Φραγκίσκος Παπαμανώλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φραγκίσκος Παπαμανώλης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση5  Δεκεμβρίου 1936
Άνω Σύρος
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία[1]
Θρησκευτικό τάγμαΤάγμα Αδελφών Ελάσσονων Καπουτσίνων
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακαθολικός ιερέας (από 1962)[1]
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμακαθολικός επίσκοπος (από 1974)
diocesan bishop

Ο Φραγκίσκος Παπαμανώλης (γεννημένος στην Άνω Σύρο στις 5 Δεκεμβρίου 1936) είναι πρώην καθολικός Επίσκοπος Σύρου - Μήλου, Θήρας και Αποστολικός Τοποτηρητής Κρήτης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έγινε δεκτός στο Τάγμα των Φραγκισκανών Καπουκίνων στις 7 Αυγούστου 1954. Χειροτονήθηκε ιερέας στον Καθεδρικό ναό της Σύρου στις 29 Απριλίου 1962, ενώ υπηρέτησε ως Εφημέριος την Ενορία της Ιεράς Καρδίας του Ιησού στην Κέρκυρα.

Στις 3 Δεκεμβρίου 1968 διορίστηκε Γενικός Ηγούμενος των Πατέρων Καπουκίνων στην Ελλάδα. Με αυτή την ιδιότητα, φρόντισε για την ανοικοδόμηση της Ιεράς Μονής των Πατέρων Καπουκίνων (εγκαινιάστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1970) και του Ιερού Ναού του Αγίου Φραγκίσκου (εγκαινιάστηκε στις 4 Οκτωβρίου 1970) στους Αγίους Αναργύρους Αττικής.

Υπήρξε μέλος των Συνοδικών Επιτροπών της Ποιμαντικής, της Κατηχητικής και της Λειτουργικής, ενώ η Ιεραρχία τον διόρισε και Δικαστή του Πρωτοβάθμιου Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου για υποθέσεις γάμων. Την περίοδο 1970-1974, οργάνωσε την ποιμαντική της περιοχής των Αγίων Αναργύρων Αττικής, την οποία το 1975 ο Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος Φώσκολος ίδρυσε ως ενορία.

Στις 27 Ιουνίου 1974, ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ τον ονόμασε Επίσκοπο Σύρου, Θήρας και Αποστολικό Τοποτηρητή Κρήτης. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 20 Οκτωβρίου 1974 στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Άνω Σύρο (έδρα της Επισκοπής Σύρου) από τον προκάτοχό του, Γεώργιο Ξενόπουλο και τους συγχειροτονούντες Αρχιερείς Ιωάννη Περρή (Αρχιεπίσκοπο Νάξου-Τήνου) και Νικόλαο Φώσκολο (Αρχιεπίσκοπο Αθηνών).

Το 2014, έπειτα από σαράντα συναπτά έτη και αφού είχε ξεπεράσει κατά τρία χρόνια το όριο ηλικίας (75 έτη), αποφάσισε να αποχωρήσει από τη θέση του Επισκόπου. Στις 2 Ιουλίου του ίδιου έτους, χειροτόνησε στη θέση του τον Πέτρο Στεφάνου.

Είναι Πρόεδρος της Συνόδου της Ιεραρχίας και της Συνοδικής Επιτροπής για τη Θεία Λατρεία. Υπήρξε Πρόεδρος των Συνοδικών Επιτροπών για την Κατήχηση, την Ποιμαντική της Νεολαίας και Εκπρόσωπος της Ιεραρχίας στον Σύνδεσμο Καθολικού Εφημεριακού Κλήρου Ελλάδος.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1,0 1,1 papa.