Αγία Μαρίνα Αιγίνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 33°44′45″N 23°32′12″E / 33.74583°N 23.53667°E / 33.74583; 23.53667

Αγία Μαρίνα Αιγίνης
Δρόμος του οικισμού
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αγία Μαρίνα Αίγινας
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΑττικής
ΔήμοςΑίγινας
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΑττικής
Υψόμετρο10
Πληθυσμός278 (2011)

Η Αγία Μαρίνα είναι οικισμός της Αίγινας. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Μεσαγρού, του δήμου Αιγίνης, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. [2][3]

Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αιγίνης, του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας. [4][5]

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αγία Μαρίνα είναι παραθαλάσσιος οικισμός της ΒΑ. Αίγινας, στον μυχό του φερώνυμου όρμου και δυτικά του φερώνυμου ακρωτηρίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 12,5 χλμ. περίπου Α. της πρωτεύουσας Αίγινας. [6][7][4][5][8]

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνιμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1991 2001 2011
279 379 277

[9]

Πραγματικός (De Facto)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1961 1971 1981 1991 2001 2011
89 238 445 283 426 278

[4][5][9]

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αγία Μαρίνα αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1951 και, μέχρι το 1972, ανήκε εναλλάξ στον νομό Αττικής και νομό Πειραιώς.

  • Με το ΦΕΚ 66Α - 08/05/1972 αποσπάστηκε στο νομό Αττικής από το νομό Πειραιώς
  • Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μεσαγρού και προσαρτήθηκε στο δήμο Αιγίνης

(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=24344)

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ο Αρχαιολογικός χώρος της Αφαίας, από τους σημαντικότερους του ελλαδικού χώρου, σε ύψωμα με πανοραμική θέα. Ο κύριος ναός, αφιερωμένος στην Αθηνά, χρονολογείται από τον 5ο αιώνα π.Χ., αλλά η λατρεία στη θέση του ιερού ανάγεται στον 14ο αιώνα π.Χ. Είναι δωρικός περίπτερος με 12 κίονες στις μακρές και 6 κίονες στις στενές πλευρές και είσοδο που βλέπει προς ανατολάς. Είναι κατασκευασμένος από τοπικό πωρόλιθο και ήταν ιδιαίτερα γνωστός από την αρχαιότητα για τα αετώματα, τα οποία κοσμούσαν και τις δύο στενές πλευρές του. Το ιερό παρήκμασε μετά τον 1ο αιώνα π.Χ.
  • Το Αρχαιολογικό Μουσείο του Ναού της Αφαίας, με εκθέματα από το ιερό
  • Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας
  • Το μοναστήρι του Αγίου Μηνά, σε πευκόφυτη θέση, πολύ κοντά στον Ναό της Αφαίας
  • Η αμμώδης παραλία του οικισμού, καθώς και οι παραλίες «Κυρ-Αννίτσα» και «Πενήντα Βράχια» στα νότια

[8][5][10][11]

Τουρισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έως το 1960 η Αγία Μαρίνα ήταν ένα μικρό χωριό, οι λιγοστοί κάτοικοι του οποίου ζούσαν από την κτηνοτροφία, την γεωργία και την αλιεία. Μετά τη δεκαετία του 1970, εποχή που συνέπεσε με την πρώτη μεγάλη ανοικοδόμηση του νησιού, κτίστηκαν μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και καταστήματα. Σήμερα, η Αγία Μαρίνα είναι, μαζί με την πόλη της Αίγινας, τα μεγαλύτερα τουριστικά κέντρα του νησιού. Έχει σημαντική ξενοδοχειακή υποδομή και στον όρμο της ελλιμενίζονται πολλά σκάφη αναψυχής και επιβατηγά πλοία. [5][8][12]

Εκδηλώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πανηγύρι του ναού της Αγίας Μαρίνας στις 17 Ιουλίου. [8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
  • Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
  • Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)
  • eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]