Έμπερχαρντ της Φραγκονίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Έμπερχαρντ
Δούκας της Φραγκονίας
Περίοδος 918-939
Προκάτοχος Κορράδος Α΄ της Γερμανίας
Διάδοχος Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Δούκας της Λοθαριγγίας
Περίοδος 926-928
Διάδοχος Γιλβέρτος της Λωρραίνης
Οίκος Οίκος των Κορραδίνων
Πατέρας Κορράδος της Θουριγγίας
Μητέρα Γλίσμουθ της Καρινθίας
Γέννηση περ. 885
Θάνατος 2 Οκτωβρίου 939
Άντερναχ, Λοθαριγγία
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Έμπερχαρντ της Φραγκονίας (Eberhard, περ. 8852 Οκτωβρίου 939), μέλος του Οίκου των Κορραδίνων, ήταν δούκας της Φραγκονίας, διαδεχόμενος τον μεγαλύτερο αδελφό του, τον βασιλιά Κορράδο Α', τον Δεκέμβριο του 918. Από το 926 έως το 928, ήταν επίσης δούκας της Λοθαριγγίας.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Έμπερχαρντ ήταν ο δεύτερος γιος του Κορράδου της Θουριγγίας και της συζύγου του, Γλίσμουθ, πιθανότατα νόθας κόρης του αυτοκράτορα Αρνούλφου της Καρινθίας. Οι Κορραδίνοι αγωνίστηκαν έντονα για την επικράτηση στη Φραγκονία εναντίον των γιων του δούκα Ερρίκου της Φραγκονίας, του Οίκου των Μπάμπενμπεργκ. Το 906, τα δύο μέρη έδωσαν μάχη μεταξύ τους κοντά στο Φρίτσλαρ. Ο Κορράδος της Θουριγγίας σκοτώθηκε, όπως και οι δύο από τους τρεις αδελφούς Μπάμπενμπεργκ. Η έριδα με τους Μπάμπενμπεργκ έλαβε τέλος όταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος το παιδί πήρε το μέρος των Κορραδίνων και ο Κορράδος Α' έγινε ο αδιαφιλονίκητος δούκας όλης της Φραγκονίας.

Στην επιθανάτιο κλίνη του ο Κορράδος Α' σύστησε στον αδελφό του, Έμπερχαρντ, να μην κάνει καμιά απόπειρα να εξασφαλίσει την διαδοχή, αντίθετα να βοηθήσει στην άνοδο του γερμανικού θρόνου τού έως τότε αντιπάλου του Ερρίκου του κυνηγού δούκα της Σαξονίας. Ο Έμπερχαρντ σεβάστηκε την τελευταία επιθυμία του αδελφού του, αφού ήταν ο μοναδικός τρόπος να συμφιλιωθούν οι Σάξονες και οι Φράγκοι, ώστε να μην διαλυθεί το γερμανικό κράτος σε πολυάριθμα δουκικά κρατίδια.

Όσο ζούσε παρέμεινε πιστός στον Ερρίκο τον κυνηγό που του παραχώρησε το δουκάτο της Λωραίνης (926 – 928), αλλά όταν πέθανε ήρθε σε σύγκρουση με τον γιο και διάδοχο του αυτοκράτορα Όθωνα Α΄. Ξεκίνησε το 937 μετά από σύγκρουση του με κάποιον Σάξονα δούκα που αρνήθηκε να του πληρώσει φόρο γιατί δεν ήταν Σάξονας και η διαμάχη μεταφέρθηκε στην αυλή του αυτοκράτορα Όθωνα Α΄. Ο Όθωνας δικαίωσε τον Σάξονα όταν διέταξε τον Έμπερχαρντ να πληρώσει πρόστιμο, ενώ υπέβαλε τους συνοδούς του στην ατιμωτική τιμωρία μεταφοράς νεκρών σκύλων στο κοινό.

Ο Έμπερχαρντ συμμάχησε με τους αντιπάλους του Όθωνα και εξεγέρθηκε εναντίον του το 938 με την υποστήριξη του Θάνκμαρ, ετεροθαλούς αδελφού του Όθωνα και του νέου δούκα της Βαυαρίας Έμπερχαρντ, γιου του Αρνούλφου της Βαυαρίας. Ο Θάνκμαρ σκοτώθηκε στην μάχη και ο Έμπερχαρντ της Βαυαρίας αντικαταστάθηκε στο δουκάτο από τον θείο του Μπέρτχολ της Βαυαρίας (938 – 945). Μετά από μια σύντομη συμφιλίωση με τον Όθωνα εξεγέρθηκε ξανά εναντίον του με την υποστήριξη του θείου Φρειδερίκου αρχιεπισκόπου του Μάιντς και του νεώτερου αδελφού του Όθωνα Ερρίκου.

Στις 2 Οκτωβρίου 939 οι επαναστάτες ηττήθηκαν στην μάχη του Άντερναχ. Ο ίδιος ο Έμπερχαρντ σκοτώθηκε στην μάχη και το δουκάτο του έγινε αυτοκρατορική κτήση.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eberhard of Franconia της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).