Άργης Κόρακας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κόρακας (αποσαφήνιση).
Άργης Κόρακας
Γέννηση1888
Θάνατος1940
Επάγγελμα/
ιδιότητες
συγγραφέας και ποιητής
ΥπηκοότηταΕλλάδα

Ο Άργης Κόρακας (1888-1940) ήταν Έλληνας ποιητής και πεζογράφος.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1888 στην Ξάνθη ή, κατά άλλη πηγή, στο Ροδολίβο της σημερινής περιφερειακής ενότητας Σερρών[1]. Σε μικρή ηλικία ακολούθησε τον πατέρα του, που ήταν δάσκαλος, αρχικά στον Πύργο της Ανατολικής Ρωμυλίας και την Αγχίαλο όπου έμαθε τα πρώτα γράμματα στα εκεί Ελληνικά σχολεία. Φοίτησε στο Ζαρίφειο Ελληνικό Γυμνάσιο της Φιλιππούπολης (σήμερα εντός της Βουλγαρίας) και στο Ελληνικό Γυμνάσιο της Αδριανούπολης (σήμερα στην Τουρκία). Επέστρεψε στην Ελλάδα στις αρχές του 20ου αι. με την ανταλλαγή πληθυσμών. Έζησε για ένα χρόνο στην Κωνσταντινούπολη και μετά επί τρία χρόνια στην Αρτάκη της Κυζίκου και την Αμισό του Πόντου όπου μαζί με τον πατέρα του δούλεψε ως δάσκαλος. Στην Αμισό αρθρογραφούσε στην εφημερίδα "Άγκυρα". Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους κατέβηκε στην Αθήνα όπου σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και εργάστηκε στην "Ακρόπολη" του Βλάση Γαβριηλίδη. Εργάστηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνίας και στο Υπ. Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτου.
Γνώριζε πολύ καλά τη βουλγαρική γλώσσα και μετέφρασε στα ελληνικά τα έργα σύγχρονων Βουλγάρων συγγραφέων,[2] όπως των Βάζωφ, Ελίν Πελίν, Γιόφκωφ, Γεώργη Ράιτσεφ κ.ά., έργο για το οποίο τιμήθηκε με παράσημο (Σταυρό) του "Βασιλικού Τάγματος του Αγ. Αλεξάνδρου" από τον βασιλέα Μπόρις της Βουλγαρίας το 1940.

Τα έργα του δεν θεωρούνται μεγάλης φιλολογικής σημασίας αλλά ορισμένα, όπως το «Αναμνήσεις από την Παληάν Αγχίαλο»,[3] περιέχουν χρήσιμες ιστορικές πληροφορίες.

Πέθανε το 1940.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]