Όρος Ίδη (Τρωάδα)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°42′N 26°50′E / 39.700°N 26.833°E / 39.700; 26.833

Όρος Ίδη
Troas.png
Χάρτης με την τοποθεσία του Όρους Ίδη.
Γεωγραφία
Υψόμετρο 1.774 μ., Κορυφή Καρατάς
Έκταση 700 km²
Διοίκηση
Χώρα Flag of Turkey.svg Τουρκία
Περιοχή Μαρμαρά
Επαρχίες Μπαλικεσίρ, Τσανάκκαλε

Το Όρος Ίδη εν ΤρωάδαΦρυγική Ίδη, ως αντίθεση με την Κρητική Ίδη), σημερινό Καζ Νταγ (στα τουρκικά Kaz Dağı), είναι οροσειρά (1774 μ. ύψος η υψηλότερη κορυφή της) της Μυσίας, στην Μικρά Ασία, η οποία οριοθετεί την περιοχή της Τροίας. Υψηλότερες κορυφές της είναι ο Κότυλος και ο Γάργαρος. Η τελευταία είναι συχνά χιονισμένη. Το άκρο της οροσειράς με κατεύθυνση την Τρωάδα είναι γνωστό ως Λέκτος.

Μυθολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι προερχόμενοι μύθοι από τα ομηρικά κείμενα και τον Κύκλο το καθιστούν ως το θέατρο σειράς μυθολογικών γεγονότων:

  • ο Τρώος πρίγκιπας Γανυμήδης απήχθη εκεί από τον Δία,
  • η Αφροδίτη συνάντησε εκεί τον θνητό Αγχίση,
  • ο Ερμαφρόδιτος, υιός του Ερμή και της Αφροδίτης ανετράφη εκεί έως και την εφηβεία του, λίγο πριν από την συνάντησή του με τη νύμφη Σαλμακίδα.
  • ο Πάρις, υιός του βασιλέα Πριάμου, αφέθηκε εκεί μετά την γέννησή του, ενώ, αργότερα, γνώρισε εκεί την μέλλουσα σύζυγό του, τη νύμφη Οινώνη. Στην ίδια αυτή τοποθεσία ήταν όπου και απέδωσε την διάσημη κρίση του. Ο Πάρις ζήτησε από τους υπηρέτες του να τον μεταφέρουν ως το Όρος Ίδη όταν χτυπήθηκε από βέλος προερχόμενο από το τόξο του Ηρακλή το οποίο και βρισκόταν στα χέρια του Φιλοκτήτη και όπου η Οινώνη του είχε υποσχεθεί να τον θεραπεύσει. Η νύμφη, ωστόσο, αρνήθηκε να προσφέρει βοήθεια σε αυτόν ο οποίος την είχε εγκαταλείψει προ δεκαεννέα ετών και έστειλε τον πρώην σύζυγό της να ξεψυχήσει στην Τροία. Στην συνέχεια, ούσα μετανιωμένη γι'αυτήν της την ενέργεια, κρεμάστηκε.
  • οι Θεοί του Ολύμπου εγκαταστάθηκαν εκεί προκειμένου να παρακολουθήσουν την εξέλιξη του Τρωικού Πολέμου.

Η τοποθεσία ήταν, επίσης, ιερό αφιερωμένο στην Ήρα και την Κυβέλη. Η τελευταία ήταν επίσης γνωστή ως Mater deum magna Idaea, «Μεγάλη Μητέρα των Θεών, Θεά της Ίδης». Φέρεται να εγκαταστάθηκε εκεί τον 7ο αιώνα π.Χ., αφότου εγκατέλειψε την Πεσσινούντα, στη Γαλατία.

Οι ποταμοί Σκάμανδρος, Σιμόεις και Γρανικός πηγάζουν στην συγκεκριμένη οροσειρά, καθώς και αριθμός μικρότερων ποταμών και ρεμάτων. Ο Όμηρος χαρακτηρίζει την Οροσειρά ως «Ίδη με τις χίλιες πηγές» (Ιλιάδα, ΙΔ΄, 307). Οι πλαγιές των όρων είναι καλυμμένες από δάση τα οποία φιλοξενούν μεγάλο αριθμό άγριων ζώων, με αποτέλεσμα η Ίδη να χαρακτηρίζεται, επίσης, ως «μητέρα των κτηνών» (Ιλιάδα, ΙΔ΄, 283).

Η ονομασία «Ίδη» αναφέρεται, σε ορισμένες περιπτώσεις, για τον ορισμό του συνόλου της Τρωάδας (Ιλιάδα, ΙΒ΄, 14).[1]

Μία εκ των κορυφών της Ίδης, η Φαλάκρα (λέγεται πως η ονομασία της προήλθε από την εποχή κατά την οποία τα δάση της αποψιλώθηκαν για την προμήθεια σε ξυλεία της κατασκευής στόλου από τον Φέρεκλο για λογαριασμό του Πάρη, προκειμένου ο τελευταίος να μεταβεί στην Ελλάδα, ενώ ο πατέρας του, Πρίαμος, είχε μόλις καταστεί βασιλέας της Τροίας, έπειτα από τον θάνατο του Λαομέδοντα[2] · [3] · [4] · [5] · [6] · [7] · [8].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Çoban, Ramazan Volkan. İda Dağı'ndan Kaz Dağına; Yöre Anlatılarının Karşılaştırmalı Mitoloji Tarafından İncelenmesi, III. Ulusal Kazdağları Sempozyumu (Balıkesir, 2012)
  2. Homère, Iliade [λεπτομέρεια των εκδόσεων] [διαδικτυακή ανάγνωση], V, 59-68.
  3. Darès le Phrygien, Histoire de la destruction de Troie [λεπτομέρεια των εκδόσεων] [διαδικτυακή ανάγνωση], VIII.
  4. Σχόλιον του Τζέτζη σχετικά με τον Λυκόφρωνα, 24, Κρίστιαν Γκότφριντ Μύλερ (1811) (στα αρχαία ελληνικά). Ισαάκιου και Ιωάννου του τζέτζου Σχόλια εις Λυκόφρονα. Λειψία: Sumtibus F.C.G. Vogelii, σελ. 316-317 (402-403). https://archive.org/stream/isaakioukaiiann00mlgoog#page/n401/mode/2up. .
  5. Σχόλιον του Τζέτζη σχετικά με τον Λυκόφρωνα, 1170, Κρίστιαν Γκότφριντ Μύλερ (1811) (στα αρχαία ελληνικά). Λειψία: Sumtibus F.C.G. Vogelii, σελ. 943-944 (997-998). https://archive.org/stream/isaakioukaiiann00mlgoog#page/n997/mode/2up. .
  6. Lycophron, Alexandra, [διαδικτυακή ανάγνωση] [διαδικτυακή ανάγνωση], 1170.
  7. Σχόλιον επί της Ιλιάδος του Ομήρου, Άσμα 14, 284 (β). Δείτε Gulielmus Dindorfius (1875) (στα αρχαία ελληνικά). Scholia Graeca in Homeri Iliadem. 2. Λονδίνο: A. Macmillan et Socios, σελ. 226 (235). http://www.homermultitext.org/pd-pdfs/Dindorfius1875b.pdf. .
  8. Coluthos, L'Enlèvement d'Hélène [λεπτομέρεια των εκδόσεων] [διαδικτυακή ανάγνωση], 196-199.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mont Ida (Troade) της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).