.[6] Η Μπρίτζετ άφησε το Ντάρτφορντ μόνο μια φορά για να παραστεί στην κηδεία της μητέρας της (1492). Σύμφωνα με μύθους, είχε μια κόρη, την Αγνή του Έλθαμ, την οποία υποστήριζε οικονομικά η βασίλισσα. Ωστόσο, δεν είναι αποδεδειγμένο.[7] Η Μπρίτζετ πέθανε γύρω στο 1517.[8][9]
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Routh, "Princess Bridget," in The Ricardian, June 1975, p. 13
- ↑ Anne F. Sutton and Livia Visser-Fuchs, The Royal Funerals of the House of York at Windsor, Richard III Society, 2005, p. 110.
- ↑ Mary Anne Everett Green, Lives of the Princesses of England. London: Longman, Brown, Green, Longman and Robers, 1857. Vol. 4, p. 46.
- ↑ Paul Lee, Nunneries, Learning and Spirituality in Late Medieval English Society: the Dominican Priory of Dartford, p. 135.
- ↑ Weir, Alison (November 7, 2013). Elizabeth of York: The First Tudor Queen. Random House. pp. 489
- ↑ Green, p. 47.
- ↑ https://www.susanhigginbotham.com/posts/bridget-of-york-a-royal-nun/
- ↑ Sutton and Visser-Fuchs, p. 73.
- ↑ Routh, p. 14.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Anne F. Sutton and Livia Visser-Fuchs, The Royal Funerals of the House of York at Windsor, Richard III Society, 2005
- Mary Anne Everett Green, Lives of the Princesses of England. London: Longman, Brown, Green, Longman and Robers, 1857
- Routh, "Princess Bridget," in The Ricardian, June 1975
- Weir, Alison (November 7, 2013). Elizabeth of York: The First Tudor Queen