Ιωάννης Μαραγκός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιωάννης Μαραγκός
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 31  Μαρτίου 1833
Θάνατος 17  Δεκεμβρίου 1891
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα χριστιανός ιερέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα αρχιεπίσκοπος
Βραβεύσεις Ταξιάρχης του τάγματος του Σωτήρος

Ο Ιωάννης Μαραγκός (31 Μαρτίου 1833, Άνω Σύρος-17 Δεκεμβρίου 1891, Σμύρνη) ήταν Έλληνας Καθολικός ιεράρχης.

Μετά το πέρας των προκαταρκτικών σπουδών στο Δημοτικό της Άνω Σύρου και της σχολής των Φραγκισκανών στη Νάξο, και κατόπιν υποδείξεως του Καθολικού Επισκόπου Σύρου Αλοΐσιου Βλάγκη, αναχώρησε για την Ρώμη για να προετοιμαστεί στο ιερατικό λειτούργημα. Το 1856 χειροτονείται ιερέας και επιστρέφει στη Σύρο. Λόγω έλλειψης ιερέων καλείται στην Πάτρα όπου υπηρετήσει την εκεί καθολική κοινότητα. Επί εφημερίας του οικοδομείται ο Ενοριακός Ναός του Αγίου Ανδρέα.

Το 1856 σε ηλικία 33 ετών εκλέγεται βοηθός επίσκοπος Τήνου-Μυκόνου δίπλα στον Επίσκοπο Φραγκίσκο Ζαλώνη. Με τον θάνατο του Ζαλώνη, το 1866 ο Πάπας Πίος Θ΄ τον ονομάζει Επίσκοπο Τήνου-Μυκόνου. Εκτός τις μεγάλες προσπάθειες που κατέβαλε για την άνοδο του πνευματικού και πολιτιστικού επιπέδου του ποιμνίου του που εκείνη την εποχή αριθμούσε 6.000 πιστούς, αποπεράτωσε τον Καθεδρικό ναό της Παναγίας του Ροδαρίου της Ξυνάρας, ανήγειρε νέο Επισκοπικό Μέγαρο και ίδρυσε Ιεροσπουδαστήριο για την εκκλησιαστική του διοίκηση. Οργάνωσε το Αρχείο της Καθολικής Επισκοπής Τήνου το οποίο συγκαταλέγεται μεταξύ των πλουσιωτέρων ελληνολατινικών Αρχείων της Ανατολής. Έλαβε μέρος στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο του Βατικανού της οποίας λόγω της υψηλής θεολογικής του κατάρτισης εξελέγη μέλος και εισηγητής της Δογματικής Επιτροπής. Από τη θέση αυτή είχε την ευκαιρία να γνωρίσει μεγάλες προσωπικότητες του εκκλησιαστικού χώρου, όπως τον Πάπα Πίο Θ΄.

Στις 10 Αυγούστου 1874 ο Γεώργιος Α΄ με βασιλικό διάταγμα αναγνωρίζει τον Μαραγκό ως επιφορτισμένον με τα επισκοπικά καθήκοντα εις εκείνα τα μέρη του Βασιλείου εις τα οποία δεν υπάρχουσιν άλλοι της αυτής Δυτικής Εκκλησίας Επίσκοποι.

Με την επανίδρυση της Λατινικής Αρχιεπισκοπής Αθηνών, ο Πάπας Πίος Θ΄ τον διορίζει Καθολικό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών. Συνέβαλε για την στήριξη και βοήθεια των πληγέντων από τους σεισμούς της Κεφαλλονιάς και του Αιγίου, καθώς επίσης βοήθησε όσους είχαν ανάγκη μετά την ατυχή εξέγερση των Κρητών κατά των Τούρκων. Για το λόγο αυτό τιμήθηκε από την Ελληνική Πολιτεία με τη διάκριση του Ταξιάρχης του βασιλικού Τάγματος του Σωτήρος.

Πέθανε σε ηλικία 58 ετών στη Σμύρνη όπου είχε ταξιδέψει για να συμμετάσχει στην τοπική Σύνοδο. Η επικήδεια ακολουθία έγινε στον Καθολικό Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών παρουσία του Προέδρου της Κυβερνήσεως, υπουργών, του δημάρχου και πλήθους πιστών Καθολικών και Ορθοδόξων.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εφημερίδα της κυβερνήσεως του Βασιλείου της Ελλάδος, αρ. 52/1874, σελ. 1
  • Μ.Ν. Ρούσσου, Eπιφανείς Συριανοί, Αθήνα, 1986, σσ. 53-58