Άνω Σύρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Σύρος (αποσαφήνιση).

Συντεταγμένες: 37°27′3.21″N 24°55′53.28″E / 37.4508917°N 24.9314667°E / 37.4508917; 24.9314667

Άνω Σύρος
Η Άνω Σύρος όπως φαίνεται από την Ερμούπολη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Άνω Σύρος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΝοτίου Αιγαίου
Περιφερειακή ΕνότηταΣύρου
ΔήμοςΣύρου - Ερμούπολης
Δημοτική ΕνότηταΆνω Σύρου
ΚοινότηταΆνω Σύρου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΝησιά Αιγαίου Πελάγους
ΝομόςΚυκλάδων
Έκταση51,656 (η κοινότητα) χλμ2
Πληθυσμός862 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.84100
Τηλ. κωδ.22810

Η Άνω Σύρος είναι το μεσαιωνικό διοικητικό κέντρο της Σύρου και ιστορική έδρα του ενιαίου Δήμου της Σύρου. Βρίσκεται στη ανατολική πλευρά του νησιού, στη θέση που προηγουμένως ονομαζόταν Μεσοβούνι. Έχει 862 κατοίκους (2011) και είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας ενώ, μέχρι πρότινος, αποτελούσε την έδρα του πρώην Δήμου Άνω Σύρου. Η δημοτική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 51,656 χμ² (2011). [2]

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνιμος [3][4][5]
Έτος Πληθυσμός
1991 1.190
2001 1.160
2011 862
Πραγματικός (de facto) [6][7][2]
Έτος Πληθυσμός
1961 2.017
1971 1.971
1981 1.275
1991 1.022
2001 1.109
2011 843

Ιστορία της Άνω Σύρου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Άνω Σύρος άρχισε να κατοικείται ως κάστρο από τους κατοίκους της Σύρου που τον μεσαίωνα πληττόταν από την πειρατεία. Οι καθολικοί κάτοικοι του οικισμού και κατ' επέκταση του νησιού οφείλουν την καταγωγή τους σε Ενετούς εμπόρους καθώς και Φράγκους σταυροφόρους. Λόγω του καθολικού στοιχείου στη Σύρο, το νησί είχε τεθεί υπό την προστασία της Γαλλίας. Έτσι, εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχε οθωμανική κατοχή, παρά μόνο φορολογική υποτέλεια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Μουσείο Μάρκου Βαμβακάρη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μουσείο του Μάρκου Βαμβακάρη βρίσκεται στην Άνω Σύρο. Στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό συριανό σπίτι από το 1995. Στον επάνω όροφο εκτίθενται φωτογραφίες, έργα, αλλά και προσωπικά αντικείμενα του μουσικοσυνθέτη, ενώ στον κάτω προβάλλεται καθ' όλη τη διάρκεια λειτουργίας του μουσείου ημίωρο ντοκιμαντέρ με θέμα τον γνωστό ρεμπέτη.[8]

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγέ ς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1993, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]